کد خبر: 127330
تاریخ انتشار :

پرمصرف‌ترین داروهای گوارشی

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

طی این مراحل، احتمال دارد اختلال‌هایی پیش بیاید که کار گوارش، ایده‌آل انجام نشود که آنها را «اختلالات گوارشی» می‌نامیم. این اختلالات، از یبوست و اسهال تا سوء‌هاضمه و ترش کردن و ریفلاکس و زخم‌های گوارشی و سرطان‌های دستگاه گوارش، متغیر هستند. با توجه به وضعیت بیمار و تاریخچه بیماری او، پزشک ممکن است داروهای خاصی را برای درمان مشکل گوارشی تجویز کند اما نباید این داروها را به سایرین توصیه کرد. درست است که بعضی از این داروها بدون نسخه هستند اما باز هم باید با پزشک یا داروساز مشورت و سپس آنها را مصرف کرد. در «دارو و فناوری» این هفته با تعدادی از داروهای رایج برای درمان بیماری‌های گوارشی آشنا می‌شوید.
هیدروکسید آلومینیوم: این دارو از آنتی‌اسیدهای معروف است که باعث خنثی شدن اسیدهای معده می‌شود و در درمان سوزش‌معده، سوء‌هاضمه و ترش‌کردن به کار می‌رود. هیدروکسید آلومینیوم به شکل قرص جویدنی و شربت در بازار موجود است.
نکته‌ها:
1) بهترین زمان اثر دارو، 1 ساعت قبل از غذا یا 2 ساعت بعد از غذاست. به علاوه هنگام خواب شب نیز مصرف آن توصیه می‌شود.
2) تا 1 ساعت بعد از مصرف آنتی‌اسیدها، از مصرف سایر داروها خودداری کنید.
3) شیشه حاوی سوسپانسیون را قبل از مصرف خوب تکان دهید و در صورت مصرف قرص آن را کاملا بجوید.
4) این دارو تا حدی یبوست‌زاست پس بهتر است هنگام مصرف آن از فیبرها در غذا بیشتر استفاده شود.
5) مصرف بی‌رویه و بی‌دلیل آنتی‌اسیدها باعث اشکال در جذب سایر داروها می‌شود.
6) تهیه این دارو نیازی به نسخه ندارد اما باید قبل از استفاده از آن، با پزشک یا داروساز مشورت کرد.
هیدروکسید‌منیزیم (شیر‌منیزی): این دارو هم جزو آنتی‌اسیدهاست که باعث خنثی شدن اسید معده می‌شود.
نکته‌ها:
1) نکته‌های مهم در مورد این دارو هم مانند هیدروکسید آلومینیوم است اما تفاوت مهمی که دارند این است که هیدروکسید منیزیم، ملین است، برخلاف هیدروکسید آلومینیوم که یبوست‌زاست.
2) تهیه این دارو نیز نیازی به نسخه ندارد.
3) هیدروکسید منیزیم باید همراه یک لیوان آب مصرف شود.
4) مصرف مکرر این دارو به‌عنوان آنتی‌اسید، می‌تواند باعث بروز اسهال شود.
آلومینیوم ام‌جی‌اس: این دارو هم از آنتی اسیدهایی است که در درمان علامتی سوزش معده و سوء‌هاضمه به کار می‌رود.
نکته‌ها:
1) این دارو از مخلوط داروی هیدروکسید آلومینیوم و هیدروکسید منیزیم به علاوه سایمتیکون (ضدنفخ) ساخته شده است.
2) نکات قابل توجه در مورد این دارو همانند 2 داروی قبل است اما از آنجا که ترکیبی از هر 2 داروی قبلی است، احتمال بروز اسهال یا یبوست با مصرف آن کمتر است که امتیاز این دارو محسوب می‌شود.
3) این دارو نیز به شکل قرص و سوسپانسیون (شربت) در بازار وجود دارد و تهیه آن نیازی به نسخه ندارد.
بیسموت: این دارو همانند پانسمانی روی معده را می‌پوشاند و باعث خنثی کردن اسید معده می‌شود. بیسموت در درمان زخم معده و عفونت‌های گوارشی به کار می‌رود.
نکته‌ها:
1) افراد مسن یا با نارسایی کلیه نباید این دارو را مصرف کنند.
2) از عوارض آن سیاه شدن زبان یا مدفوع است.
3) در صورت بروز علایم گوارشی مانند تهوع و استفراغ به پزشک مراجعه شود.
4) دارو همراه 1 لیوان آب مصرف شود.
5) این دارو به شکل قرص موجود است و تهیه آن نیازی به نسخه ندارد.
پانکراتین: این دارو مکمل آنزیم‌های لوز‌المعده برای هضم چربی‌ها، پروتئین‌ها و کربوهیدرات‌هاست و در درمان سوء‌هاضمه به‌کار می‌رود.
نکته‌ها:
1) بیمارانی که تحمل پروتئین‌های حیوانی را ندارند نباید این دارو را مصرف کنند.
2) از جویدن قرص‌های پانکراتین خودداری کنید چون اسید معده اثر آن را کاهش می‌دهد.
3) گرما باعث غیرفعال شدن این دارو می‌شود.
4) بهتر است بعد از غذا مصرف شود.
5) مصرف دارو در حالت درازکش، باعث ماندن آن در مری می‌شود. در این صورت باید کمی غذای جامد خورده شود.
6) این دارو به شکل قرص در بازار دارویی وجود دارد و تهیه آن نیازی به نسخه ندارد.
سایمتیکون و دایمتیکون: این 2 دارو برای برطرف کردن نفخ و درد شکم ناشی از تجمع گاز در دستگاه گوارش استفاده می‌شوند.
نکته‌ها:
1) این 2 دارو در کل داروهای کم‌خطر و کم‌ضرری هستند اما به دلیل کمبود اطلاعات در مورد آنها بهتر است از مصرف آنها برای نوزادان خودداری شود.
2) بهتر است بعد از غذا و هنگام خواب مصرف شوند.
3) قرص آنها باید کاملا جویده شود.
4) این داروها را بدون مشورت با پزشک نباید به مقدار زیاد مصرف کرد.
5) این 2 دارو به شکل قطره و قرص جویدنی در بازار موجود هستند و تهیه این داروها نیازی به نسخه پزشک ندارد.
دایجستیو: این دارو حاوی آنزیم‌های گوارشی است که در درمان سوء‌هاضمه، اختلال‌های گوارشی و نفخ به کار می‌رود. دایجستیو باعث می‌شود هضم مواد غذایی بهتر انجام شود. پانکراس (لوزالمعده) مسئول ترشح آنزیم‌هایی برای تجزیه قند و چربی و پروتئین‌هاست اما زمانی که به هر دلیل خوب کار نکند، استفاده از مکمل‌های آنزیمی (مانند دایجستیو) توصیه می‌شود. این مکمل‌ها گاه از گیاهان و گاه از حیوانات تهیه می‌شوند و به صورت قرص در بازار موجود است.
نکته‌ها:
1) حتما باید همراه غذا یا بلافاصله قبل یا بعد غذا استفاده شود.
2) از جویدن قرص خودداری شود.
3) برای افرادی که پروتئین‌های حیوانی را تحمل نمی‌کنند، ممکن است خطرناک باشد.
4) در صورت بروز شکم‌درد، اسهال و... به پزشک مراجعه شود.
سایمتیدین: این دارو برای درمان زخم معده، ریفلاکس و جلوگیری از ترشح زیاد اسید به کار می‌رود و به صورت قرص و شربت در بازار وجود دارد.
نکته‌ها:
1) مصرف آن در بیماران سالخورده و دچار ناراحتی کبد و کلیه با احتیاط همراه است.
2) بهتر است همراه غذا و قبل از خواب مصرف شود.
3) مصرف این دارو معمولا بیش از 8 هفته توصیه نمی‌شود.
4) جذب آن در حضور آنتی‌اسیدها کاهش می‌یابد.
5) سیگار اثر آن را کم می‌کند.
6) مصرف سرخود سایمتیدین، ممکن است باعث مخفی ماندن علایم سرطان‌های معده شود بنابراین توصیه می‌شود فقط با توصیه پزشک مصرف شود.
7) سایمتیدین جزو داروهای نسخه‌ای است و نمی‌توان بدون نسخه آن را تهیه و استفاده کرد.
رانیتیدین: این دارو هم مانند سایمتیدین در درمان زخم معده و سوء‌هاضمه و ریفلاکس به کار می‌رود. رانیتیدین مانند سایمتیدین باعث مهار ترشح اسیدهای معده می‌شود.
• نکته‌ها:
1) کسانی‌که سایمتیدین را تحمل نمی‌کنند، ممکن است رانیتیدین را هم تحمل نکنند.
2) سایر نکته‌ها در مورد سایمتیدین، در مورد این دارو هم صدق می‌کند.
3) مصرف مداوم بیش از 12 هفته این دارو توصیه نمی‌شود.
4) تعداد دفعات مصرف آن کمتر از سایمتیدین است.
5) این دارو را هم فقط با دستور پزشک می‌توان مصرف کرد.
داروهای ملین: این داروها در مواردی که بیمار دچار یبوست شده باشد، به کار می‌روند اما مهم است که ابتدا مشخص شود علت یبوست چیست. یبوست‌های طولانی به‌خصوص اگر همراه با کاهش وزن، خونریزی و درد باشند، باید به طور جدی بررسی شوند. در بعضی موارد، پزشک لزومی به تجویز دارو نمی‌بیند و مثلا به بیمار توصیه می‌کند که بیشتر از غذاهای فیبردار و میوه، سبزی و روغن زیتون استفاده کند اما گاه صلاح می‌بیند که داروی ملین تجویز کند. ملین‌ها، مکانیسم‌های عمل متفاوتی دارند و انواع زیادی دارند مانند بیزاکودیل، گلیسیرین، لاکتولوز و سوربیتول. باید به خاطر داشت که مصرف ملین فقط باید طی دوره مشخصی باشد و مصرف طولانی آن می‌تواند باعث تنبلی روده‌ها شود.
• نکته‌ها:
1) مصرف ملین نباید سرخود باشد و باید فقط زیر نظر پزشک مصرف شود.
2) مصرف آن به‌خصوص در کودکان نیز فقط تحت نظر پزشک مجاز است.
3) استفاده از ملین‌ها، در موارد مشکوک به آپاندیسیت ممنوع است.
4) استفاده طولانی‌مدت از ملین‌ها توصیه نمی‌شود.
بعضی ملین‌ها به شکل قرص و بعضی مانند گلیسیرین به شکل شیاف در بازار هستند. لاکتولوز نیز از ملین‌هایی است که به شکل شربت در بازار وجود دارد.
5) بعد از مصرف شیاف، بیمار باید تا 15 دقیقه به حالت درازکش باقی بماند.
داروهای ضداسهال: این داروها که در گذشته زیاد مورد استفاده قرار می‌گرفتند، امروزه کمتر تجویز می‌شوند و پزشکان در درمان اسهال معمولا از درمان‌های غیردارویی سود می‌برند.
نکته‌ها:
1) درگذشته، از فرآورده‌های تریاک برای درمان اسهال استفاده می‌شد اما امروزه داروهای دیگری در بازار هستند مانند دیفنوکسیلات و دی‌سیکلومین که باعث کاهش حرکات می‌شوند و به‌عنوان ضداسهال به کار می‌روند.
2) این داروها فقط با نسخه و تجویز پزشک قابل تهیه و استفاده هستند.
امپرازول: این دارو باعث کاهش ترشح اسید معده می‌شود و در درمان زخم معده و ریفلاکس کاربرد دارد.
نکته‌ها:
1) استفاده از آن اغلب نیم ساعت قبل از غذا و ترجیحا صبح‌ها توصیه می‌شود.
2) امپرازول به شکل کپسول و پودر برای تهیه شربت موجود است.
3) از این دارو فقط با دستور پزشک می‌توان استفاده کرد.
سلامت

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها