امضای سند برکناری اسد از قدرت
انگیزههای برگزاری نشست «دوستان سوریه» در مراکش
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش متن، علی بیگدلی، تحلیلگر مسایل بینالملل-پس از بنبست در شورای امنیت، واشنگتن تلاش کرد تا اتحادیه اروپا را در موضوع سوریه فعالتر کرده و عملا موضعگیری بینالمللی درباره سوریه را از این طریق محقق کند. این تلاشها به نتیجه رسید و اتحادیه اروپا با وضع تحریمهای چندگانه و چندمرحلهای علیه نظام بشار اسد، این نظام را زیر فشار گذاشت. با پادرمیانی و تلاشهای آمریکا و اتحادیه اروپا بود که نشستهای موسوم به «دوستان سوریه» در کشورهای مختلفی برگزار شد. از همان اولین نشست، برخی دولتهای عربی حامی مخالفان اسد، میکوشیدند تا با قطع شناسایی از دولت بشار اسد بهعنوان نماینده قانونی و بینالمللی مردم سوریه، مخالفان را بهعنوان طرف مراودات بینالمللی مطرح کنند. با وجود این، غرب از این نگران بود که ترکیب جمعیتی حاضر در «شورای ملی مخالفان» ترکیبی نیست که بتواند آنها را مشتاق به حمایتهای رسمی بینالمللی کند. از سوی دیگر، تشدید فعالیتهای نیروهای افراطی در سوریه تحت عنوان «جبهه النصره» و حتی «جبهه التوحید» به پای کمکاریهای شورای ملی مخالفان نوشته میشد.
پس از گذشت چند ماه از تحلیلهای سابق، برنامه و نوع دید آمریکا به مساله سوریه و حضور نیروهای افراطی در جمع مخالفان تغییر کرد. این بار بیم آن میرفت که تاخیر در حمایتهای بیشتر از مخالفان مسلح و شناسایی بینالمللی آنها باعث شدت یافتن نیروهای افراطی و نفوذ هر چه بیشتر آنها به صف سایر مخالفان مسلح شود. بر مبنای همین تحلیل بود که از یکسو «کنفرانس دوحه» برگزار و تشکلی جدید از مخالفان تاسیس شد و از سوی دیگر غرب تلاش کرد تا در نشست چهارم «دوستان سوریه» در مراکش بتواند اجماعی تقریبا جهانی بر شناسایی تشکل جدید پدید آورد. به نظر میرسد، تهییج 130 کشور برای شناسایی «ائتلاف ملی نیروهای انقلابی و اپوزیسیون سوریه» تلاشی برای در انزوا قرار دادن بشار اسد و عملا امضای سند سرنگونی آن است. در لیبی هم پس از شناسایی بینالمللی «شورای انقلابی»، روند سرنگونی «معمر قذافی» سرعت گرفت.
آیا موضع مسکو درباره دمشق تغییر کرده است؟
پس از برگزاری نشست دوستان سوریه، اظهارنظری از معاون وزیر خارجه روسیه منتشر شد که نشان از تغییر موضع روسیه نسبت به سوریه داشت. یک روز بعد، این اظهارنظر در مسکو تکذیب و اعلام شد هیچ تغییری در نگاه مسکو نسبت به سوریه پدید نیامده است. این موضوع، بار دیگر دقت بر مواضع و منافع روسیه در حمایت از بشار اسد را ضرورت میبخشد. نباید فراموش کرد که روسیه هم به مانند هر کشور دیگری به دنبال منافعش در بحران سوریه است و نه حمایت از شخص یا نظام سیاسی خاصی. روسیه متوجه شده که پس از بهار عربی عملا دست این کشور از منافع موجود در خاورمیانه و شمال آفریقا کوتاه شده است. در هیچ یک از تغییرات منبعث از بهار عربی، به منافع روسیه اندیشیده نشد و آمریکا تقریبا همه این تغییرات را مطابق با میلش پیش برد. به همین واسطه، مسکو تلاش میکند تا سد راه برکناری بشار اسد - که منافع مسکو را بهعنوان یک هم پیمان برآورده میکند- شود. ناگفته پیداست اگر بستهای حاوی منافع کلان برای روسیه در فردای پس از بشار اسد ارسال شود، مسکو هم از چنین حمایتهایی دست بر میدارد.
دیدگاه تان را بنویسید