کیهان: تحریمهای ضد ایرانی را بیخ گوش آمریکا دور میزنند/صخره ایران فراتر از قدرت و خلاقیت آمریکاست
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه کیهان در ستون خبرهای ویژه امروز خود به انتشار تحلیل مؤسسه نومحافظه کار امریکن اینترپرایز درباره دور زدن تحریم ها از سوی برخی کشورهای آمریکای لاتین اشاره کرده و آورده است؛ «وقت آن رسیده آمریکا از خواب بیدار شود و این واقعیت را بفهمد که بعضی از همسایگان او به طور جدی با ایران همکاری می کنند. این کشورها مشغول هموار کردن راه بلندپروازی های ایران هستند». مؤسسه نومحافظه کار امریکن اینترپرایز با انتشار این تحلیل به قلم 4 تن از دیپلمات های سابق آمریکا نسبت به گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در آمریکای لاتین ابراز نگرانی کرد. مؤسسه امریکن اینترپرایز همان اندیشکده ای است که سال 1997 میلادی پروژه قرن جدید آمریکایی و خاورمیانه جدید را تدوین کرد. این طرح مبنای قشون کشی آمریکا به عراق و افغانستان قرار گرفت. رابرت نوریکا، اتورایش، مارک والاس و کریسنسیو آرکوس در تحلیل امریکن اینترپرایز نوشته اند: برخی کشورها می کوشند فشارهای اقتصادی گسترده علیه ایران را مخدوش سازند با کمال تعجب این کشورها در منطقه خاورمیانه واقع نشده اند بلکه در منطقه ای از جهان قرار دارند که به ایالات متحده بسیار نزدیک تر است؛
آمریکای لاتین. حالا زمان آن رسیده است که آمریکا و کشورهای هم سوی آن این تهدید فزاینده را جدی بگیرند و با آن مقابله کنند. این گزارش می افزاید: تلاش های ایران برای بهبود روابط با آمریکای لاتین مؤثر بوده است. در سال 2005 ایران تنها 6 سفارتخانه در این منطقه داشت اما در حال حاضر ایران صاحب 10 سفارتخانه در آمریکای لاتین است. چیزی که از حضور دیپلماتیک فزاینده ایران به مراتب نگران کننده تر است، تلاش های فرصت طلبانه این کشور برای بهبود روابط با برخی از شرورترین بازیگران دولتی منطقه است. یکی از روشن ترین و علنی ترین نمونه های تلاش های ایران برای نفوذ در نیم کره غربی جهان، ارتباط این کشور با ونزوئلاست. برهیچ کس پوشیده نیست که ایران و ونزوئلا روابط نزدیکی با یکدیگر دارند ونزوئلا همچنین با حزب الله لبنان در ارتباط است. تحلیل گران مؤسسه نومحافظه کار آمریکایی در ادامه این گزارش تصریح کرده اند: یکی از مجرمان جدید و مسلم این ماجرا «اکوادور» است که از پر سر و صداترین طرفداران «انرژی هسته ای صلح آمیز» ایران بوده است. اکوادور در ماه ژوئیه اعلام کرد که تحریم های بین المللی را زیر پا خواهد گذاشت و از ایران بالغ بر 400 میلیون
دلار نفت خواهد خرید. و بدتر از این، شواهد فزاینده ای در دست است که نشان می دهد «رافائل کوره آ»، رئیس جمهوری افراطی این کشور، به طور جدی فعالیت های ایران را تسهیل می کند. برای مثال، اکوادور قصد دارد طی چند سال آینده استخراج اورانیوم را آغاز کند و این کشور در اواخر سال 2009 «به منظور گسترش روابط نزدیک تر و سودمندتر دوجانبه با ایران در زمینه های مختلف از جمله استخراج معدن و زمین شناسی» توافقنامه ای را با تهران امضا کرد. این تحلیل گران با اشاره به همکاری های مشابه کشورهایی نظیر مکزیک و آرژانتین با ایران نوشت: چه ایران با مکزیک روابط دوستانه برقرار کند و چه دوباره به گفتگوهای دیپلماتیک با آرژانتین بپردازد و مناسبات خود را با دولت های مخالف آمریکا مانند بولیوی، کوبا، اکوادور و ونزوئلا گسترش دهد، واضح است که ایران راهبرد افزایش نفوذ در آمریکای لاتین را در پیش گرفته است. آمریکا این تهدید فزاینده منطقه ای را نادیده می گیرد و دود آن به چشم خودش خواهد رفت. وقت آن رسیده که آمریکا از خواب بیدار شود. نویسندگان این تحلیل پیش از این در سمت هایی نظیر دستیار و معاون وزیر خارجه، سفیر آمریکا در سازمان ملل و مدیر در وزارت
امنیت داخلی آمریکا فعالیت کرده اند. شورای آتلانتیک: صخره ایران فراتر از قدرت و خلاقیت آمریکاست کیهان در خبری دیگر به نقل از شورای اتلانتیک آورده است؛ «صخره و پرتگاه مالی که آمریکا با آن دست و پنجه نرم می کند در مقابل صخره ایران چیزی نیست. صخره مالی در مقابل صخره ایران، مانند لانه های مورچه ها در برابر تپه های بزرگ است». اندیشکده آمریکایی شورای آتلانتیک با تاکید بر این تحلیل نوشت: سیاست مهار ایران هسته ای عاقلانه ترین و شاید تنها راهکار موجود است. ایران همچنان به تحریم ها ادامه می دهد. در صورتی که تحریم ها نتیجه ندهد، صخره ایرانی به حقیقت می پیوندد اما این صخره بسیار بزرگ تر از صخره های دیگر نظیر صخره مالی است. «صخره و پرتگاه مالی» به بحران فزاینده کسری بودجه و پر شدن سقف 16 هزار و چهارصد میلیارد دلاری آن در آمریکا اشاره دارد. شورای آتلانتیک اضافه کرد: این اجماع وجود دارد که حمله به سایت های هسته ای ایران می تواند محرکی برای حملات تلافی جویانه ایران باشد و یک مصیبت را به بار آورد. با این وصف راهکار اصلاح شده مبتنی بر مهار هر چند کامل نیست اما بسیار بهتر از کاربرد زور اعم از حمله یا غیر آن است که بطور
بالقوه تاثیرات فاجعه آمیزی دارد و می تواند منطقه نفت خیز خلیج فارس را به مدت چندین دهه شعله ور سازد. اگر شیوه ای که مذاکرات مربوط به صخره مالی در واشنگتن صورت گرفت شاخصی از تحولات پیش رو باشد، ما با مشکل بزرگی دست به گریبان هستیم. اشتباه نکنید، صخره ایران فراتر از ظرفیت پاسخگویی موثر یا خلاقانه ما است. در همین حال فرید زکریا تحلیل گر شورای روابط خارجی آمریکا در مجله تایم نوشت: آمریکا باید با خلاقیت به توافقی از راه مذاکره با ایران دست یابد. اوباما کنار آمدن با ایران مسلح به سلاح هسته ای را براساس الگوی مهار جنگ سرد قاطعانه رد کرده است. معنای این حرف این است که یا ایران در برابر خواسته های آمریکا کوتاه می آید یا آمریکا با ایران وارد جنگ می شود. از آنجا که گزینه اول بسیار بعید و گزینه دوم نیز مطلقاً جذاب نیست، دولت اوباما باید به راه حلی از طریق مذاکره دست یابد. زکریا می افزاید: رابرت جرویس» محقق دانشگاه کلمبیا در مقاله ای در شماره جدید نشریه «فارن افرز» خاطرنشان کرده که دیپلماسی قهرآمیز آمریکا تقریبا هیچگونه موثر نبوده است. اگر دولت آمریکا می خواهد این بار موفق باشد باید شیوه بازی را ناگهانی و به طور
غیرمترقبه تغییر دهد و رویکردی هوشمندانه و شجاعانه در قبال مذاکره اتخاذ کند. زکریا تصریح کرد: آمریکا قادر نبوده که برای خود و جهان تعریف کند که یک توافق قابل قبول چه شرایطی دارد و مهمتر این که اگر تهران با چنین توافقی موافقت کند، آمریکا تمایل به انجام چه اقداماتی دارد؟ آیا تحریم ها برداشته می شود؟ آیا آمریکا تلاش های خود را برای سرنگونی رژیم متوقف می کند؟ واشنگتن باید در زمینه ارائه مشوق خلاقیت داشته باشد.
دیدگاه تان را بنویسید