کد خبر: 22042
تاریخ انتشار :

کسی انتخاب تندروها را تبریک نگفت؛

دوباره نتانیاهو؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از هفته‌نامه متن، پیروزی در انتخابات اخیر اسرائیل، برای همه طرف‌های درگیر، معنایی بیش از معمول داشت و البته حیثیتی شده بود. درگیری‌های پرتنش حزبی در ماه‌های اخیر و ماجراجویی‌های نتانیاهو و حامیانش در عرصه بین‌الملل و نیز شرایط نامناسب اقتصادی در داخل مرزها، باعث حساس‌تر شدن این انتخابات شده بود. با وجود اینکه احتمال می‌رود باز هم نتانیاهو تشکیل‌دهنده دولت ائتلافی جدید باشد، اما با توجه به کاهش کرسی‌های حامیان وی در کنست و قدرت گرفتن دوباره چپ‌ها، دولت بعدی وی باید تعامل را به جای تقابل با احزاب رقیب در داخل انتخاب کند و در عرصه بین‌الملل نیز کمتر سراغ ماجراجویی و ایجاد تنش، به خصوص در مورد ایران و فلسطین برود.

پیروزی متزلزل کسب کرسی‌های مساوی از سوی احزاب چپ‌گرا و راست‌گرا، در انتخابات اسرائیل، باعث شوک در محافل راست‌گرا شده است. این اقدام باعث شده است نتانیاهو نتواند پیروز ماجرا باشد و مجبور شود با دیگر احزاب چپ و میانه ائتلاف تشکیل دهد. تعادل در انتخابات رژیم صهیونیستی، از نظر سیاسی وی را در قید و بند قرار می‌دهد و این ائتلاف، پرداختن به اوضاع اجتماعی اسرائیل را که برای نخست‌وزیر این رژیم امری ناگوار است، به وی تحمیل خواهد کرد. نتایج انتخابات اسرائیل باعث شوک در میان محافل احزاب راست‌گرای افراطی شده است، چراکه نظرسنجی‌ها نشان می‌داد این احزاب پیروزی چشمگیری را در انتخابات به دست خواهند آورد، اما کسب تعداد کرسی مساوی بین احزاب راست‌گرای افراطی و چپ میانه‌رو، باعث شوکی شده است که برای اقدامات نتانیاهو به منظور تشکیل دولت جدید سنگ‌اندازی ایجاد خواهد کرد. این نتایج، در برابر نتانیاهو، دو سناریو قرار می‌دهد؛ اول، تشکیل دولت راست افراطی متشکل از احزاب اسرائیل بیتنا: بیت‌الیهودی و حزب شاس. دوم، تشکیل ائتلاف با احزاب چپ میانه، مثل حزب هناک مستقل که ممکن است مشارکت با دیگر احزاب میانه‌رو در حکومت، مثل حزب جنبش به ریاست لیونی را بر نتانیاهو تحمیل کند. تحلیلگران معتقدند این نتایج رویدادهای جدیدی را بر عرصه سیاسی اسرائیل تحمیل می‌کند و اوضاع ناخوشایندی را در تشکیل دولت آینده برای نتانیاهو به وجود خواهد آورد، چراکه وی ناچار خواهد شد از برخی شرکای خود چشم‌پوشی کند و با برخی از احزاب میانه و چپ ائتلاف برقرار کند، که با این ائتلاف، وی از نظر سیاسی در قید و بند خواهد بود و شرایط اجتماعی که وی مشتاق آن نیست، بر وی تحمیل خواهد شد. قبل از انتخابات، به نظر می‌رسید قدرت چپ‌گرایان اسرائیلی، روز به روز کاهش می‌یابد. آنها بعد از ترور اسحاق رابین، نخست‌وزیر در سال ۱۹۹۵ و متوقف شدن روند صلح در دهه بعدی، هیچ‌گاه نتوانستند کمر راست کنند. شکست دیپلماسی، چپ را از انسجام درونی تهی ساخت به‌طوری‌ که هیچ‌یک از سیاستمداران چپ‌گرا از زمان نخست‌وزیری باراک، (2001-1999) کوچک‌ترین کشش ملی‌گرایی از خود بروز ندادند. چپ‌های ملی‌گرای اسرائیلی، همچنین ضعف و روند رو به نزول خود را ناشی از تغییرات دموگرافیک می‌دانند. با افزایش جامعه مذهبی و کاهش طبقه متوسط، بعید به نظر می‌رسد اکثریت میانه چپی که اسحاق رابین از حمایت آن برخوردار بود، شانسی برای ظهور و بروز مجدد داشته باشد. یکی از راه‌هایی که می‌تواند سبب تغییر این مسیر شود، تغییر در الگوی انتخاباتی یک گروه دموگرافیک خواهد بود، همان‌گونه که این اتفاق درخصوص گردش به راست دسته‌جمعی جامعه مهاجران روسی، در دهه ۱۹۹۰ صورت گرفت. ناامیدی‌های نتانیاهو از ایران، فلسطین و آمریکا «در خاورمیانه واقعی، هر زمینی که ما تخلیه کنیم به دست ایران خواهد افتاد.» این دیدگاه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، یکی از دلایل اصلی عدم تمایل وی به پس دادن اراضی اشغال‌شده، بعد از جنگ شش‌روزه به سازمان آزادی‌بخش فلسطین در چارچوب قرارداد صلح است. برای نخست‌وزیر اسرائیل و هم‌پیمانان تندرو او، ایران ابرقدرت منطقه‌ای است که نه‌تنها لبنان و غزه را در دست دارد، بلکه اگر اسرائیل از کرانه باختری خارج شود، این منطقه هم به سرعت زیر نفوذ هم‌پیمانان فلسطینی ایران خواهد افتاد. حال که نتانیاهو دولت ائتلافی بعدی در اسرائیل را هم تشکیل می‌دهد، مثلث «ایران، فلسطین و آمریکا» همچنان چالش‌های پیش روی دولت جدید رژیم صهیونیستی هستند. رژیم صهیونیستی بارها اشاره کرده است که برنامه هسته‌ای ایران، تهدیدی علیه موجودیت آن رژیم است. نتانیاهو نیز در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، «خط قرمزی» برای برنامه هسته‌ای ایران تعیین کرد و تصویری را در این مورد نشان داد و به کشورهای غربی هشدار داد که تا بهار و تابستان سال آینده میلادی ، باید در مذاکرات با جمهوری اسلامی به نتیجه‌ای نهایی برسند. نتانیاهو در تصمیمش به منظور «حمله علیه تاسیسات هسته‌ای ایران» تنهاست و مساله این است که «آیا نتانیاهو قادر خواهد بود، در حالی که آمریکا هم‌اکنون مخالف تجاوز نظامی علیه ایران است، به تنهایی این حمله را انجام دهد؟ این در حالی است که بیشتر مقامات نظامی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نیز، در این زمینه با نتانیاهو مخالف هستند و حمله‌ای یکجانبه علیه تاسیسات ایران را کاری اشتباه می‌دانند. مجموع این واکنش‌ها، باعث شده است موضوع ایران موجب بروز اختلاف میان نتانیاهو و ایهود باراک وزیر دفاع اسرائیل در ماه‌های اخیر شود. باراک و نتانیاهو هر دو در زمینه مخالفت با برنامه هسته‌ای ایران، با یکدیگر متحد هستند، اما اظهارات اخیر باراک نشان می‌دهد کمی دیدگاه‌های خود در مورد تصمیم به حمله یکجانبه علیه ایران را کمی تعدیل کرده است و به همین دلیل نیز نتانیاهو خواهان آن است تا فردی نزدیک به دیدگاه‌های خود را به‌عنوان وزیر دفاع جدید انتخاب کند. در مورد مذاکرات صلح میان فلسطینیان و رژیم صهیونیستی هم باید گفت نتانیاهو عمدا دست به انفعال زده است. نتانیاهو در مورد پیشرفت مذاکرات صلح، هیچ کار موثری را از پیش نبرده است. در واقع، تصمیم وی در مورد گسترش شهرک‌سازی‌ها، باعث شکست مذاکرات صلح میان فلسطینیان و رژیم صهیونیستی شد که بسیاری از دیپلمات‌ها به این نکته باور دارند. این نکته را نیز باید در نظر گرفت که احتمال حضور حزب بیت‌الیهودی از احزاب راست افراطی، در دولت ائتلافی جدید وجود دارد و این حزب خواهان الحاق کرانه باختری به رژیم صهیونیستی است. از سوی دیگر، تزیپی لیونی نیز شانس زیادی برای حضور در دولت ائتلافی ندارد. با این توصیف هیچ‌گونه نشانه‌ای از کاهش روند شهرک‌سازی‌ها از سوی رژیم صهیونیستی دیده نمی‌شود، به همین دلیل فلسطینیان گمان می‌کنند که گام بعدی آنان باید ارجاع پرونده رژیم صهیونیستی به دادگاه جنایات بین‌المللی و شکایت از آن رژیم باشد. در مورد روابط میان آمریکا و رژیم صهیونیستی نیز، این واقعیت غیرقابل انکار وجود دارد که «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور آمریکا، کمترین تمایل را نسبت به برقراری روابط گرم سیاسی با نتانیاهو دارد و «تیرگی روابط اوباما و نتانیاهو ادامه خواهد یافت». احتمالا اوباما اجازه خواهد داد که اتحادیه اروپا، نقشی فعال‌تر در ارتباط با «مذاکرات صلح» ایفا کند و در مقابل آمریکا بر مساله امنیت منطقه‌ای و برنامه هسته‌ای ایران تمرکز نماید. در حوزه داخلی نیز بحران کسری بودجه و مسائل «اقتصادی»، از چالش‌های اساسی نتانیاهو خواهند بود. انتخابات در حالی انجام شده است که دولت ائتلافی در حصول توافق، در مورد بودجه، ناموفق بوده است. هفته گذشته اعلام شد که کسری بودجه رژیم صهیونیستی حدود 8/6 بیلیون دلار است که بسیار بیشتر از میزانی بود که پیش از این پیش‌بینی می‌شد. در دولت جدید نتانیاهو، با ادامه سیاست‌های ریاضت اقتصادی، پیش‌بینی می‌شود که مالیات‌ها افزایش یابد و کمک دولت به بخش عمومی نیز قطع شود. دولت نتانیاهو درصدد است همچون سال گذشته میلادی از آغاز اعتراضات اقتصادی و اجتماعی، در رژیم صهیونیستی جلوگیری کند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها