فرزندم را از من جدا نکنید!؛ تصویر
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
چشمان تولنتینو لبریز از اشک شد وقتی فهمید که اوتاوا قصد دارد که تعریف "فرزندان وابسته" در قانون مهاجرت خود را تغییر دهد.
او تنها پسرش را در فیلیپین تنها گذاشته به امید اینکه روزی بتواند او را پیش خود به کانادا بیاورد. اما اگر دولت فدرال ، برنامه فعلی اش برای کاهش سن "فرزندان وابسته" از ۲۲ سال به ۱۹ سال را به اجرا بگذارد و همچنین استثنای موجود در قانون برای دانشجویان تمام وقت بالای ۲۲ سال را هم حذف کند تمام امید و زحمات او بر باد خواهد رفت.
اودری مک لین پروفسور حقوق مهاجرت دانشگاه تورنتو می گوید که سن "فرزندان وابسته" در قوانین مهاجرت آمریکا و استرالیا به ترتیب ۲۱ و ۲۵ می باشد.
به گفته او " این قانون جدید شامل تمام گروههای مهاجر می شود و از اهمیت بسیاری برخوردار است".
دولت معتقد است که فرزندان بزرگتر می توانند جداگانه و به عنوان دانشجو به کانادا بیایند، که البته در این صورت مجبور خواهند شد دو یا سه برابر دانشجویان داخلی شهریه بپردازند و مقامات بر این فرضند که آنها پس از فارغ التحصیلی خواهند توانست برای خود تقاضای مهاجرت جداگانه ای را ارائه دهند.
اما تولنتینو می گوید "این غیر ممکن است. ما نمی توانیم چنین شهریه ای را بپردازیم. من کمی بیش از ۱۰۰۰ دلار در ماه درآمد دارم. من هیچوقت نخواهم توانست به انداره ای که پسرم بتواند در اینجا تحصیل کند پس انداز کنم".
او که ۴۲ ساله است و تابستان گذشته تحت برنامه ای برای جذب پرستاران سالمندان به کانادا آمده، حق تقاضا برای اقامت دایم را تا جون سال ۲۰۱۴ را نخواهد داشت، چرا که تنها پس از پشت سر گذشتن حداقل ساعات کار لازم می تواند درخواست اقامت دایم را ارائه دهد.
فرزند او لوئیس آرماند ۱۸ ساله، اکنون دانشجوی علوم کامپیوتر است. وقتی تولنتینو قادر به ارائه تقاضا برای اقامت دائم شود، سن لوئیس بیش از سقف سنی تعیین شده در قانون جدید که از اول ژانویه سال آینده به اجرا در می آید، خواهد بود.
روز دوشنبه کمپینی از سوی ائتلاف جوامع مهاجرین به نام " کانادای من شامل تمام خانواده ام است" آغاز به فعالیت خواهد کرد و تلاش خواهد نمود که قانون مذبور را از راه آموزش عمومی و لابی سیاسی به تعلیق در آورد.
جام
دیدگاه تان را بنویسید