کد خبر: 130777
تاریخ انتشار :

گزارش میدانی از شعب اخذ رای انتخابات عراق در تهران

گزارش میدانی از شعب اخذ رای انتخابات عراق در تهران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز : خبرنگار روزنامه «شرق» به شعب اخذ رای انتخابات پارلمان عراق در تهران رفت تا گزارشی میدانی برای مخاطبان خود تنظیم کند. در بدو ورود به شعبه اخذ رای خیابان دولت‌آباد، آنچه که نخست جلب توجه می‌کرد استقبال نسبتا گرم عراقی‌های ساکن تهران نسبت به جمعیت عراقی‌های مقیم تهران از این انتخابات بود.

در اولین نگاه پیرمردی با لباس محلی نظرم را جلب کرد. به پیشش رفتم تا نظرش را در مورد انتخابات جویا شوم، او با زبان من آشنایی ضعیفی داشت و من با زبان او، به‌هرحال بر سر یک ادبیات مشترک به توافق رسیدیم و سفره دلش را باز کرد، از آمریکایی‌ها گله‌مند بود که به قولش همه‌چی را به‌هم ریختند و بعد هم رفتند، از ساز به قول خود ناکوک کردها، از ناامنی‌ها و از اینکه تازه داشت آب خوشی از گلویشان پایین می‌رفت که جنگ داخلی سوریه دوباره خاطره ایام پرتنش گذشته را برایشان زنده کرد و در نهایت ترجیع‌بند کلامش یک جمله بود: «خدا به داد عراق برسد.» کم‌کم از او جدا شدم. به سوی مرد میانسال کردی رفتم که در نهایت کلافگی گوشه‌ای ایستاده بود. او دیگر به زبانم کاملا مسلط بود و من نیز کم‌وبیش آشنا با زبان او، نظرش را در مورد انتخابات عراق جویا شدم و او افکارش را همچون کتابی باز جلویم گذاشت، از این گفت که به دولت مرکزی اعتماد ندارند، از اینکه تکلیفشان در دولت بعدی باید مشخص شود و دیگر به صندوق رای اتکا نخواهند کرد. در همین حال بود که یک مرد میانسال عرب با کت‌وشلواری شیک به میان بحثمان آمد و با شدت خطاب به هموطن کرد خود گفت: «انصاف هم خوب چیزی است، نمی‌شود که هنگام تخصیص بودجه و تامین حقوق پیشمرگ‌ها در عراق باشید و هنگام صادرات نفت به ترکیه، خود را خارج از عراق بدانید»، جوان کرد هم با جدیت تمام در جوابش گفت: «شما از انصاف حرف نزنید که انصافتان را در حلبچه دیدیم.» بحثشان بالا گرفت و من هم به حال خودشان رهایشان کردم.
از آنها جدا شدم و طرف دیگر خیابان رفتم به سمت پسر جوانی که از شعبه اخذ رای در حال خارج‌شدن بود. با او هم‌کلام شدم، معلوم بود که از اعراب سنی است و گله‌مند از محروم‌شدن طایفه‌اش از قدرت مطلقه حاکم بر عراق، خلاصه کلامش را در آخر صحبت‌هایش گفت و آن این بود که «این انتخابات آخرین فرصت عراق است»، برایم جالب بود و از او پرسیدم بعدش چه؟ در جوابم به عربی پاسخ داد: «خداوند با جهادگران است.» از او نیز جدا شدم و به یاد ترجیع‌بند صحبت‌های پیرمردی افتادم که در آغاز دیدم و آن این بود: «خدا به داد عراق برسد».

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها