بهخاطر مادرم پزشک شدم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
شاید خاطره من از انتخاب رشته پزشکی برای هر که میشنود، عجیب باشد. سال 54 و 55 جوی در شرایط سیاسی و فرهنگی کشور حاکم بود و علاقه خاصی به رفتار و گفتار مرحوم دکتر شریعتی و شهید مطهری در جوانها و دانشجوها ایجاد شده بود. از این رو من به رشتههای علوم انسانی و زیرشاخههای آن یعنی جامعهشناسی، اقتصاد و...
علاقه خاصی داشتم و همراه چند نفر از دوستانم این رشتهها را انتخاب کرده بودم اما وقتی برگه انتخاب رشته را به خانه آوردم، مادرم گفت اگر غیر از پزشکی رشته دیگری را انتخاب کنی، من راضی نیستم. من هم به خاطر ایشان رشته پزشکی دانشگاه تهران را انتخاب کردم. در واقع ورودم به رشته پزشکی با توصیه مادر بود. البته پشیمان هم نیستم و خیلی خوشحالم از اینکه به حرف ایشان عمل کردم و توانستم در جایی منشاء اثر و خدمت شوم.
18 شهریور سال 76، دکتر فرهادی، وزیر وقت، برای مسئولیت دانشگاه علوم پزشکی تهران مرا منصوب کرد. پیش از من، دکتر باستانحق حدود 12 سال مسئولیت دانشگاه را برعهده داشتند.
در زمان مرحوم دکتر باستانحق به دلیل جداشدن دانشکده پزشکی از دانشگاه تهران، در برخی زمینهها دچار نقص، کاستی و فقر امکانات بودیم که یکی از آنها ساختمان مرکزی دانشگاه بود. ساختمان مرکزی یک آپارتمان بود که هیچ شباهتی به مجموعه ساختمان مرکزی نداشت. این نقصهای ساختاری باعث شد به فکر جبران فضاهای مناسب باشیم. ساختمان نیمهکارهای شاید با 30 تا 40 درصد پیشرفت در قسمت شمالی خیابان قدس وجود داشت که مربوط به شرکت دادهپردازی آیبیام بود و به دلایلی نمیتوانستند ساخت آن را ادامه دهند. از این رو با آنها وارد مذاکره شدیم تا ساختمان را بخریم و آن را برای ستاد مرکزی تجهیز کنیم اما به دلیل نداشتن امکان مالی دانشگاه، کمی به مشکل برخوردیم. به همین دلیل شرکت دادهپردازی از فروش این ساختمان به ما خودداری کرد و آن را به راهآهن فروخت. رییس و مدیرعامل راهآهن هم مرحوم دادمان بود که بعد در دولت آقای خاتمی وزیر راه شد. ایشان از دوستان من و همدوره دوران دانشجوییام بودند. مرحوم دادمان دانشجوی دانشکده فنی بود و من در دانشکده پزشکی مشغول تحصیل بودم. بعد از این اتفاق به ایشان خیلی گله کردم که چرا شما این ساختمان را خریدید و این
ساختمان جایگاهش نزدیک به پردیس دانشگاه است. ایشان هم گفت ما نیاز داشتیم و پول هم داشتیم، خریدیم. من از ایشان به آقای خاتمی که رییسجمهور بودند، گله کردم و دیگر از خرید ساختمان منصرف شده بودیم که یک روز دیدم آقای دادمان خودش تماس گرفت که بیا میخواهم این ساختمان را به شما واگذار کنم. من رفتم و گفتم چه شد که نظرتان تغییر کرد؟ گفت داشتم با آقای خاتمی جایی میرفتم که از ایشان برای راهآهن پول خواستم. ایشان هم به من گفت به شما پول نمیدهم چون شما پول دارید. گفتم پول نداریم. گفت اگر پول نداشتید، آن ساختمان دانشگاه را نمیخریدید. آقای خاتمی به خاطر شما دیگر به ما پول نمیدهد و باید رضایت بدهید تا ما این ساختمان را به شما برگردانیم و بالاخره در کیسه برای راهآهن باز شود.
سلامت
دیدگاه تان را بنویسید