این مطلب ویژه نامزدهاست
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از افکارنیوز، ما انسان ها لحظه به لحظه در حال انتخاب و تصمیم گیری هستیم. چه بپوشیم، چه بخوریم، کجا برویم، در کدام رشته ادامه تحصیل دهیم، به کدام دانشگاه برویم، کدام شغل را برگزینیم، همگی نیازمند انتخاب ماست. انتخاب های مهمی که ممکن است اشتباه در آنها، به کل، مسیر زندگی مان را تغییر دهد. انتخاب های ما قطعاً در بخش های دیگر زندگی هم اثرگذار است. مثلاً انتخاب رشته، بخش های دیگر زندگی ما را نیز درگیر می کند. چه بسا شغل اکثر شهروندان بستگی به رشته دانشگاهی آنان دارد و یک سوم از روز فرد، صرف این شغل می شود. مشخصاً تصمیم های انسان در رقم خوردن سرنوشت او تاثیری مستقیم دارد. همه می دانیم «از ماست که بر ماست». اگر انتخاب ها و تصمیم ها با چشمانی بسته و با عجله گرفته شود مسلماً دردسرساز خواهند بود. «بزرگی دردسرها بسته به بزرگی انتخاب های ماست.» انتخاب درست، انتخاب است که فرد پس از شناخت کافی دست به آن زده باشد و هرگز پشیمان نشود. اگر ازدواج را بزرگترین انتخاب در زندگی هر فرد ندانیم دستِ کم یکی از مهمترین انتخاب های او به شمار می رود. تصمیم گیری در رابطه با اینکه می خواهیم تمام عمر با چه کسی
زیر یک سقف برویم، کار آسانی نیست. پس نمی توان با عجله و با چشمانی بسته دست به انتخاب شریک زندگی خود بزنیم. آنچه نگارنده را واداشته تا دست به قلم ببرد، آمار بالای طلاق در جامعه ایرانی بوده که شاید بتوان دلایل فراوانی برای بروز چنین پدیده ای ارائه نمود، اما به نظر می رسد مسئله کلیدی بحث در یک کلام نهفته است و آن عدم شناخت مناسب و متقابل دو طرف از یکدیگر است. از این رو شاید با نگاهی کلی بتوان گفت که دوره نامزدی به عنوان راهکاری پیشنهادی در کاهش نرخ طلاق و بقای زندگی مشترک راهکار مناسبی است. دوره نامزدی برای شناخت هر دو طرف از یکدیگر است. شناختی صحیح و همه جانبه از اخلاق، فرهنگ، آداب و رسوم و خانواده یکدیگر؛ عواملی که غفلت از آنها طی دوره نسبتاً کوتاه نامزدی، ممکن است مشکلاتی غیر قابل پیش بینی در زندگی مشترک به وجود آورد. متاسفانه شاید بتوان گفت به علت عدم ارائه روش هایی مناسب از سوی کارشناسان و اندیشمندان توجه به دوره نامزدی، تقریباً در جامعه ما مورد غفلت واقع شده یا حداقل کمابیش به آن عمل نشده است و از اثر معجزه آسای آن در تحکیم بنیان خانواده غافلیم. تاثیر مثبت آن در بقای زندگی مشترک از دید برخی خانواده ها
نیز محل تردید است. آنچه اهمیت دارد این است که جامعه باید به این سطح از بلوغ و آگاهی برسد که دوره نامزدی را دوره ای طلایی برای شناخت دو طرف از یکدیگر قلمداد کند و آن را دوره ای برای بنای زندگی سالم در آینده بداند و نه دلبری های کورکورانه. زیرا اگر این دوره تنها صرف خوش گذرانی شود قطعاً نتیجه مناسبی عاید ما نخواهد شد. پس فرصت را مغتنم بشماریم و دانستنی های لازم در مورد شخصیت، تناسب، خلق و خو، تعهد، میزان سرسپردگی به خانواده و عشق و علاقه را درک کنیم. اگر این دوره صرف شناخت طرف مقابل شود و فرد مناسب را انتخاب کنیم آیا در آینده وقت برای چشیدن شیرینی های بیشتر زندگی نیست؟ اشتباه اغلب مردم این است که این دوره را بهترین دوره زندگی می نامند، بر آن صحه می گذارند، سطح توقع را بالا می برند و جوان هم با توقع خوشگذرانی و عدم مسئولیت و درک موقعیت سرنوشت ساز این دوره را سپری می کند. در حالی که دوره نامزدی را باید آزمایشی بر تضمین و تثبیت موفقیت زندگی در آینده قلمداد کرد و نه رسیدن به خوشی های بی حد و حصر، از این رو باید گفت «دوره نامزدی بنیان خانواده را استوار می کند». البته آنچه مدنظر است، سپری دوره است با نظارت و حمایت
خانواده ها، با در نظر گرفتن بسترهای فرهنگی و دستورات شرعی و رعایت موازین آن در حد معقول، نه تن دادن به رابطه ای که ماحصل آن جز رنج و مشقت چیزی نیست. از طرفی در روابطی که نظارت و رعایت حدود خانوادگی، اخلاقی و دینی نباشد، مسلماً تعهدی هم در بین نیست و این دوره به بیراهه خواهد رفت. وقتی با دقت نظر و ذکاوت در دوره نامزدی متوجه می شویم که فرد مورد نظر را نیافته ایم، بهتر است بدانیم که انصراف از یک تصمیم نسجیده و خلف وعده زناشویی، هر چند ممکن است از نظر اخلاقی مذموم باشد، اما بهتر از آن است که زن و مرد خانواده ای متزلزل و ناهماهنگ تشکیل دهند و یک عمر در رنج و سختی به سر برند و هیچکاه طعم خوشبختی را نچشند. از این رو می گویند: «پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایان است». هنگامی می توان به فردی اعتماد کرد و به او عشق ورزید که شناخت صحیحی از او به دست آمده باشد. چون با شناخت و کسب ملاک های مورد نظر خود خرسند می شویم و در ازدواج دو فرد چه راهی بهتر از دوره نامزدی برای شناخت فردی و خانوادگی و اطلاع از اوضاع فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی هر دو نفر یا چه فرصتی بهتر از دوره نامزدی برای ایجاد علاقه لازم برای شروع زندگی مشترک و نیز
یافتن نقاط مشترک خود. قطعاً می دانیم کسب این شناخت در چند روز و چند هفته میسر نیست و این را مخصوصاً به کسانی می گویم که زیر بار این دوره نمی روند و به فامیل و آشنا و همسایه متوسل می شوند و همین را کافی می دانند، گو اینکه نمی دانند هر فردی شخصیتی درونی دارد که جز در شرایط خاص و نزدیک قابل درک نیست. انچه اهمیت دارد آن است که افراد در طول دوره نامزدی سعی کنند تا آنجا که امکان دارد با حفظ حریم شخصی، فرهنگی و دینی پرده از تمایلات درونی طرف مقابل شان بردارند اما «پرده دری نکنند». اگر شناخت درستی به دست آمد، آنگاه بکوشند طرف مقابل را آن گونه که هست و اگر خواستنی است، بپذیرند. این نکته را نیز بدانیم که همواره ایده آل ها دست یافتنی نیستند. در این دوره با تحلیل صحیح در می یابیم که آیا می توان این فرد را با رفتارهای خوب و بدش پذیرفت یا نه؟ اینجا اهمیت تفاهم آشکار می شود. تفاهم یعنی توانایی تحمل و درک تفاوت ها و کاستی ها که از خصیصه هر انسانی است و بلوغ فکری یعنی درک این نکات و تفاهم مسیری است در جهت اعتدال تکامل انسانی. اگر قرار است تفاهمی حاصل شود، زمان مناسب شکل گیری آن در دوره نامزدی است و نه پس از آن؛ تفاهم در
پذیرش شخصیت طرف مقابل گفتنی است در این دوره نباید به فکر مصداق های تفاهم باشیم، نمی توان در این مدتِ کوتاه رفتارها را اصلاح کرد و به رفع کاستی ها پرداخت چون منطقی نیست و زمان کافی برای این کار وجود ندارد؛ باید بفهمیم آیا می توانیم با آن فرد به تفاهم برسیم یا نه، پس موضوع تفاهم و درک و پذیرش در این دوره مهم است.
دیدگاه تان را بنویسید