تحلیل معاون دبیرکل اتحادیه عرب از نزدیکی روابط تهران - واشنگتن: انگیزهها و فرصتهای یک رابطه
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه ، یادداشت زیر به قلم خالد بن نایف الهباس را در این باره میخوانیم: محور تلاشها و کاتون توجهات در شصت و هشتمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک نزدیکی روابط واشنگتن-تهران بود که در قالب مکالمه تلفنی میان روسای جمهور ایران و آمریکا و علاوه بر آن دیدار دو جانبه وزرای خارجه دو کشور بود که برای نخستین بار میان مقام های عالی رتبه دو کشور از سال 1979 صورت گرفت. در حقیقت ارتباط میان مقام های دو کشور ایران و آمریکا اتفاق جدیدی نیست اما برای نخستین بار است که به طور اشکارا و در سطوح بالا این ارتباط شکل میگیرد. از زمان حمله آمریکا به عراق و سقوط رژیم صدام حسین و گسترش نفوذ ایران در این کشور عربی، واشنگتن ضرورت نیاز برای رسیدن به تفاهم با ایران در مسیر کسب هرگونه موفقیت سیاسی در عراق را درک کرد. تفاهمی که به واشنگتن اجازه می دهد فرایند بیرون کشیدن نیروهای نظامی خود از عراق بدون هرگونه ایجاد هرج و مرج و جنگ داخلی که هرگونه دستیابی واشنگتن به تفاهم و همکاری با ایران در خصوص اوضاع کشورهای منطقه و به ویژه افغانستان را مبرم کرده است. آنچه که معلوم است این است که دولت آمریکا اکنون تمایلی به اتخاذ سیاست زور د رروابط بین المللی خود ندارد و این موضوع بحث های بیشتری را در خصوص راه حل های دیپلماسی، به کار گیری قدرت نرم و یا راه کارهای اقتصادی برای محقق ساختن اهداف این کشور در سیاست خارجی به ویژه هنگامی که این موضوع نقطه اثر تماس و یا تاثیر مستقیم و یا تهدید جدی بر امینت ملی آمریکا در بر نداشته باشد. در جایی که به نظر نمی رسد که واشنگتن اهمیت زیادی برای هشدارها و خواسته ها متحدان منطقه ای خود قائل باشد. و به نطر نمی رسد که فشارهای اسرائیل بر تصمیمات آمریکا تا حدی مثمر ثمر باشد که واشنگتن را مجبور به تغییر مسیر کنونیاش در سیاست خارجی وادار کند. وضعیت اقتصادی آمریکا دلیل دیگری برای محدود کردن میزان توانایی واشنگتن برای اتخاذ سیاست خارجی کارآمدی در منطقه خاورمیانه است؛ وضعیت اقتصادی آمریکا خسته از جنگ هایی که جورج بوش پسر برای این کشور به میراث گذاشته بود با بحران اقتصادی جهانی مواجه شد تا بحران اقتصادی آمریکا بر دولت این کشور نیز تاثیرگذار باشد. ایران اکنون پس از هشت سال حکومت احمدی نژآد که زوال روشنی در مناسبات منطقه ای و بین المللی این کشور شاهد بود، اکنون به دنبال بهبود روابط خود با جامعه بین المللی و منطقه ای است. در حالی که نگرانی های کشورهای غربی از برنامه هسته ای ایران افزایش پیدا می کند و تلاش ها برای توافق با اعضای گروه 1+5 در این خصوص نیز با شکست مواجه شد تا بهانه ای به دست کسانی باشد که به دنبال محدود کردن قدرت و نفوذ ایران باشند مانعی در قبال فرصت های بهبود روابط میان ایران و قدرت های غربی به ویژه آمریکا به وجود آورد. و با وجود عوامل اختلاف میان واشنگتن و تهران، اما تصمیم گیران اصلی در ایران متوجه هستند که فرصت های بزرگ برای همکاری، و امکان دستیابی به موفقیت در روابط با ایالات متحده در خصوص تعامل درباره موضوعات منطقه ای منطقی تر به نظر می رسد. وهر چند عوامل اختلاف میان واشنگتن و تهران وجود داشته باشند اما تصمیم گیران در ایران این موضوع را درک می کنند که فرصت های بزرگی برای همکاری میان دو کشور وجود دارد، تصمیم گیران ایران به دنبال امکان بهبود روابط با آمریکا هستند و معتقدند تصمیم گیران آمریکا از عقلانیت بیشتری در تعامل با پرونده های منطقه برخوردارند. دستیابی به موفقیت اولیه، که در راهروهای سازمان ملل متحد اتفاق افتاد دلیلی روشن بر این منطق ایرانی است و وقایع و روزهای آینده، اعتبار این چشم انداز مقام های ایران را تعیین می کند. همه نشانه ها از چنین چیزی سخن می گویند. هر یک از این کشورها، به دیگری نیاز دارد و فرصت های تفاهم و گفتگو میان ایران و آمریکا بیش از فرصت های رویارویی، برای دو طرف سودآور هستند. در این وضعیت می توانیم بگوییم که ایران به میزان زیادی بر قدرت خود در نقش آفرینی با قدرت های بزرگ تکیه می کند چرا که روابط خوب با چین و روسیه و بهبود مورد انتظار در روابط با آمریکا باعث می شود این کشور خود را بی نیاز از امتیاز دهی منطقه ای ببیند.در نتیجه ارتباطات منطقه ای ایران در مقایسه با ارتباطات بین المللی در اولویت دوم قرار می گیرد.
دیدگاه تان را بنویسید