داستان زیبای نسیبه، بانوى فداکار
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
جاى گفتگو نیست که جهاد براى زنان در اسلام نیست . حتى نماینده زنان مدینه حضور پیامبر اکرم (ص ) شرفیاب گردید و درباره این محرومیت با رسول خدا سخن گفت و اعتراض کرد که ما تمام کارهاى شوهران را از نظر زندگى تاءمین مى نماییم و آنان با خاطر آرام در جهاد شرکت مى نمایند. ولى ما جامعه زنان از این فیض بزرگ محرومیم . حضرت به وسیله او به جامعه زنان مدینه پیغام داد و فرمود: اگر روى یک سلسله علل فطرى و اجتماعى از این فیض محروم شده اید ولى شما مى توانید با قیام به وظایف شوهردارى فیض جهاد را ترک کنید. و این جمله تاریخى را فرمودند: و ان حسن التبعل یعدل ذلک کله یعنى قیام به وظایف شوهردارى به وجه صحیح با جهاد (فى سبیل الله )برابرى مى کند. ولى گاهى برخى از بانوان تجربه دیده ، براى کمک به مجاهدان که بیشتر فرزندان و برادران و خویشاوندان آنها بودند، همراه مجاهدان از مدینه بیرون مى آمدند و آنها با سیراب کردن تشنگان ، شستن لباسهاى سربازان و پانسمان کردن زخم مجروحان به پیروزى مسلمانان کمک مى کردند. ام عامر که نام وى نسیبه است مى گوید: من براى رسانیدن آب به سربازان اسلام در احد شرکت کردم تا آنجا که دیدم نسیم فتح پیروزى مسلمانان وزید.
لیکن چیزى نگذشت که یک مرتبه ورق برگشت . مسلمانان شکست خورده و پا به فرار گذاردند. من دیدم جان پیامبر در معرض خطر قرار گرفت ، وظیفه دیدم به قیمت جانم هم تمام شود، از پیامبر اسلام دفاع کنم . مشک آب را به زمین گذاردم با شمشیرى که به دست آورده بودم از حملات دشمن مى کاستم ، گاهى تیراندازى مى کردم ، در این لحظه جاى زخمى را که در شانه اش بود، نشان داده و مى گوید: در آنوقت که مسلمانان پشت به دشمن کرده و فرار مى کردند چشم پیامبر به یک نفر افتاد که در حال فرار بود، فرمود: اکنون که فرار مى کنى سپر خود را به زمین بیانداز. او سپر خود را انداخت و من آن سپر را برداشتم و مورد استفاده قرار دادم . ناگاه متوجه شدم که مردى بنام ابن قمیئه فریاد مى کشد و مى گوید: محمد کجاست ؟ او پیامبر را شناخت و با شمشیر برهنه به سوى رسول خدا (ص ) حمله آورد. من و مصعب او را از حرکت به سوى مقصد باز داشتیم ، او براى عقب زدن من ضربتى بر شانه ام زد. با این که من چند ضربه بر او زدم ولى ضربه او در من تاءثیر کرد و اثر این ضربه تا یک سال باقى بود. و ضربات من بر اثر داشتن دو زره در تن ، در او تاءثیر ننمود. ضربه اى که متوجه شانه من شد بسیار کارى بود.
پیامبر (ص ) متوجه شانه من گردید که خون از آن فوران مى کند. فورا یکى از پسرانم را صدا زد و فرمود: زخم مادرت را ببند. وى زخم مرا بست و من دو مرتبه مشغول دفاع شدم . در این بین متوجه شدم که یکى از پسرانم زخم برداشته است فورا پارچه هایى را که براى بستن زخم مجروحان با خود آورده بودم درآورده و زخم پسرم را بستم . ولى براى اینکه هر لحظه وجود پیامبر در آستانه خطر بود، رو به فرزندم کردم و گفتم : فرزندم برخیز و مشغول کارزار باش . رسول اکرم از شهامت و رشادت این زن فداکار سخت در شگفت بود وقتى که چشمش به ضارب پسر وى افتاد، فورا او را به نسیبه معرفى کرد و گفت ضارب فرزندت همین مرد است . مادر دلسوخته پروانه وار دور شمع وجود پیامبر مى گشت ، مثل شیر نر به آن مرد حمله برد و شمشیرى به ساق او نواخت که او را نقش زمین ساخت . این بار تعجب پیامبر از شهامت این زن زیادتر شد و از شدت تعجب خندید، به طورى که دندانهاى عقب او آشکار گردید و فرمود: قصاص فرزند خود را گرفتى . فرداى آن روز که حضرت ستون لشکر را به سوى حمراء الاسد حرکت داد نسیبه خواست که همراه لشکر حرکت کند ولى زخمهاى سنگینى که بر او وارد شده بود، اجازه حرکت به او نداد. لحظه اى
که پیامبر (ص ) از حمراءالاسد بازگشت شخصى را به خانه نسیبه فرستاد تا وضع مزاجى او را به گوش پیامبر گزارش دهد. پیامبر از سلامت وضع وى آگاه گردید و خوشحال شد. این زن در برابر آن همه فداکارى از پیامبر خواست دعا کند خدا او را در بهشت ملازم حضرتش قرار دهد. پیامبر در حق وى دعا کرد: خدایا اینها را در بهشت همنشین من قرار ده . جام نیوز
دیدگاه تان را بنویسید