کد خبر: 27481
تاریخ انتشار :

بازی با کارت اتحادیه اروپا/«مرکل» بر سر مزار «آتاتورک» به چه می‌اندیشید؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از متن، هفته گذشته صدر اعظم آلمان در حالی به ترکیه سفر کرد که با وجود تشدید بحران سوریه باز هم موضوع پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا در صدر موضوعات مورد مذاکره رهبران آلمان و ترکیه قرار داشت. آنگلا مرکل قبل از سفر به آنکارا از موافقت خود برای ادامه مذاکرات در مورد پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا استقبال کرده بود، اما همزمان، افکار عمومی در آلمان با پیوستن ترکیه به این اتحادیه مخالفت کرده بودند. «آنگلا مرکل» صدر اعظم آلمان پیش از سفر به ترکیه گفت: «در مورد طرح پیوستن آنکارا به اتحادیه اروپا تردید دارم، اما با این وجود علاقه‌مند به گشوده شدن فصل جدیدی در این خصوص هستم تا به این روند شتاب داده شود.» به نظر می‌رسد مرکل هنوز از مواضع قبلی خود در خصوص پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا دست نکشیده و فقط به دلیل گذراندن اوقات خوش در این کشور، خواستار گشوده شدن فصلی جدید در مذاکرات شده است. مرکل پیش از سفر خود به ترکیه پیشنهاد داده بود که به جای عضویت کامل، عضویت محدود به این کشور داده شود، اما آنکارا این طرح را نپذیرفته بود. پارلمان اروپا با در نظر گرفتن شروط جدید، از فرآیند اصلاحات در ترکیه در چارچوب بندهای پیمان نامزدی این کشور برای عضویت در این اتحادیه انتقاد و تاکید کرد که آنکارا فاقد دموکراسی و چندصدایی واقعی است. با این حال، سفر مرکل به ترکیه بیش از آنکه برای آلمان به عنوان یکی از قطب‌های اصلی قدرت اتحادیه اروپا، معطوف به درخواست ترک‌ها برای پیوستن به اتحادیه اروپا باشد، تحت تاثیر بحران منطقه و همکاری آلمان با ترکیه از طریق ناتو است. اما از آنجا که در مورد پرونده حجیم پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا، آلمان یکی از مخالفان این درخواست بوده است، سفر صدر اعظم آلمان می‌تواند تا حد زیادی پیرامون آینده ترک‌ها در رابطه با اروپا تعبیر شود. ترکیه چند سالی می‌شود که در حال مذاکره با اتحادیه اروپا برای پیوستن به این اتحادیه بوده و بروکسل برای قبول عضویت این کشور شرط‌ها یا فصل‌هایی را تعیین کرده است. برخی از این فصل‌ها که 53 مورد هستند اصلاحاتی را در سیستم قضایی، آموزشی و سیاسی دربر می‌گیرد. اما مشکل بزرگی که پیش روی آنکارا قرار دارد، کشورهای فرانسه و آلمان هستند. در این میان «فرانسوا اولاند»، رئیس جمهور فرانسه در هفته گذشته از تمایل خود برای کنار گذاشتن اختلاف خود با این کشور خبر داد و اعلام کرد که در این رابطه خواستار گفت‌وگو است. در این میان، هرچند برخی کشورهای اروپایی از این موضوع حمایت می‌کنند، اما مخالفت دو کشور مذکور، تاکنون موجب شده همراهی این کشورها سودی برای ترک‌ها نداشته باشد. یکی از دلایل مخالفت فرانسه و آلمان، مسلمان بودن این کشور است. علاوه بر این مورد، موضوع قبرس و اختلافات آن با ترکیه نیز موجب شده کشورهایی مانند آلمان با این امر مخالف باشند. توصیه‌هایی به آنکارا در ششمین نشست از زمان آغاز مذاکرات رسمی برای عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا که از سال 2005 آغاز شده است، اتحادیه اروپا با اکثریت آرا، توصیه‌های تازه‌ای برای ترکیه در نظر گرفت. این توصیه‌ها شامل قراردادی دوجانبه است که بروکسل در آن اولویت‌های سیاست خارجی خود در منطقه و همچنین مساله امنیت انرژی خویش را به ترکیه تحمیل می‌کند و خواستار مبارزه با آنچه دو طرف بر سر تروریسم بودن آن به توافق برسند، است. «مارتین شولتز»، رئیس پارلمان اروپا می‌گوید: «فضایی که روابط اتحادیه اروپا و ترکیه در آن قرار دارد، آن گونه که باید خوب باشد، نیست، زیرا هر دو طرف دچار تردید هستند.» پارلمان اروپا با این اقدام، ترکیه را در برابر اجرای بسته‌ای جدید از اصلاحات قانون اساسی سال 2010 و تدوین قانون اساسی جدید غیرنظامی قرار داد که باید حقوق و آزادی‌ها و چندصدایی را تضمین کند. مساله کردها پارلمان اروپا همچنین خواستار ایجاد راه‌حلی سیاسی و مسالمت‌جویانه برای پرونده کردها شده است و در عین حال عملیات حزب کارگران کردستان را تروریستی توصیف کرده است. در مورد موقعیت کردها، «نظمی گور»، معاون حزب کرد «دموکراسی و صلح» نظر جالبی دارد؛ «اتحادیه اروپا و دولت ترکیه در مقابله با حزب کارگران کردستان سیاستی واحد ضدکردها اتخاذ کرده‌اند و مشخص است که اروپا تصمیم دارد از راهبرد ترکیه در قبال کردها پشتیبانی کند، این در حالی است که راهبرد دولت ترکیه در این مجال بر اساس در نظر نگرفتن راه‌حل برای این مشکل و حل و فصل نکردن آن استوار است.» کردها همچنین درخواست پارلمان اروپا برای رسیدگی حقوقی به مجازات‌ها و مبارزه با آنچه تروریسم نامیده می‌شود را تلاشی برای فریبکاری این پارلمان ارزیابی کرده‌اند. شانگهای یا وین در این میان، نکته‌ای که باید مورد توجه قرار داد، اظهارات اخیر رجب طیب اردوغان است. نخست‌وزیر ترکیه در مصاحبه با روزنامه مصری الیوم‌السابع، گفته بود که ترکیه با جدیت طرح پیوستن به سازمان شانگهای را به جای پیوستن به اتحادیه اروپا بررسی می‌کند. این موضع‌گیری، در حالی که ترکیه یکی از اعضای ناتو به حساب می‌آید، دارای نوعی تناقض است، چراکه سازمان شانگهای محدود کردن نفوذ آمریکا و ناتو را در آسیا دنبال می‌کند. البته اردوغان تصریح کرده است که ابعاد این طرح تا حدود زیادی نامشخص است، اما با نگاهی گذرا به وضع ترکیه و نیز ماهیت سازمان شانگهای، می‌توان دریافت که این ایده تا چه حد غیرمعقول به نظر می‌رسد. اردوغان در حال حاضر به خوبی می‌داند که به دلایل زیادی، پیوستن به اتحادیه اروپا برای ترکیه امکان‌پذیر نیست. در این شرایط که راه برای پیوستن به اتحادیه اروپا مسدود است، ترکیه نسبت به پیوستن به شانگهای تمایل نشان می‌دهد که یک پیمان نظامی، امنیتی، سیاسی، اقتصادی است. به نظر می‌رسد طرح این ایده را تنها می‌توان در چارچوب جاه‌طلبی‌های اردوغان توجیه کرد. او درباره مساله سوریه، یک گاف سیاسی داده و به بحرانی ورود کرده که دو سر آن باخت است. حتی اگر اسد هم در سوریه سرنگون شود، باز هم نمی‌توان گفت که ترکیه برنده این جنگ است؛ به این دلیل که اوضاع در سوریه بسیار وخیم است. اثرات این شرایط، هم از نظر اقتصادی و هم از نظر امنیتی متوجه ترکیه است. حال برای اینکه نشان دهد در عالم روابط بین‌الملل یک بازیگر منطقه‌ای و بین‌المللی است، این خیال را در سر می‌پروراند که در شانگهای هم بتواند نقش‌آفرینی کند. اما به این نکته باید توجه کرد که ترکیه اختلافات جدی‌ای با روسیه دارد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها