مکمل های مناسب در پوکی استخوان

پوکی استخوان از مهمترین بیماری های انسان است. اهمیت این بیماری در دو نکته اساسی است. یکی اینکه پوکی استخوان بیماری شایعی است و افراد بسیاری بخصوص در سنین بالا به آن مبتلا هستند. نکته مهم دیگر عارضه مهم آن یعنی شکستگی است. به گزارش نامه نیوز ، مهمترین راه در کنترل این بیماری پیشگیری از آن است. با این حال در صورت بروز بیماری، نیاز به درمان آن وجود دارد.با پا گذاشتن به سال‌های میانی عمر استخوان‌ها کم‌کم شروع به ضعیف شدن می‌کنند. در زنان این فرآیند بعد از یائسگی سریع‌تر اتفاق می‌افتد. اما می‌توان این روند را کندتر کرد.رژیم غذایی و خوردن غذاهای مناسب می‌تواند توده استخوانی را محکم‌تر کند و استخوان‌های شما را در تمام سنین همچنان قوی نگه دارد. شیر یکی از عوامل اصلی داشتن استخوان‌هایی محکم است. مصرف روزانه شیر کم‌چرب برای استحکام سلامت استخوان‌ها بسیار مفید است. ماست و پنیر می‌تواند جایگزین خوبی باشد. حتی اگر شما دچار عدم تحمل لاکتوز هستید، می توانید از محصولات لبنی که میزان لاکتوز آنها کم یا بدون لاکتوز است استفاده نمایید. حذف لاکتوز از شیر و غذاهای لبنی روی محتوای کلسیم آن تاثیری ندارد. منبع خوب دیگر کلسیم ماهی ساردین است. استخوان‌های کوچک این ماهی منبع بسیار کاملی برای داشتن استخوان‌هایی محکم است. مکمل‌های کلسیم راه ساده‌ای برای افزایش میزان کلسیم دریافتی شما هستند. علاوه بر این بدن برای افزایش جذب کلسیم به ویتامین D نیاز دارد. بدن ویتامین D را در پاسخ به نور آفتاب تولید می‌کند. اگر چه شیر سرشار از ویتامین D است یک فنجان 226 گرمی معمولا برای جذب کافی کلسیم مناسب نیست. بنابراین اساسی ترین درمان پوکی استخوان استفاده از مقادیر کافی کلسیم و ویتامین دی است. تمام بیماران مبتلا به پوکی استخوان باید مکمل های دارویی کلسیم و ویتامین دی دریافت کنند. بهترین زمان برای مصرف مکمل کلسیم چه زمانی است؟ بهترین زمان مصرف مکمل کلسیم در طول روز و همراه غذا است. در طول شب به دلیل کم‌تحرکی فرد جذب کلسیم به‌وسیله کلیه بیشتر می‌شود و احتمال ابتلا به سنگ کلیه افزایش می‌یابد، به همین دلیل بهتر است در طول روز که بدن در حال فعالیت است و احتمال رسوب کلسیم در کلیه کاهش پیدا می‌کند، آن را مصرف کرد. فراموش نکنید همراه مکمل‌ها حتما لیوان آب کافی بنوشید و از خوردن چای همراه یا بعد از مصرف مکمل‌ها پرهیز کنید. ● عوارض مکمل های کلسیم دریافت دوز بالای کلسیم برای بیماران بی خطر نیست. کربنات کلسیم برای جذب نیاز به محیطی اسیدی دارد، بنابراین باید همراه با غذا خورده شود. گاه بیمار با شکایت نفخ و دفع گاز به دنبال مصرف مکمل کربنات کلسیم مراجعه می کند. سیترات کلسیم قابل حل در آب، به دلایل متعددی، گزینه بهتری است. بیماران می توانند سیترات کلسیم را بی ارتباط با زمان تغذیه شان مصرف کنند و نیازی نیست که محیطی اسیدی برای جذب بهتر آن ایجاد کرد. به علاوه مصرف سیترات کلسیم، نفخ و دفع گاز را به دنبال نخواهد داشت. همچنین تجویز سیترات کلسیم گزینه ای مناسب در بیمارانی است که به طور طبیعی یا به دلیل استفاده از مهارکننده های اسید معده با کاهش اسید معده مواجه اند. گاهی بیماران تحت درمان با مکمل های حاوی کلسیم، از یبوست رنج می برند. چنین بیمارانی باید در کنار مصرف ترکیبات مکمل کلسیمی، میزان بیشتری فیبر و مایعات مصرف کنند. برای این گروه بیماران می توان روزانه پسیلیوم به میزان سه بار در روز یا متیل سلولز همراه با مصرف مایعات فراوان تجویز کرد. در نتیجه رعایت این رژیم، مصرف کنندگان کمتر از یبوست شکایت خواهند داشت. عارضه احتمالی دیگر، تشکیل سنگ های کلیوی است. مکمل های حاوی سیترات کلسیم در این مشکل مقصرین اصلی هستند. شواهدی قابل استناد وجود دارند که نشان می دهند سیترات کلسیم به دلیل حلالیت در آب، با احتمال کمتری در تشکیل سنگ های کلیوی دخیل است. ● به حداکثر رساندن جذب کلسیم درصدی از کلسیم که از طریق خوراکی جذب می شود، ارتباط مستقیم با میزان کل دریافتی کلسیم از دستگاه گوارش دارد. در بسیاری از موارد به بیماران توصیه می شود کل دوز کلسیم مورد نیاز روزانه را یک جا مصرف ننمایند، و در صورتی که کلسیم در دوزهای منقسم مصرف شود و در هر وعده دریافت کلسیم بیشتر از ۵۰۰ تا۱۰۰۰ میلی گرم نباشد، جذب کلسیم به حداکثر خواهد رسید. به علاوه، بیشتر گیاهان حاوی ترکیبات شیمیایی هستند که با اتصال به کلسیم، مانع جذب آن از دستگاه گوارش می شوند. برخی از ترکیباتی که در مواد غذایی وجود دارد در جذب کلسیم اختلال ایجاد می نمایند. یکی از این ترکیبات مشکل ساز، اسید اگزالیک است که در اسفناج، دانه های سبز، سیب زمینی شیرین و ریواس یافت می شود. دیگری، اسید فیتیک نام دارد که در دانه گندم، حبوبات، غلات و مشتقات سویا وجود دارد. توصیه می شود که مکمل های کلسیم 2 ساعت بعد یا 1 ساعت قبل از مصرف این مواد غذایی مصرف شود. همچنین برای داشتن استخوانی محکم در کنار رژیم غذایی، باید به طور منظم ورزش کنید. این ورزش‌ها شامل هر فعالیتی است که موجب می‌شود وزنتان را کنترل کنید. نتیجه این گونه ورزش‌ها تجمع بیشتر موادمعدنی در استخوان‌ها و محکم‌تر شدن آنهاست. پیاده‌روی به مدت 30 دقیقه در روز که منجر به افزایش ضربانات قلب می شود و همچنین تنیس و یوگا برای استخوان‌ها مفید هستند. ▪ ویتامین D: وجود ویتامین D در بدن برای جذب کلسیم از دستگاه گوارش و نیز تحکیم استخوان ها ضروری است. برخی متخصصان معتقدند مصرف روزانه ۸۰۰ تا۱۰۰۰ واحد بین المللی ویتامین D، خطر شکستگی استخوان را در سالمندان کاهش می دهد. بیمارانی که به میزان کافی در معرض نور آفتاب نیستند، بهتر است میزان دوز روزانه ویتامین D مصرفی خود را به ۷۰۰ تا۸۰۰ واحد بین المللی افزایش دهند، البته به بیماران باید در مورد خطرات مصرف دوز بالای ویتامین D نیز هشدار داد. بیشتر مکمل های حاوی کلسیم، محتوی ویتامین D نیز هستند. در افرادی که با کمبود این ویتامین مواجه هستند باید میزان بالاتری از این مکمل را استفاده نمایند که مقدار آن توسط پزشک یا داروساز تشخیص داده می شود. علاوه بر مکمل‌ کلسیم، مصرف چه مکمل‌های دیگری توصیه می شود؟ علاوه بر مکمل کلسیم، مصرف مکمل‌های دیگری مانند امگا 3، 6 و 9 توصیه می شود. با توجه به اینکه تصلب شرایین پس از سن یائسگی در خانم‌ها شیوع زیادی دارد، مصرف پودر سیر و پیاز را برای پیشگیری از این عارضه به آنها توصیه می شود. مکمل‌های امگا 3، 6 و 9 نقشی موثر در سلامت قلب و عروق دارند. در چه مواردی مصرف مکمل‌ها باعث تداخل دارویی می‌شود؟ به دلیل اینکه ویتامین‌های امگا 3، 6 و 9 جذب کبدی دارند، ممکن است مصرف آنها همراه با داروهای ضدصرع یا داروهایی که باعث کاهش یا افزایش فعالیت آنزیم‌های کبدی می‌شوند، تداخل دارویی ایجاد کند بنابراین باید به فواصل مصرف دارو و مکمل توجه کرد. بنابراین بهتر است در صورت مصرف این داروها برای استفاده از مکمل های فوق الذکر با پزشک یا داروساز خود مشورت نمایید. منبع : بهداشت نیوز