کد خبر: 132439
تاریخ انتشار :

معدنچیان شرق اوکراین در سودای شوروی سابق

معدنچیان شرق اوکراین در سودای شوروی سابق
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزترش نامه نیوز ، شرقی در گزارشی می نویسد: والری معدنچی است اما از زمانی که به جرم سرقت زندانی شده دیگر نتوانسته کار کند. پیش از این، او با کار در یک معدن زغال‌سنگ غیرقانونی در منطقه دونتسک زندگی‌اش را به خطر انداخته بود اما حالا قلب صنعتی اوکراین با ناآرامی‌های سیاسی آشفته شده است. در میان درگیری نظامی میان نیروها، بیشتر روس‌زبان‌های این منطقه در برابر اوکراینی‌زبان‌های وفادار به کی‌یف، با روسیه همراه هستند. والری به این درگیری‌ها برای بهبود زندگی‌اش امیدوار است. او که روس به حساب می‌آید، امیدوار است با پیوستن دونتسک به روسیه زندگی بهتری در انتظارش باشد. او می‌گوید: نمی‌خواهم اینجا مانند روسیه شود می‌خواهم مانند گذشته و زمان اتحاد جماهیر شوروی شود.

آینده معادن و معدنچیان وابسته به درگیری‌های سیاسی جدایی‌طلبان طرفدار روسیه است که در واکنش به سرنگونی ویکتور یانوکوویچ، رییس‌جمهور سابق اوکراین دست به اعتراض زده و ساختمان‌های عمومی را اشغال کرده‌اند.
از آنجا که قدرت‌های غربی می‌ترسند مسکو قصد الحاق شرق اوکراین به روسیه را داشته باشد، رسانه‌های جهانی توجه کمی به این گوشه اوکراین داشته‌اند. احساسات والری در این منطقه که روابط تجاری نزدیکی با روسیه دارد، متداول است. دونتسک و ساکنانش بهای سنگینی برای فروپاشی کمونیسم پرداخته‌اند: با فروپاشی شوروی، اصلاحات بازار آزاد میزان اشتغال را کاهش داد، عواید دولتی را قطع کرد و استانداردهای زندگی را به شدت کاهش داد. والری که در سال 1990 و درست قبل از سقوط اتحاد جماهیر شوروی در یک معدن آموزش می‌دیده است، تنها به اندازه پلک برهم‌زدنی امنیت را احساس کرده است. او در این مورد می‌گوید: «من در آن زمان حتی برای کارآموزی هم دستمزد می‌گرفتم. برای همین است که قدردان آن دوره هستم.»
او که دو فرزند جوان دارد از اردوهای تابستانی‌ای در زمان شوروی یاد می‌کند که برای کارگران رایگان بود. با وجود احساس دلتنگی برای دوران اتحاد جماهیر شوروی، او از جنبش شبه‌نظامیان طرفدار روسیه حمایت نمی‌کند چراکه بر این باور است که این جنبش، بی‌ثباتی را در منطقه به بار آورده است. او می‌گوید: «من می‌خواهم یک روس باشم اما جنگ نمی‌خواهم. می‌خواهم در صلح زندگی کنم و به همین دلیل از جدایی‌طلبان حمایت نمی‌کنم. من می‌خواهم با صلح، بخشی از روسیه شویم.» «آندره» یکی دیگر از معدنچیان ساکن این منطقه که در سال 1986 و در 9 سالگی از روسیه به این منطقه مهاجرت کرده است نیز خواهان پیوستن دونتسک به روسیه است.
او می‌گوید: «پیوستن به روسیه نمی‌تواند بدتر از شرایط کنونی ما باشد.» او اضافه می‌کند: «کی‌یف هیچ کاری برای بهبود زندگی من نکرده و من شانسی به روسیه می‌دهم که زندگی من را بهتر کند.» «آندره» هم مانند «والری» از اشغال ساختمان‌های دولتی حمایت نمی‌کند و می‌گوید که با این روش‌ها موافق نیست. با وجود تمایل مردم این منطقه به روسیه، شک و تردید و اضطراب در جدایی‌طلبان وجود دارد.
موقعیت دشواری است، با جدایی این منطقه از اوکراین، شغل‌هایی با دستمزد بالا احتمالا به وجود نمی‌آید و فساد هم مشکلی است که پیش‌روی این منطقه است. بر اساس نظرسنجی یک موسسه تحقیقات اجتماعی و تحلیل سیاسی مستقر در دونتسک، 65‌درصد شهروندان دونتسک ترجیح می‌دهند که این شهر بخشی از اوکراین باقی بماند. هرچند گروهی از کارگران معدن موانعی اطراف ساختمان‌های اشغال‌شده ایجاد می‌کنند اما واقعیت روی زمین کمی متفاوت است. به‌دنبال استقلال اعلام‌شده توسط طرفداران روسیه در دونتسک، پرچم جمهوری خلق دونتسک در مقابل ساختمان شورای شهر شهرستان «شاختار» آویزان شده است. روی در ورودی پشتی این ساختمان هم پوستری روی پنجره نصب شده که مردم می‌توانند برای پیوستن به جنبش شبه‌نظامی، روی آن ثبت‌نام کنند.
یانوکوویچ شرایط مطلوبی را برای بخش معدن فراهم کرده بود و به همین دلیل این منطقه به پایگاه سیاسی او تبدیل شده است. برخی از کارگران معدن بیم آن دارند که دولت جدید کی‌یف سیاست‌هایی را اعمال کند که بر اساس آن برخی معادن بسته شده و در نتیجه، معادن غیرقانونی خطرناک رونق بگیرند. آدام سواین، جغرافیدان دانشگاه اقتصاد ناتینگهام که سال‌ها روی اقتصاد منطقه تحقیق کرده است در این رابطه می‌گوید: «این شرایط می‌تواند به تعطیلی معادن زغال‌سنگ و بیکاری کارگران منجر شود و از همین‌رو کارگران ازجان‌گذشته معدن با کار در معادن غیرقانونی جان خود را به خطر بیندازند.» معادن قانونی دستمزد، مزایا و امنیت بهتری به کارگران می‌دهند و در صورت آسیب‌دیدن نیز از آنها پشتیبانی می‌کنند. آندره پنج سال در یک معدن قانونی کار می‌کرده اما این معدن تعطیل شده و حالا فقط می‌تواند در معادن غیرقانونی کار پیدا کند.
دستمزد او در هر ماه 350دلار است اما او می‌گوید اگر در معدنی قانونی کار کند، می‌تواند 870دلار در هر ماه دستمزد بگیرد. کار مخاطره‌آمیزی است. سال گذشته سقف یکی از این معادن مانند بهمن بر سر او ریخت و او در داخل معدن به دام افتاد. او می‌گوید اگر دوستانش او را بیرون نیاورده بودند، می‌مرد. دست او شکست و مدتی در بیمارستان بود و مجبور شد هزینه‌های درمان را خودش بپردازد. معادن غیرقانونی به آسانی قابل شناسایی هستند. در بازدید الجزیره از این منطقه، به‌راحتی می‌شد تفاوت این معادن با معادن قانونی را متوجه شد.
معادن غیرقانونی کم‌عمق هستند و هیچ آسانسوری نیز به سمت گودال وجود ندارد و کارگران پیاده به داخل معدن می‌روند. آلونک‌هایی هم برای حمام خارج معدن وجود دارند. «ودیم» که تازه شیفتش تمام شده می‌گوید از 15سالگی یعنی 17سال پیش، کار در معادن غیرقانونی را شروع کرده است. او در پاسخ به این سوال که آیا همکاران او در معادن غیرقانونی مشروبات غیرقانونی می‌نوشند، با مکث می‌گوید: «بعضی وقت‌ها اتفاق می‌افتد.» به گفته او این اتفاق دو بار در ماه می‌افتد، عموما زمانی که آنها حقوق می‌گیرند. والری، ودیم و آندری از زمانی که در معادن غیرقانونی کار می‌کنند، دوستانی صمیمی شده‌اند.
رییس معدن قانونی محلی، به آندری قول داده که این هفته برای کار در این معدن به او شانسی بدهد. اهمیت گرفتن این شغل برای او از نتیجه درگیری کی‌یف و شبه‌نظامیان طرفدار روسیه بیشتر است. کار منظم، قانونی و با دستمزد خوب می‌تواند زندگی او را تغییر دهد. او می‌گوید: «تصورش کنید، جهان دیگری است.»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها