المانیتور: بخش انرژی تجدید پذیر در ایران جای زیادی برای رشد دارد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، این پایگاه اینترنتی در تحلیلی به قلم بیژن خواجه پور نوشت: ایران با وجود تحریم ها و مشکلات اقتصادی و سیاسی ، همچنان به سبب توان بالقوه خود در خصوص انرژی ، اقتصادی مهم محسوب می شود. ایران نه فقط به سبب منابع گسترده هیدروکربن بلکه به سبب خواست خود برای اینکه مهم ترین پایگاه قدرت از لحاظ اقتصادی و فناوری باشد ، مجبور است به مسئله نحوه تامین انرژی مورد نیاز برای پیش بردن اقتصاد و رشد صنعتی توجه کند. تحولات ایران اکنون به شدت تحت نفوذ تحریم های خارجی و اصلاحات یارانه در داخل قرار دارد. در چارچوب اصلاحات یارانه ها که دسامبر دو هزار و ده آغاز شد ، پیش بینی شد همه حمایت های پرداخت یارانه تا سال دو هزار و پانزده حذف شود. هدف از این کار ، افزایش هزینه انرژی به حدود نود درصد قیمت آن در منطقه ، افزایش بهره وری انرژی و رقابتی کردن صنعت ایران در عرصه بین المللی بوده است. پدیده هایی مانند سرعت سریع شهر نشینی ، افزایش هزینه های انرژی و خواست تبدیل شدن به کشوری توسعه یافته ، زمینه را برای توجه بیشتر به راه حل های پیشرفته زیست محیطی مانند انرژی تجدید پذیر ، استفاده بهینه از انرژی ، مدیریت زباله و بازیابی آن فراهم کرده اند. این مقاله به اختصار درباره روندها و رویدادها در حوزه انرژی تجدید ناپذیر می پردازد. انرژی تجدید پذیر در توازن انرژی کشور در آینده نقشی مهم ایفا می کند هر چند نقش آن در سبد کلی انرژی هنوز هم قابل صرفنظر کردن است. به گزارش واحد مرکزی خبر، اقتصاد ایران در دو سال گذشته به سبب تحریم ها ، اصلاحات یارانه و سوء مدیریت با کاهش رشد اقتصادی روبرو بوده ولی تقاضای کلی برای انرژی کاهش نیافته است. با وجود این ، مصرف فزاینده انرژی در داخل با خواست دولت مبنی بر استفاده از منابع هیدروکربنی برای صادرات به شکل نفت ، گاز و برق منافات دارد. بنابراین توجهی فزاینده به پتانسیل انرژی های تجدید پذیر برای پر کردن این خلاء می شود. ترکیب استفاده از انرژی در ایران عمدتا بر استفاده از سوخت های فسیلی متمرکز است. انرژی تجدید پذیر نیز هنوز در این اقتصاد بزرگ ، نقشی مهم ایفا نمی کند. با این وجود ، تلاشی مصمانه برای افزایش سهم انرژی های تجدید پذیر در کشور صورت می گیرد. باید یادآور شد ایران اخیرا نخستین نیروگاه برق هسته ای خود را به مدار برق متصل کرده است. در عین حال کمکی که برق هسته ای می کند هنوز ناچیز است. همانطور که قبلا ذکر شد ، راهبرد معمول برای تولید برق عمدتا حول استفاده از سوخت های فسیلی ارزان قیمت در کشور قرار داشته است. با وجود این ، افزایش هزینه های انرژی ،انرژی تجدید پذیر را به یکی از گزینه ها تبدیل کرده است. شرایط جغرافیایی این موضوع را بیشتر تقویت می کند. ایران هر سال ، دویست و هشتاد روز هوای آفتابی دارد بنابراین از توان بالقوه بالایی برای تولید انرژی خورشیدی برخوردار است. این روندها همچنین با این حقیقت تقویت می شوند که گرایش فزاینده ای به طرف رویکردهای صحیح محیطی در دولت و جامعه وجود دارد. در حقیقت ، دولت طرح هایی را برای گسترش تولید برق از طریق طرح های انرژی تجدید پذیر آغاز کرده است. انرژی تجدید پذیر هنوز کمتر از یک درصد تقاضای انرژی را در سراسر کشور تشکیل می دهد. بر اساس پنجمین طرح پنج ساله ، استفاده از انرژی تجدید پذیر باید تا مارس دو هزار و شانزده ، به یک و نیم درصد از ترکیب انرژی کشور افزایش یابد. برقی که از منابع انرژی تجدید پذیر حاصل می شود از طریق قرار داد بیست ساله خرید برق که با دولت امضا شده است صورت می گیرد. با وجود این ، تحریم ها سرمایه گذاری خارجی و توسعه انرژی تجدید پذیر را کند کرده اند. طرح هایی که اکنون اجرا می شود ، ظرفیت تولید هزار و پانصد و شصت و شش مگاوات برق را از منابع غیر خورشیدی ( باد ، سوخت زیستی ، نیمه آبی ) داراست. این طرح ها همچنین ظرفیت تولید هزار و هشتصد و بیست و پنج مگاوات برق را از نیروگاه های خورشیدی دارند. با وجود این ، این مقدار در نیازهای انرژی قابل صرفنظر کردن هستند. چند طرح جدید انرژی تجدید پذیر نیز وجود دارد که موجب اهمیت بیشتر این صنعت می شود که توجه بخش خصوصی را نیز به خود جلب می کند. نخستین مزرعه بادی و نیروگاه خورشیدی بخش خصوصی به زودی در دامغان در استان سمنان احداث می شود. نیروگاه غدیر در مساحتی به اندازه هزار و دویست هکتار و با هزینه حدود چهار و نیم میلیارد دلار احداث می شود. بر اساس یادداشت تفاهمی که با شرکتی دانمارکی امضا شده است ، نیروگاهی هزار مگاواتی در ده فاز احداث خواهد شد و هر مرحله ظرفیت تولید صد مگاوات را خواهد داشت. ایران ، بازاری پر خطر و پر منفعت است که به سبب تحریم ها و بلا تکلیفی های داخلی و خارجی همچنان از این بازار بهره برداری نمی شود. بازار ایران در بخش انرژی تجدید پذیر ، تشنه فناوری های پیشرفته غربی است . ایران همچنین نیازمند طراحی ها و یافتن راه حل های محلی برای پرداختن به واقعیات مشخص جغرافیایی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی است. علاوه بر این ، میزان زیاد استفاده از سوخت های فسیلی در ایران موجب بوجود آمدن سطح شدیدی از آلودگی های زیست محیطی با آثار منفی بر سلامت انسان شده است. اذعان فزاینده به هزینه های مراقبت بهداشتی در خصوص پدیده هایی مانند آلودگی هوا لزوم اقدام و اصلاحات را فوری تر می کند. در حقیقت ، در همه بخش های فرعی ( انرژی تجدید پذیر ، مدیریت زباله ، مدیریت آب و پساب ، آلودگی هوا ، بهره وری انرژی و غیره ) ، کاربران ایرانی نیازمند تجهیزات و فناوری هستند که می تواند از طریق شرکت های بین المللی بویژه شرکت های غربی ارائه شود. ظاهرا هر فرصتی با خطرات و چالش های خاص خود نیز همراه است. سرمایه گذاران خارجی در بازار ایران اکنون با خطرات زیادی از جمله تحریم ها و دیگر خطرهای سیاسی و حقوقی روبرو هستند. تحریم های سازمان ملل ، آمریکا و اتحادیه اروپا مسائلی مهم در گسترش تجارت در ایران محسوب می شوند. تجارت و سرمایه گذاری در زمینه فناوری ها و تجهیزات محیط زیست و انرژی تجدید پذیر عموما می تواند تجارتی مشروع به شمار بیاید. با وجود این ، حوزه هایی وجود دارد ( فناوری های با کاربرد دو گانه ) که محدودیت هایی وجود دارد . مجوزهایی نیاز است. علاوه بر این ، برخی خدمات تجاری مانند خدمات بانکی ، بیمه ، حمل و نقل و غیره با تحریم ها روبرو هستند که ممکن است شرکت های خارجی را آزار دهند. این امیدواری وجود دارد که دولتی جدید و میانه رو زمینه را برای گسترش روابط خارجی میان ایران و اقتصادهای غربی فراهم کند.از قرار معلوم ، بخش انرژی تجدید پذیر می تواند حوزه ای باشد که دو طرف بتوانند تجارت و سرمایه گذاری دو جانبه را گسترش دهند. ترغیب به یافتن راه حل هایی درباره انرژی تجدید پذیر همچنین می تواند اقدامی اعتماد ساز باشد که سهامداران غربی بتوانند نشان دهند با پیشرفت اقتصادی و فناوری ایران مخالفتی ندارند. مسئله مشخص این است که بخش انرژی تجدید پذیر به سبب احتمال هزینه های بالاتر انرژی برای تجارت و جامعه سود خواهد برد. باید دید آیا سیاستمداران هر دو طرف پتانسیل این بخش را به عنوان نقطه آغاز اعتماد سازی و تعامل فزاینده درک می کنند. در اینصورت ،پیامدهای مثبت زیست محیطی نیز برای ایران و منطقه پدیدار می شود.
دیدگاه تان را بنویسید