کد خبر: 18799
تاریخ انتشار :

بازیگران تنش در عراق کدامند؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از هفته‌نامه متن، عراق بعد از سال 2003، به تدریج درگیر برخی بحران‌های عمیق سیاسی و امنیتی شد. این بحران‌ها متاثر از عوامل مهمی، چه در سطح داخلی و چه منطقه‌ای عراق بود. در این سال‌ها، شکاف و اختلاف میان جریان‌ها و نخبگان سیاسی عراق، منجر به ضعیف شدن دولت مرکزی این کشور شدهو همینموضوع، زمینه ایجاد ناامنی‌های امنیتی را در این کشور فراهم آورده است. به طور کلی، سه عامل اساسی، به شکل‌گیری و گسترش بحران سیاسی فعلی در عراق دامن زده است که عبارتند از: 1- اختلاف میان اقلیم کردستان عراق با محوریت بارزانی و دولت مرکزی عراق به رهبری نوری المالکی. 2- اختلاف جریان سیاسی «العراقیه» به رهبری «ایاد علاوی» با «ائتلاف قانون» به رهبری المالکی که هرچند آغاز شکل‌گیری اختلاف این دو جریان سیاسی به قبل و به ویژه به انتخابات پارلمانی 2010 بر می‌گردد، ولی می‌توان مدعی شد که امروزه این اختلافات به اوج خود رسیده است. 3- مساله «طارق الهاشمی» معاون رییس‌جمهور عراق، که به دلیل اتهام انجام اقدامات تروریستی، از سوی دولت عراق تحت تعقیب است. این در حالی است که عراق، امروز بیش از هر زمان دیگری به وحدت نیروهای سیاسی و وحدت قوا نیازمند است. به دلیل استقرار دولت شیعی در عراق، با وجود همه کارشکنی‌ها و موانعی که عمدتا از سوی عوامل خارجی برای ناکارآمد ساختن این دولت، شکل گرفته، همواره این انتظار از دولت عراق وجود داشته که با بهره‌گیری از همه امکانات و ظرفیت‌هایی که در جریان‌های گوناگون سیاسی عراق نهفته است، مسیر پرتلاطم ایجاد امنیت در عراق را هموار کند. بدیهی است، دستیابی به این مقصود، تنها هنگامی تحقق می‌یابد که اراده و عزمی ملی و فراگیر در میان نیروهای سیاسی این کشور درکار باشد. در وضعیت سیاسی شکل گرفته در عراق، سه جریان سیاسی کرد، به رهبری «مسعود بارزانی»، جریان سیاسی حاکم، به رهبری نوری المالکی و جریان سیاسی مخالف دولت، به رهبری ایاد علاوی و طارق الهاشمی تاثیرگذارند. فارغ از اینکه کدام یک از این جریانات سیاسی در شکل‌گیری وضعیت سیاسی موجود در عراق، بیشتر از سایرین تاثیر گذارند، باید بپذیریم که بحران سیاسی موجود در عراق محصول اختلافات این سه جریان سیاسی عمده بر سر چگونگی اداره و توزیع قدرت در عراق است. در عین حال، می‌توان رفتار جریان‌های سیاسی عراق را نه در جهت مدیریت و کنترل بحران این کشور، بلکه در چهارچوب رفتارهای نیروهای سیاسی عراق برای تحصیل منافع حزبی و گروهی ارزیابی کرد. معترضان چه می‌خواهند؟ تظاهرات اعتراض‌آمیزی که از سه هفته پیش علیه نوری المالکی، نخست‌وزیر عراق و در واکنش به دستگیری محافظان «رافع العیساوی» وزیر دارایی این کشور به اتهام دست داشتن در اقدامات تروریستی، آغاز شده بود، روز جمعه با مشارکت هزاران تظاهرکننده، با عنوان «جمعه پایداری» ادامه یافت.تظاهرکنندگان در شهرهای مختلف استان‌های الانبار، نینوا و صلاح الدین، از 25 دسامبر گذشته با برپایی تظاهرات گسترده، خواستار آزادی زنان و مردان بازداشت شده از سوی دولت مرکزی شده و بر ضرورت تحول در روند کنونی اداره کشور تاکید کردند؛ معترضان در تظاهرات «جمعه پایداری»، با سر دادن شعارهایی همچون «ملت، خواهان سقوط رژیم است»، «آزادی زندانیان» و «لغو قانون ویژه تروریسم» را خواستار شدند. در شهر «الرمادی»، مرکز استان الانبار که اکثریت ساکنان آن را سنی‌‎های عرب تشکیل می‌دهند، حدود 200 هزار نفر به خیابان‌ها آمدند و در شهر موصل تظاهرکنندگان خواستار خروج نیروهای پلیس فدرال از شهر و جایگزینی آنها با نیروهای پلیس محلی شدند. واکنش‌های فرامنطقه‌ای به تنش‌های سیاسی عراق اعتراضات اخیر در عراق که با اختلافات و تنش‌هایی میان جریان‌های سیاسی این کشور همراه است، با واکنش‌هایی از سوی برخی شخصیت‌های سیاسی، از جمله معاون صدام، رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه و رییس‌جمهور اسلامگرای مصر مواجه بود. «عزت ابراهیم الدوری»، معاون فراری صدام، با انتشار پیام صوتی تصویری، با متهم کردن حکومت عراق به وابستگی به ایران، نوری مالکی را به اجرای «طرح صفوی فارسی، برای تجزیه عراق به کشورهایی کوچکتر»متهم کرد. الدوری با حمایت از اعتراضات فعلی علیه دولت مرکزی، در استان‌های الانبار و نینوا، تاکید کرد که از استان بابل عراق به مناسبت سالگرد تاسیس ارتش این کشور صحبت می‌کند. این در حالی است که مکان استقرار عزت ابراهیم و وضعیت او که از جمله افراد تحت تعقیب دولت عراق و آمریکا است، مشخص نیست. رجب طیب اردوغان، نیز در واکنش به این اعتراضات، گفت: «ما همواره از این موضوع نگرانی داشتیم که خدای ناکرده این تنش‌ها به منازعه قومی و گروهی بیانجامد». وی دولت مرکزی عراق را به تلاش در جهت تبدیل تنش به «جنگ داخلی» متهم نمود. «سعود الفیصل»، وزیر امور خارجه عربستان از دیگر شخصیت‌های منطقه‌ای است که در سخنانی در ارتباط با وضعیت عراق، گفت: «ثبات، امنیت، وحدت و استقلال در عراق تنها با اراده خود عراقی‌ها حاصل خواهد شد نه از سوی عواملی خارج از عراق.» وی افزود: «ما هرگز در امور داخلی عراق دخالت نکرده و با تمام عراقی‌ها به یک شکل برخورد می‌کنیم. ما حامی وحدت و ثبات این کشور هستیم و روابط یکسانی با تمامی سیاستمداران داریم». این در حالی است که شبکه خبری العربیه وابسته به عربستان سعودی، حضور میلیونی زائران حسینی در شهرهای کربلا و نجفرا نادیده گرفته و در مقابل، به پوشش کامل رسانه‌ای اخبار تظاهرات علیه دولت مرکزی پرداخت. «رامین مهمانپرست» سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز در سخنانی در اوایل آغاز تنش و اختلافات میان گروه‌های سیاسی عراق تصریح کرده بود: «دولت عراق هم باید با هوشیاری با این فتنه برخورد کنند و نباید اجازه دهد فتنه‌انگیزی در سیاست عراق تاثیر بگذارد». حال باید دید تقابل نوری مالکی با جریان‌های مختلف سیاسی در این کشور، که موجب سلب حمایت جریان صدر و مجلس اعلای عراق از دولت مرکزی بغداد شده است، منجر به وحدت مخالفان، برای کنار گذاشتن مالکی از قدرت، دو سال زودتر از اتمام مدت زمان دولت قانونی وی و برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی می‌شود یا نه.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها