تکذیب خبری که برای یک روز جهان را تکان داد/ شکست ماموریت نجات سرجوخه رابرتسون
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از متن، سیامک کریمی : تارنمای روزنامه «ایندیپندنت»، ظهر چهارشنبه هفته گذشته این خبر را به قلم «جان هال» روی خروجی برد. از قرار معلوم، این خبر از روی فیلم مستندی با نام «بدون صاحب» ساخته «مایکل یورگنسون» کارگردان کاناداییمنتشر شده بود. این فیلم، نمایشمستندی است از زندگییک مرد سالخورده نحیف در منطقه دور افتادهای در جنوب ویتنام که نه زبان انگلیسی را به یاد میآورد، نه تاریخ تولدشو نه نام همسر و دو فرزندش. سوژه فیلم کسی نیست جز «سرجوخه جان هارتلی رابرتسون» یکی از اعضای «کلاه سبزهای» ارتش آمریکا که به جنگ ویتنام اعزام شد. زمانی که بالگرد سرجوخه رابرتسون در ویتنام هدف قرار گرفت و سرنگون شد، او یکی از اعضای تیم عملیات ویژه آمریکا در لائوس، در جنوب شرق آسیا بود. با وجود آن که، جسد رابرتسون هیچگاه پیدا نشد اما قریب به نیم قرن او را کشته شده فرض میکردند. نام او در فهرست یادبود جنگ ویتنام ثبت شده و اسناد ارتش هم، رابرتسون را در فهرست «کشته شدگان در عملیات جنگی» قرار داده است.با وجود همه اینها، خانواده رابرتسون بر این باور بودند که او از سانحه هوایی جان سالم به در برده و اسنادی در اختیار دارند که نشان میدهد او در همان سالها در زندانهای ویتنام به بند کشیده شده است. «تومان فاونس» دیگر کهنه سرباز آمریکایی، کسی بود که مایکل یورگنسون را از حضور رابرتسون در ویتنام خبردار کرد.به گفته فاونس، زمانی که او در سال 2008 در پروژهای انسان دوستانه در جنوب شرق آسیا فعالیت میکرد، از وجود «یکنظامی» در آن منطقه خبر دارشده بود، که بیش از 40 سال مفقود شده و عملا با قرار گرفتن در فهرست «کشته شدگان عملیات» توسط دولت آمریکا فراموش شده است. فاونس براساس این سوگند نظامی که «همرزمت را در جبهه جنگ جا نگذار»، تصمیم گرفت تا با همکاری با یورگنسون از زندگی پر رمز و راز مردی در ویتنام پرده بردارد. او قصد داشت با جمع آوری مدارک درباره مردی در جنگلهای دور افتاده ویتنام، یک بار برای همیشه معمای رابرتسون را حل کند: یا ثابت کند این مرد رابرتسون است یا پرونده همقطار قدیمیاش را برای همیشه ببندد. فیلمی که با همکاری یورگنسون و فاونس ساخته شد، روایت مردی است که به ادعای خودش در قفسی چوبی زندانی بوده و برای یک سال توسط نیروهای ویتنام شمالی شکنجه شده است. او در فیلم میگوید بعدها با یک پرستار ازدواج میکند؛ کسی کهزخمهای عمیق که بر تنش مانده بود درمان کرد. آسیب های وارد به سرش اما هیچ گاه درمان نشدند و به همین دلیل او نمیتوانست نام اعضای خانوادهاش را به یاد آورد و زبان انگلیسی را هم به کل از خاطر برده بود. همه اینها، باعث شد تا یورگنسون و فاونس به این صرافت بیفتند که سرجوخه جان هارتلی رابرتسون را یافتهاند. مرد پر رمز و راز سرجوخه گم شده است؟ این داستان احساسی یک روز بعد یعنی در بامداد روز پنج شنبه هفته گذشته نقش برآب شد؛ تارنمای روزنامه ایندیگندنت بار دیگر دست به کار شد اما این بار خبر داد که دولت آمریکا 20 سال پیش با آزمایش DNA، نیرنگ مردی که خود را سرجوخه رابرتسون جا زده بود را برملا کرده است. این مرد در تلاش بود تا با اثبات آن که رابرتسون حقیقی است بتواند حقوق عقب مانده سرجوخه گم شده را به جیب بزند. بنا به یادداشتی که عصر چهارشنبه هفته گذشته یعنی چند ساعت پس از انتشار خبر نخست، به روزنامهای در انگلیس ارسال شد، مردی که ادعا میکرد، رابرتسون است در حقیقت «دانگ تان گوک» شهروند ویتنامی است که اصالتی فرانسوی دارد وسوابق ادعایش درباره حضور در ارتش آمریکا سر به آسمان میساید. بنا به این یادداشت، گزارشی که «دفتر دفاع از اسرای مفقود در جنگ» در سال 2009 منتشر کرد، نشان میدهد گوک برای نخستین بار در سال 2006 توجه ارتش آمریکا را برانگیخت؛ زمانی که به این و آن میگفت که او، «سرجوخه جان هارتلی رابرتسون» است. دروغهای گوک موثر افتاد و نهادهای مسئول ادعای او را بررسی کردند اما خیلی زود حقیقت ماجرا لو رفت. گوک در سال 2008 بار دیگر ادعا کرد که او رابرتسون است و برای آزمایش اثر انگشت به سفارت آمریکا در کامبوج رفت. ترفند جدید این جاعل خستگی ناپذیر هم نگرفت چرا که اثر انگشتاش کوچکترین شباهتی با اثر انگشت ثبت شده از رابرتسون نداشت. شاید جعلی از آب درآمدن ادعاهای مربوط به زنده بودن رابرتسون کافی بود تا مضمون مستند «بدون صاحب» جدی گرفته نشود. به نظر می رسد سرجوخه رابرتسون واقعی، زمانی که بالگردش در سال 1968 در عملیاتی ویژه در آسمان ویتنام هدف قرار گرفت، کشته شده است. گزارشها احتمال دادهاند که گوک از سال 1982 تلاش کرده تا خودش را سرجوخه رابرتسون جا بزند، هنگامی که از یکی از کهنه سربازان جنگ ویتنام میشنود که او میتواند هزاران پوند حقوق معوقه دریافت کند. گوک 9 سال تمام ادعایش را تکرار کرد تا آن که بتواند توجه دولت آمریکا را جلب کند. دست آخر گوک در سال 1991 موفق شد؛ اما از بخت بدش یا از بخت خوش عدالت، آن کسی که از مقامات رسمی متوجه او شد کسی نبود جز «بیلی واگ»افسر سابق و متبحر سازمان سیا؛کسی که در عملیات بازداشت «ایلیچرامیرزسانچز» ملقب به «کارلوس شعال» در قلب سودان مشارکت داشت و مهمتر از این، توانست رد اسامه بن لادن را در کوه های «تورا بورا» افغانستان پیدا کند. اگر چه که بن لادن بنا به دلایلی نامعلوم راه فرار از این کوه های تنگ و تاریک را جست و روانه پاکستان شد. کارلوس شغال دهها عملیات ازجمله گروگانگیری وزیران نفت کشورهای عضو اوپک در اجلاس این سازمان در وین و چندین بمبگذاری را در کارنامه دارد واکنون درفرانسه درحال گذراندن دوره حبس ابد است. اسامه بن لادن هم که نیاز به معرفی ندارد؛ رهبر سابق القاعده که در سال 2011 در پاکستان کشته شد. تنها همین دو نفر برای نشان دادن اهمیت جایگاه «بیلی واگ» در سازمان جاسوسی آمریکا کافی است. واگ هدایت تیمی را برای تحقیق در جنگلهای ویتنام برعهده گرفت و موفق شد که از گوک آزمایش DNA بگیرد. پس از عملیات موفقیت آمیز واگ، نام گوک، مترادف با جاعلی شد که تلاش میکند هر طور شده نامش را وارد فهرست کهنه سربازانی کند که در جنگ مفقودالاثر شدهاند. حالا دیگر معلوم شده است که نباید فیلم «بدون صاحب» را باور کرد. یورگنسون می گوید، وقتی فاونس به سراغ او آمد و گفت میخواهد مردی را پیدا کند که 44 سال تمام مرده فرض شده شک کردم که چنین چیزی صحت داشته باشد. یورگنسون می افزاید وقتی این مرد داستان زندانی شدنش را برای من و فاونس تعریف کرد متقاعد شدیم که او همان سرجوخه رابرتسون است. اگر یورگنسون و فاونس از سوابق گوک خبر داشتند، قطعا پس از شنیدن داستان او، می پرسیدند: «شما آقای گوک نیستید؟»
دیدگاه تان را بنویسید