بهترین سس کدام است؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
در صورت مصرف بیش از حد سس مایونز و دیگر موادغذایی چرب و سرشار از روغن در دوران کودکی و نوجوانی، بدن دچار اثر تجمعی و چربیها به مرور زمان متراکم شده و موجب چاقی در بزرگسالی میشود. عادات غذایی افراد در سنین کودکی و نوجوانی شکل میگیرد و در صورتی که عادت غذایی نادرست در فرد نهادینه شود، تغییر آن در بزرگسالی بسیار مشکل است. در هر غذایی، بخش بسیار اندکی برای موادغذایی چرب مانند سس مایونز در نظر گرفته شده است و مصرف این مواد باید در جامعه کاهش یابد.
سس کچاپ از نظر تراکم انرژی به هیچوجه با سسهای مایونز قابل مقایسه نیست. دنیای سسها، دنیای متنوع و رنگارنگی است؛ این روزها اگر سری به فروشگاههای موادغذایی بزنید، در قفسهها میتوانید انواع و اقسام سسها را از مایونز، سسهای فرانسوی، سالاد، ساندویچ، با امگا۳، رژیمی و ماستی گرفته تا سسهای قرمز معمولی و تند ببینید اما کدامیک از آنها بهتر و کدام ضرر بیشتری دارند؟
دکتر محمدرضا وفا، متخصص تغذیه و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره انواع سسها توضیحات مفیدی داده است:
سس؛ هم خوب هم بد
سسها و طعمدهندهها، در مزه غذاها تنوع ایجاد میکنند و بهخصوص برای کسانی که در پذیرش طعم و مصرف غذاها مشکل دارند، بدغذا، کموزن و بیاشتها هستند، کمککنندهاند اما مشکل اینجاست که برخی از این سسها چربی بالایی دارند و مصرف زیاد آنها باعث دریافت کالری بیش از حد میشود. پس اگر کسی عادت کند و بخواهد به همه خوراکیها سس بزند، دچار اضافهوزن و چاقی خواهد شد و میدانیم که چاقی هم زمینهساز ابتلا به بیماریهای خطرناکی است.
سس مایونز، بدترین است
از میان سسها، نوع چربیای که مخصوصا در سس مایونز وجود دارد، مقدار قابلتوجهی اسیدچرب اشباع دارد. البته ممکناست درصدی از چربی برخی از این سسها با روغنهای گیاهی جایگزین شده باشد. به هر حال از بین چربیها، چربیهای اشباع مضرترین هستند و سسهایی که حاوی این نوع چربی باشند، بدترین سسها. از طرفی، کسی که عادت کند سالاد و غذایش را با مقدار زیادی سس مایونز یا دیگر سسهای چرب بخورد، ذائقه خود را به چربی عادت میدهد و دیگر نمیتواند سالاد را بدون سس بخورد. ذائقه انسان مثل دیگر حواس خیلی راحت عادت و حساسیت سلولهای چشایی به مرور کاهش پیدا میکند پس برای رسیدن به حس بهتر از طعم سس، باید مصرف آن را افزایش دهید که بسیار مضر است.
سس گوجهفرنگی، بهترین است
مصرف متعادل سس گوجهفرنگی یا کچاپ یا قرمز و ترکیبهای مشابه آن، نهتنها مشکل خاصی برای مصرفکننده ایجاد نمیکند بلکه بهعلت وجود گوجهفرنگی که حاوی آنتی اکسیدانهایی مانند لیکوپن هم است، میتوان به عنوان طعمدهندهای نسبتا مفید، بهطور متعادل و روزانه از آن استفاده کرد. سس کچاپ از نظر تراکم انرژی به هیچوجه با سسهای مایونز قابل مقایسه نیست.
مایونز حاوی امگا ۳
معمولا مقدار امگا۳ که به این سسها اضافه میشود، در حدی نیست که بتواند نیاز بدن به این ترکیب را تامین کند. از طرفی، مثلا مگر در سالاد چقدر سس ریخته میشود که بخواهد امگا۳ بدن را تامین کند؟ درست است که این مقدار سس درصد جزیی امگا۳ به بدن میرساند، اما اضافه کردن این اسیدچرب به سسها از نبودن آنها بهتر است.به طور کلی اینکه سس مایونز کمچربی تهیه شود که درصدی از چربیاش با اسیدچرب امگا۳ جایگزین شده باشد، بسیار خوب است. البته فراموش نکنیم سس مایونز حتی با امگا۳ هم چربی و کالری زیادی دارد و وجود امگا۳ در آن باعث نمیشود مصرف آن را توصیه کنیم.
مایونز کمچرب هم پرکالری است
مایونزهای کمچرب هم خوراکی پرکالریای محسوب میشوند (حدود ۲۹۰ کیلوکالری در هر ۱۰۰ گرم) و کمچرب بودن آنها جواز مصرف بیرویهشان را صادر نمیکند اما بین بد و بدتر، میتوان گفت این سسها بد هستند یا به اصطلاح عامیانه «یه آب پاکترند». یعنی برای کسانی که بخواهند به اندازه متعادل با سالاد سس مصرف کنند، کمی بهتر از سسهای مایونز معمولی است.
سس سویا نسبت به سس های دیگر بهتر است و مصرف آن به همه افراد و گروه های سنی توصیه می شود زیرا عامل چربی در این سس دیده نمی شود. دیده شده که سس سویا را روی سالاد، جوانه گندم، غذاهای چینی، گوشت، انواع پلوها و حتی پیتزا می ریزند اما مصرف آن با گوشت (به خصوص ماهی و میگو) یا خوراک هایی که نیاز به افزودن نمک دارند، بهتر از مصرف آن همراه با سالاد است؛ به خصوص اگر از نمک زدن به غذا نیز اجتناب شود. وقتی سس سویا با غذا مصرف می شود، چون دیگر نیازی به افزودن نمک به آن ماده غذایی نیست، این یک نکته مثبت به حساب می آید. به عبارت ساده تر، جایگزین کردن نمک سویا به جای نمک آشپزخانه یک عادت غذایی مناسب تلقی می شود؛ به ویژه اگر بیماری مانند فشار خون گریبان تان را گرفته باشد.
دیدگاه تان را بنویسید