بانویی که 7 سال است در نقاط محروم کتابخانه تأسیس میکند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از باشگاه خبرنگاران، سفر به نقطه صفر مرزی؛ جایی که به چشم همه غریبه هستی هیچ وقت مانع از رسیدن به هدف مقدسی که در ذهن داشت، نشد. دلش انتظار برق چشمان کودکانی را میکشید که برای نخستین بار کتاب غیردرسی را در دست میگرفتند و با شوق زیاد عکسها و نقاشیهای رنگی آن را نگاه میکردند. کوله بارش کتاب بود و راههای ناهموار را پشت سر میگذاشت تا غذای روح نسلی که قرار است آینده را رقم بزنند به آنها برساند. میدانست اگر بتواند به دانایی روستائیان مرز نشین اضافه کند آنها توانایی آباد کردن سرزمین و زندگی سالم را خواهند یافت. دلش برای دستان پینه بسته و زحمتکش پیرزن کرد زبانی که او را در آغوش کشید تنگ شده است. روستاهای مرزی که شاید کمتر مسئولی از پایتخت به آنجا رفته باشد مقصد همیشگی او بوده و پس از پایان مأموریت بار سفر را برای روستایی دیگر در گوشهای از کشور پهناور ایران آماده کرده است. 7 سال سفر به روستاهای مرزی و ساخت کتابخانه برای روستائیان و خواندن شاهنامه برای کودکان هدف زندگیاش شده است. راهاندازی کتابخانه در یکی از زندانهای سیستان و بلوچستان همچنین مرکز ترک اعتیاد زنان در جنوب تهران،
برگهای زرینی هستند که در کارنامه زندگیاش میدرخشند. «فرزانه اخوت» بانوی 51 سالهای که زندگیاش را وقف ترویج کتابخوانی برای کودکان و نوجوانان کرده است داوطلبانه با سفر به روستاهای دورافتاده مرزی کتابخانههای بسیاری را در این روستاها راهاندازی کرده است. او که عضو هیأت مدیره شورای کتاب کودک است و مسئولیت نویسندگی و ویراستاری فرهنگنامه کودک و نوجوان را برعهده دارد از روزهایی گفت که برای پیوند کودکان ایران زمین با کتاب بار سفر بست و به مرزهای ایران سفر کرد. نذری برای کودکان ایران زمین سال 1376 که به عضویت شورای کتاب کودک درآمد تصمیم گرفت برای به بار نشستن یکی از اهداف شورا که ترویج و راهاندازی کتابخانههای روستایی بود تلاش کند. فرزانه اخوت که نذورات زندگیاش تهیه کتاب برای کودکان بود میگوید: هدیهای به دنیای دیواری شاهنامه خوانی برای نوجوانان کانون اصلاح و تربیت تجربه جالبی بود که فرزانه اخوت با الگو گرفتن از آن کتابخانهای با بیش از 2 هزار جلد کتاب را دریکی از زندانهای استان سیستان و بلوچستان راهاندازی کرد. . اخوت از روزی که وارد دنیای دیواری زندان شد اینگونه میگوید: یادگاری از جنس زندگی زندگی در میان
روستائیانی که طعم تلخ محرومیت را میچشند خاطرات بسیاری را در قلب انسان به یادگار میگذارد. روستائیانی که بخشی از سرمایه شان را برای تجهیز کتابخانهای کوچک اهدا یا در ساخت کتابخانه مشارکت میکردند. آنها میدانستند که کتاب و بالا رفتن سطح علمی فرزندانشان یکی از راههایی است که آینده آنها را تغییر میدهد. فرزانه اخوت از روزهایی گفت که زن سالخورده کردی دستان پینه بستهاش را مقابل او گرفت. تصور میکرد کسانی که برای ساخت کتابخانه آمدهاند میتوانند به وضع اقتصادی آنها نیز رسیدگی کنند. این تکان دهندهترین صحنهای بود که او در سفرهایش به یاد دارد و با یادآوری آن بغض میکند:
دیدگاه تان را بنویسید