کد خبر: 125563
تاریخ انتشار :

روزگار ناخوش میلیون‌ها سهامدار

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز به نقل از اعتماد، سهامداران ایرانی که سازماندهی کافی برای حمایت پشت خود نمی‌بینند شاید نگران‌تر از هر روز به هجومی کور در بازار روی بیاورند تا درآمدشان از مصیبت افت شاخص‌ها کمتر آسیب ببیند. چرا بورس تهران روزگارش ناخوش است؟ دلایل پیدا و پنهانی وجود دارد که باید کالبدشکافی شده و تا جایی که می‌شود موانع ثبات در بازار سهام را برطرف کرد. آیا در روزهایی که مسوولان ارشد بورس در زمستان 1392 به فکر افتادند که به هر ترتیب مانع از کاهش شاخص‌ها شوند، می‌دانستند که این اتفاق شاید در شروع سال تازه رخ دهد؟ برخی کارشناسان بازار سهام باورشان این است که سیاست‌های کنترلی اعمال شده بر بازار سهام در زمستان 1392 شاید با هدف مثبت نشان دادن بازدهی در اندازه‌های سه رقمی، یکی از دلایل اصلی افت شدید این بازار در بهار امسال است. این تحلیل وجود دارد و مدیران ارشد بازار سهام می‌توانند به سهامداران نگران توضیح دهند که این کار انجام نشده است. اما این یک روی سکه افت شدید بازار سهام است، روی دیگر سکه را باید در سیاست انقباضی بودجه 1393 دانست. دولت یازدهم قصد دارد به هر قیمتی که شده است تورم را مهار کند و برای رسیدن به این هدف بودجه سختگیرانه را اعمال می‌کند.در شرایط انقباضی، مدیران و صاحبان شرکت‌های فعال در بورس چشم‌انداز مثبتی درباره نرخ سود متناسب نمی‌بینند و به همین دلیل انگیزه‌یی برای توسعه سرمایه‌گذاری ندارند. در شرایط رکودی که اکنون بر اقتصاد کشور حاکم شده است، فروش شرکت‌ها با ابهام مواجه است و سهامداران این مساله را به خوبی مشاهده می‌کنند. آن دسته از سهامداران بزرگ و حقوقی که شرایط را نامساعد می‌بینند و از طرف دیگر بازار پول را در وضعیت مناسبی تشخیص می‌دهند اقدام به خارج کردن سرمایه‌های خود کرده‌اند. دولت به هر دلیل در سال گذشته اوراق مشارکت با سود 23 درصد منتشر کرد که نوعی علامت‌دهی به بانک‌ها بود که می‌توانند نرخ سود سپرده‌گذاری را افزایش دهند. رقابت نفس‌گیر بانک‌ها برای جذب سپرده‌هایی که بخشی از آنها از بازار سهام خارج شده بود نرخ سود را حتی به 25 درصد افزایش داد که هنوز 10 درصد کمتراز نرخ تورم سال 1392 بود. از طرف دیگر در شرایط اجرای مرحله دوم هدفمندی بار دیگر سازمان‌های نظارتی قدرت پیدا کرده و مانع از آزادی عمل تولید شده‌اند. تلاش دولت برای جلوگیری از رشد قیمت سیمان در روزهای گذشته که به مجادله رسیده است و تهدید ضمنی تولیدکنندگان فرآورده‌های لبنی و سایر مواد غذایی توسط سازمان‌های نظارتی از مصادیق سختگیری دولت به تولید است. در حالی که دولت در مسیر مهار تورم قرار دارد از توجه کافی به رشد تولید بازمانده است و فعالیت‌های صنعتی در وضعیت بدتری قرار گرفته‌اند که به زنجیره‌یی از رکود پشت رکود منجر شده است و به همین دلیل چشم‌انداز روشنی برای سرمایه‌گذاری دیده نمی‌شود. دولت چه می‌‌تواند انجام دهد؟ فوری‌ترین کار این است که با بیان واقعیت‌ها سهامداران خرده‌پا را در وضعیت استقرار و اجتناب از حرکت‌های هیجانی قرار دهیم. روزی که سهامداران خرده‌پا به این نتیجه برسند که باید هر چه زودتر از شر سهام خلاص شوند و صف فروش تشکیل دهند بدترین اتفاق‌ها می‌افتد. مدیران ارشد بورس اوراق بهادار تهران باید با دلایل روشن و کارشناسانه، بازار سهام را از نگرانی خارج سازند و اجازه نوسان بیشتر ندهند. بدترین کار نیز این است که دست روی دست گذاشته و افت شاخص‌ها را به عوامل موهوم نسبت دهیم.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها