هاآرتص: روحانی برنامه اتمی ایران را متوقف میکند یا بازی احمدینژاد را مودبتر و با شیوه جدیدی ادامه میدهد؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه صهیونیستی هاآرتص در گزارشی پس از برگزاری مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری یازدهم و پیش از مراسم تحلیف حسن روحانی به امید غرب و نسل جوان ایران به رئیسجمهوری جدید این کشور اشاره می کند و می نویسد: آمریکا فرصت یک ساله به ایران داد و بحث و جدلها درباره گزینه نظامی را تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران در ماه ژوئن متوقف کرد، اما به این معنا نیست که به رئیسجمهوری جدید ایران فرصت تکرار صدماتی که احمدینژاد وارد کرد نیز داده شود. هاآرتص در این گزارش به سخنان روحانی در مراسم تنفیذ اشاره کرده و می نویسد: « من با حمایت مردمی پا به میدان مسئولیت گذاشتم؛ مردمی که خواستار بهبود معیشت و منزلت خویش هستند، مردمی که میخواهند از فقر، فساد و تبعیض به دور باشند، مردمی که میخواهند در فضای آزاد معنوی و عقلانی رشد کنند و به آینده مطمئن باشند. » این سخنان حسن روحانی، هفتمین رئیس جمهوری ایران در مراسم تنفیذ ریاست جمهوری است که روز شنبه در مراسمی با حضور رهبر ایران برگزار شد. دوره ریاست جمهوری روحانی به طور رسمی روز شنبه پس از برگزاری مراسم تحلیف در مجلس ایران آغاز می شود. در مراسمی که روز شنبه برگزار شد و طی آن حکم ریاست جمهوری روحانی از سوی رهبر ایران تایید شد، رئیس جمهور جدید ایران متعهد شد که همه آنچه در توان و اختیارش است را برای کاهش تحریم های «جنایی» اعمال شده علیه ایران و بهبودی روابط این کشور با جامعه بین المللی انجام خواهد داد. اما بزرگترین چالش پیش روی رئیس جمهور جدید ایران، بحران اقتصادی است که به این کشور لطمه وارد کرده است و نرخ بیکاری را در کشوری که جمعیت اغلب آن جوان است به 45 درصد و تورم را به 35 درصد رسانده است. تحریم های بین المللی علیه نفت ایران نیز توانایی این کشور برای صادرات منابع انرژی خود به خارج از کشور را با مشکل مواجه کرده است. موفقیت روحانی با پیشرفتی که وی در عرصه بین المللی در پیش خواهد گرفت، مورد قضاوت قرار می گیرد. در این مورد، دو سوال اساسی مطرح میشود: رئیس جمهور ایران چه مدت زمانی برای اثبات اینکه وی یک اعتدال گرا، یک طرفدار منطقی حقوق بشر و یا به عبارت دیگر یک لیبرال است، نیاز دارد؟ و چه مدت زمانی طول می کشد تا وی خواستار توقف برنامه هسته ای ایران شود؟ ظاهرا، این دو سوال دو موضوع جدا از یکدیگر هستند؛ رئیس جمهور ایران می تواند یک شخص لیبرال باشد و همزمان به دنبال برنامه هستهای نیز باشد؛ برنامه ای که اساس امنیت ملی ایران است. با افسوس باید گفت که غرب اما به این موضوع به این شیوه نگاه نمی کند. رئیس جمهور جدید اعتدال گرای ایران، عقلانیت و لیبرالیسم از اکنون با تست های معروف لیتموسی قضاوت می شود: آیا وی برنامه اتمی ایران را متوقف می کند یا بازی احمدی نژاد را با ادب بیشتر و شیوه جدیدی ادامه می دهد؟ هرچیز دیگری- ازادی زندانیان سیاسی، ارتقاء حقوق زنان ایرانی و گسترش آزادی بیان- بی اهمیت است. آمریکا یک فرصت یک ساله به ایران داد و بحث و جدل ها درباره گزینه نظامی را تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران در ماه ژوئن متوقف کرد، اما این به این معنا نیست که به رئیس جمهوری جدید ایران فرصت تکرار صدماتی که احمدی نژاد وارد کرد نیز داده شود. هدف از فرصتی که در اختیار ایران قرار گرفت، ازمایش گزینه دیپلماتیک با شریک ایرانی جدید است. انتخاب تعجب برانگیز روحانی، تنها روحانی حاضر در رقابت های انتخاباتی ایران، مرد خاکستری که درون چرخه داخلی رهبر ایران نیست، تاکیدی بر این موضوع است که قوانین منطقی سیاسی می تواند پس از همه اینها به خدمت گرفته شود. اما این رخداد زمانی اتفاق می افتد که وضعیت اقتصادی ایران در بدترین حالت آن در تاریخ کشور قرار دارد و کشور خود را در نزدیک ترین حالت به حمله نظامی پس از جنگ جهانی دوم می بیند. ناحیه مانور ایران کاهش پیدا کرده است و توانایی نظام برای بهبود مجدد در مقابل فشارهای داخلی کاهش و اکنون دوباره تسلیم خواست های خارجی است. روحانی تنها امید بزرگ نسل جوان ایران نیست، کشورهای غربی و به ویژه آمریکا به رئیس جمهور جدید ایران امیدوار هستند، کسی که آنها را به سمت یک جنگ دیگر در خاورمیانه نمی کشد، به ویژه این موضوع را نیز باید مد نظر داشت که آمریکا تازه از جنگ عراق بیرون کشانده است و خود را آماده می کند تا درگیری نظامی خود در افغانستان را نیز به پایان ببرد. این کشورهای می خواهند که دخالت نظامی غرب در لیبی آخرین دخالت با هدف تغییر رژیم باشد. در نتیجه در این شرایط موقعیت به نفع روحانی است. درست است، تصمیم نهایی در خصوص غنی سازی اورانیوم در ایران بر عهده به رهبر ایران است اما این بستگی به روحانی نیز دارد که با دلایلی که مطرح می کند سیاست رهبر ایران را در خصوص موضوع هسته ای تغییر دهد. به این دلیل، روحانی نیازمند همکاری قابل توجهی از سوی آمریکا است.
دیدگاه تان را بنویسید