سرطان در ایران؛ سیر طبیعی یا سونامی؟

به گزارش نامه نیوز ، دکتر مطلق افزود: همچنین شایع‌ترین سرطان‌ها در ایران در میان زنان سرطان پستان است که به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، ۳۱ نفر به این نوع سرطان مبتلا می‌شوند و سرطان معده نیز بالاترین بروز را در میان مردان ایرانی دارد و حدود ۲۲ نفر از هر ۱۰۰ هزار نفر در مردان کشورمان به این سرطان مبتلا می‌شوند. در عین حال باید توجه کرد که بر اساس آخرین برآوردها به طور کلی سالانه ۵۰ هزار نفر در ایران به دلیل سرطان فوت می‌کنند. مطلق با اشاره به برخی اظهارنظرها درباره بروز سونامی سرطان در کشور، گفت: باید توجه کرد که کشورهایی که دوران تغییرات هرم سنی جمعیت‌شان را در دهه‌های گذشته تجربه کرده‌اند و اکنون هرم جمعیتی پایداری دارند، تغییر و تحولات‌شان از نظر ابتلا به سرطان زیاد نیست؛ چراکه به پیک امید به زندگی رسیده‌اند، اما در ایران همچنان میزان امید به زندگی و به دنبال آن جمعیت سالمندان در حال افزایش است و در نتیجه میزان بروز سرطان نیز در آن بیشتر خواهد بود. باید بدانیم که این موضوعی اجتناب‌ناپذیر است و در همه کشورهای در حال توسعه‌ای که وضعیت زیرساخت‌های اجتماعی و اقتصادی بهتر شده، سلامت در همه ابعادش بهبود یافته، انسان‌ها کمتر به دلیل بیماری‌های عفونی و یا قلبی-عروقی فوت می‌کنند و افراد بیشتر عمر می‌کنند، میزان ابتلا به سرطان هم افزایش می‌یابد. به هر حال در هر کجای کره زمین اگر انسان بیش از ۱۰۰ سال عمر می‌کرد، تقریبا می‌توان گفت که همه انسان‌ها در اثر سرطان فوت می‌کردند. بنابراین با افزایش سن، بروز سرطان هم بیشتر می‌شود. در عین حال تاکید می‌کنم که میزان بروز سرطان در ایران کمتر از متوسط جهانی است. رییس اداره سرطان وزارت بهداشت با اشاره به اقدامات انجام شده در حوزه سرطان طی چهار سال گذشته و در پی اجرای طرح تحول نظام سلامت، گفت: از سال ۱۳۹۴ غربالگری برای سه سرطان پستان، روده بزرگ و دهانه رحم در چهار شهرستان بافت، شهرضا، نمده و مراغه اقداماتی آغاز شد و در سال ۹۵ بر اساس تجربیاتی که در فاز پایلوت داشتیم، اصلاحاتی در برنامه انجام دادیم. از اواسط سال ۹۵ تاکنون نیز این اقدامات به تدریج در دانشگاه‌های علوم پزشکی توسعه می‌یابند؛ چراکه برای خدمات تشخیصی و غربالگری کل فرایند باید پیش‌بینی شده و در دسترس باشد. بنابراین زمانیکه مراکز تیپ یک ما که مراکز ارجاعی از سطح شبکه بهداشتی هستند، تجهیز شوند، بهتر می‌توانیم برنامه‌های تشخیص زودهنگام را توسعه دهیم.

منبع : آوای سلامت