کد خبر: 13014
تاریخ انتشار :

مجلس حق دخالت در امور فیلمنامه راندارد

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از مشرق، اینکه آیین نامه‌های داخلی یک وزارتخانه از سوی مجلس شورای اسلامی مورد اصلاح و بازبینی قرار گیرد فراتر از اختیارات پارلمان است و مشخص نیست بر اساس کدام ماده قانونی قرار است آیین‌نامه تصویب فیلمنامه توسط نمایندگان مجلس مورد بازبینی قرار گیرد. این نکته‌ای است که سخنگوی سازمان سینمایی کشور نیز به آن اذعان دارد. به نظر می‌رسد تصمیم مجلس در راستای فشارهایی است که این روزها از سوی نهادهای غیر سینمایی به سینمای ایران وارد می‌شود. متأسفانه حاصل سیاست تغییر ریل‌گذاری سینما به عنوان مانیفست جواد شمقدری و معاونش علیرضا سجادپور کار به جایی رسانده که سینمای ایران آسیب‌پذیرتر از همیشه هر روز یا با بحران تازه‌ای مواجه می‌شود یا شاهد دخالت از سوی نهادهای غیر مسؤول می‌گردد.

سخنگوی سازمان سینمایی: آیین‌نامه از سوی مجلس برای یک سازمان دولتی اتفاق نوظهوری است

سعید رجبی فروتن در گفت و گو با «بانی فیلم» درباره اینکه مجلس می‌خواهد در آئین‌نامه تصویب فیلمنامه‌ها اصلاحیه‌هایی را لحاظ کند، گفت: آئین‌نامه‌های موجود برای صدور پروانه ساخت آثار ویدئویی و سینمایی، مصوب وزرای فرهنگ و ارشاد اسلامی است. به عبارت دیگر وزرای وقت، پیش‌نویس آئین‌نامه‌هایی را که معاونت‌های سینمایی وقت، تعیین کرده‌اند، خوانده و بررسی کرده‌اند و در نهایت آن را مورد تأیید خود قرار داده‌اند. اینکه قرار باشد آئین‌نامه‌ای برای یکی از فعالیت‌های سازمان سینمایی توسط مجلس تصویب شود، امری است که برای اولین بار با آن مواجه شده‌ایم و بهتر است که اگر مجلس شورای اسلامی قصد و هدفی برای ارتقاء و بهبود همه جانبه وضعیت سینمای ایران دارد، برای تدوین یک قانون کامل و جامع برای سینمای ایران، تلاش کند. تأکید کردن بر یک بخش جزئی و یا تنها یک حلقه از زنجیره سینما شاید ما را به هیچ مقصودی نرساند.

وی در ادامه توضیح داد: نمی‌توان این اقدام مجلس را به دخالت تعبیر کرد. خیلی از قوانینی که ما داریم یا مصوب مجلس شورای اسلامی است و یا تاییدیه شورای عالی انقلاب فرهنگی را دارد و مجموعه آئین‌نامه‌های مصوب هیأت وزیران است و یا مثل همین موضوع فعلی، مرجع تصویب آن، وزیر شورای فرهنگ و ارشاد اسلامی است. اگر دستگاه‌ها و نهادهای دیگری مجموعه مقرراتی را برای نهادهای سینما وضع می‌کنند، این به معنای دخالت نیست. البته پیش‌شرط این موضوع آن است که برای تهیه و تدوین و اصلاح هر گونه قانون تازه‌ای، باید مدیران ارشد سینما و جامعه سینماگران در جریان قرار بگیرند تا هر گونه طرح و لایحه‌ای، با عبور از فیلترهای لازم، یک قانون یا طرح پخته و سنجیده داشته باشیم.

رجبی فروتن در خاتمه افزود: خوب است ما قبل از اینکه درباره تهیه و تدوین یک آئین‌نامه تأکید داشته باشیم، روی تجزیه و تحلیل وضعیت موجود دقت کنیم. به عبارت دیگر بدون درک درست و نگاه آسیب‌شناسانه از درد، نمی‌توان نسخه خوبی برای بیمار رنجور پیچید. توقع این است که همه نهادهایی که دارند دلسوزانه مسائل سینما را دنبال می‌کنند، چه سینماگران و چه مجلس شورای اسلامی، ابتدا به یک شناخت دقیق و عالمانه و کارشناسانه از سینما دست پیدا کنند و متوجه باشند کدام متغیرها و پارامترها سهم بیشتری در تعیین وضعیت سینمای ایران دارد و بعد متناسب با همان طرح‌ها و لوایح را تنظیم کنند. به عنوان مثال، عوامل اقتصادی و اجتماعی، نیروی انسانی، اعتبارات، بودجه و ... می‌تواند در مرکز پژوهش‌های شورای اسلامی یا دیگر مراکزی که شأن تحقیقاتی و مطالعاتی دارد، بررسی شوند و بعید نیست که بتواند به مجلس محترم شورای اسلامی یاری برساند.

رئیسیان: کار مجلس اصلاح آیین نامه‌های وزارتخانه ‌ها نیست

علیرضا رئیسیان نیز در گفت و گو با «بانی فیلم» درباره تصمیم جدید مجلس مبنی بر اصلاح آئین‌نامه تصویب فیلمنامه‌ها توضیح داد: ین مجلس بر طبق قانون اساسی به نیت انجام دو امر مهم ایجاد شده است. یکی قانون‌گذاری و دیگر نظارت بر حسن اجرای قانونی که تصویب می‌کند. به همین دلیل من بعید می دانم که به لحاظ قانونی چنین اختیاری دارا باشد که آئین‌نامه اجرایی یک معاونت در درون یک وزراتخانه را تهیه کند. حتی لحاظ کردن اصلاحاتی در این آئین‌نامه به سبب تغییراتی که در آن ایجاد می‌کند به ظهور یک آئین‌نامه جدید می‌انجامد.

وی در ادامه گفت: ما بیش از بیست وزارتخانه داریم و هر کدام صد معاونت دارند و چیزی نزدیک به 700 اداره کل. اگر بناست مجلس چنین دخالت‌هایی را روا دارد، پس باید نسبت به تمام آئین‌نامه‌ها حساس باشد. بهتر است مجلس برای اموری که بر گردن خودش هست و مدت‌هاست ناتمام مانده است، کوشا باشد. مثل کمیسیون فرهنگی یا قانون حقوق مولف که یک امر جدی و حیاتی در جهت تالیف است.

سوال من این است که مجلس چرا تا کنون برای حل این مشکلات تلاش نکرده است و حالا بر آن شده تا یک آئین‌نامه در یک اداره کل را بررسی کند. چنین چیزی نه قانونی است و نه اخلاقی و نه شدنی! حتی اگر این آئین‌نامه نوشته شود، اما درست به اجرا نرسد، مجلس باید نمایندگانی را برای نظارت بر اجرای صحیح مأمور کند که البته غیرقابل انجام به نظر می‌رسد.

رئیسیان افزود: به نظرم این اتفاقات بیشتر یک تبلیغات و پروپاگانداست که بخشی از اعضای کمیسیون فرهنگی اقدام به انجام آن کرده‌اند و دارند در امور اجرایی مداخله می‌کنند. اگر این دوستان با دستگاه اجرایی مشکلی دارند، می‌توانند وزیر را مورد پرسش قرار دهند و طبق آئین‌نامه داخلی مجلس، این‌چنین نظارت داشته باشند و اصلاً کار مجلس همین است. به همین دلیل روا داشتن چنین دخالتی را بی‌مورد و نامعقول قلمداد می‌کنم و به عنوان یک سینماگر بسیار با آن مخالفم و توصیه دارم که مجلس به همان اموری بپردازد که بر او تکلیف شده است. همان‌طور که گفتم قوانین مربوط به حقوق مولف، مهم‌ترین وظیفه دولت در عرصه‌ فرهنگ به حساب می‌آید. به گمانم این موضوع هم یک دعوای جناحی است.

در دهه‌های گذشته هم چنین تصمیماتی از جانب دولت صورت می‌گرفت، اما هیچگاه مجلس به این شکل وارد میدان نشده بود! به نحوی که مأموریت‌های خود را کنار گذاشته و وارد مسائل اجرایی بشود. چنین اتفاقاتی آدم را مشکوک‌تر می‌کند نسبت به این که همه این رخدادها یک جریان به هم پیوسته است. ‌علیرضا رئیسیان در خاتمه بیان داشت: من از مجلس و به خصوص آقای نوباوه تعجب می‌کنم، چون ایشان از همکلاسی‌های من در زمان دانشگاه بود و ما همفکری‌هایی داشتیم و من گمان نمی‌کردم چنین تصمیماتی از جانب ایشان و همکاران‌شان اتخاذ شود.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها