ملت در انتخابات یازدهم چه کسی را انتخاب میکنند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از فارس ، اسدالله بادامچیان طی یادداشتی در هفتهنامه شما با عنوان « ملت در انتخابات یازدهم چه کسی را انتخاب میکنند؟» آورده است: انتخابات ریاستجمهوری یازدهم در پیش است؛ انتخابات در ایران رویداد مهمی است که در سرنوشت کشور ما و مواضع ایران و جهان به عنوان کشوری سرنوشتساز در جهان و برای اسلام تأثیر قطعی دارد لذا در درون و بیرون کشور همه نسبت به آن توجه دارند.
استکبار جهانی از انقلاب اسلامی ایران ضربههای سنگینی خورده و در هر انتخابات عزم جزم دارد که اگر بتواند مهرههایی چون بنیصدر و میرحسین موسوی را تحمیل کند و اگر مهرههایش زمینه نداشتند، عناصر مسئلهدار یا عناصر متمایل به غرب یا عنصری ناتوان یا فردی جاهطلب و اهل سازش بر سر قدرت را به سنگرهای ریاست جمهوری یا مجلس یا شوراها و خبرگان برساند.
پس، در همه انتخاباتهای ایران، استکبار جهانی فعال و پر کار حضور دارد و خواهد داشت؛ از بنیصدر گرفته تا فتنه 88 که چون مهره آنها به جایی نرسید فتنه را پدید آوردند.
در انتخابات 92 نیز باید محاسبه حضور استکبار و سلطهگران را داشت؛ مسلماً، در انتخاباتهای ایران، آمریکاییها امثال دیکچنی را، که مسئولیت انتخابات سال 88 و فتنه را داشت، برای نامزدی به ایران نمیفرستند؛ باید دید آن مهره مورد اعتماد و علاقه آمریکا که با قیافههای اسلامی و انقلابی و لیبرالی و انجام اصلاحات و دل سوزی برای ملت به صحنه میآید چه کسی است؟
اگر دقت کنیم میبینیم که در همه انتخاباتهای ایران، قدرتگرایان، دنیاپرستان به ظاهر خداپرست و به طور خلاصه آن زبیریها و امویها و بنیمروانیها که همه شیفتگان قدرت و مال دنیایند با شعارها و قیافههای به شدت مذهبی و شعارهای ارزشی حضور دارند، زیرا قدرت و حکومت که مستقر شد؛ آلودگیها و مقامطلبیها و بهرهگیری از مواهب دنیوی و جاه و زر و شهرت افزایش مییابد.
در سریال «مختارنامه»، این وضعیت کاملاً به تصویر کشیده شده است؛ ابنزبیر با برادرانش کاملاً اسیر هوا و هوسهای دنیوی است، اما چنان قیافه خود و اطرافیان و شعارها و حتی لباس سربازان خود را اسلامی و ارزشی آراسته که مردمی که بصیر نباشند به اشتباه میافتند و والیان او و امویان در کوفه همه از آیات قرآن و سنت پیامبر و عدالت سخن میگویند.
بنابراین، این دنیاطلبان با شعارهای ارزشی خطر بزرگی هستند و گاه خطری بزرگتر از خطر استکبار، زیرا امیر مؤمنان در جبهه خیبر و خندق برنده است و در جبهه سقیفه و شورا سخنش جا نمیافتد و حسین(ع) در کربلا در برابر کوفیان بیوفا و فرماندهان خودفروختهای چون شمر و عمر سعد، که در صفین از فرماندهان علی(ع) بودهاند، جز شهادت و اسارت اهل بیت راهی ندارد.
تجربههای سه دهه، عبرت آینده
در این سه دهه، ملت ما در ده انتخابات ریاست جمهوری همه نوع تجربهها را آزموده است.
بنیصدر را دیده که چگونه این مهره استکبار، خود را شخصیت آزادیخواه و یار امام(ره) و دلسوز ملت جا زد و ملت آن چنان فریفته او شده بود که امام راهی ندید جز اینکه بهشتی و فارسی را از صحنه دور نگه دارد تا بنیصدر بیاید و رئیسجمهور شود و آن گاه در میدان عمل مردم بیابند که او سرهنگ پینوشهای رنگ کرده است و به ناچار با آن شکل و شمایل بگریزد و به اربابان اروپایی خود پناه ببرد.
خاتمی رئیسجمهوری از نوع دیگر بود که جریان اصلاحات و در واقع جریان مغایر با اصلاح انقلابی و اسلامی او را سوار قطار کرد و رای اکثریت را آورد و اگر تدبیر و مدیریت رهبری نبود، معلوم نبود بر سر کشور و ملت چه میآمد.
احمدینژاد که آمد شعارهای داغ ارزشی را با رفتارهای ارزشی و سادهزیستی و مردمی همراه کرده بود؛ حالا، جریان انحرافی در دولت او لانه کرده است؛ آیینه دولتش که روزنامه ایران است بهترین کارنامه دولت اوست و نیازی به تحلیل نیست.
نامزد روبهروی احمدینژاد میرحسین موسوی است که نامزد همه ماندههای از لیبرالیسم و التقاط و انحراف و خط استکبار و چپگرایان و ملیگرایان چپ و راست و جریان فتنه بود و ملت پس از شناخت واقعیت او در نهم دی جبران کرد.
از آن طرف، خط سلمانها و ابوذرها و عمارها و میثم تمارهاست که در خط و جبهه علی(ع) هستند و آماج همه حملهها و تهمتها و اتهامهای بیپایه طرفدار ثروتمندان یا طرفدار قدرت و امثال آن هستند و باز خون دل میدهند و خون دل میخورند و تا آخرین لحظه حیات در جبهه باقی میمانند؛ خط رجاییها و باهنرها و لاجوردیها و عراقیها و ... که خط خدایی و خط ولایت و امامت و فقاهت و روحانیت و اهل صفا و معنویتاند.
حال باید دید ملت ما کدام را در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم انتخاب میکند؟
یاران رجاییها و باهنرها و عراقیها و لاجوردیها و یاران سیدعلی و بهشتی را یا باز دچار اشتباه میشود و به سراغ مدعیان و هیاهوگران و دنیاطلبان و مقامپرستان و شهرتدوستان میرود؟
آیا دولت آینده دولت امام زمان پسند، نایب امام زمان پسند، دولت مردم پسند، و دولت شهدا پسند خواهد بود؟
آیا تجربه همه این سالها برای انتخابی هدفمند و از روی بصیرت و آگاهی و شناخت کامل از سوابق و استعدادها و تجربهها کافی است؟ امید به یاری خدای بصیر و هدایت سید علی خبیر داریم.
دیدگاه تان را بنویسید