جشن آتش از رسوم شب یلدای ایرانیان باستان
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از ایسنا ،«صدیقه رمضانخانی» اظهار کرد: مراسم شب یلدا که یزدیها به آن شب چله میگویند در آخرین روزهای آذر ایرانیان و از زمانی که اندیشههای یکتاپرستی میان اقوام ایرانی پدیدار شد، برگزار میشده است. وی ادامه داد: از این جشن میتوان به نام جشن آتش نام برد،چون ایرانیان به احترام به آتش اعتقاد داشتند و در چنین شبی، آتش روشن میکردند و گرد آن جمع میشدند و به شادی و پایکوبی میکردند. این جشن میان مردم کشاورز، دامپرور، روستانشین و کوهستاننشین برگزار میشد.
این پژوهشگر افزود: ایرانیان در آن زمان هر چیزی که ناخوشایند بود مانند تاریکی، سرما، سیاهی و دشمنی را نشانهی اهریمن و پدیدههای مفید مثل گرما، روز، روشنایی و دوستی را جلوههایی از خداوند میدانستند و سعی میکردند در هر مناسبتی آنچه که از تجلیات اهریمن بود را از خود دور کنند.
رمضانخانی تصریح کرد: آنها شب را نیز از تجلیات اهریمن تصور میکردند، چون فعالیت، کشت و کار و تفریح را از آنان میگرفت، پر از کشتار و دشمنی بود و حالتی وهمانگیز ایجاد میکرد. درازترین شب سال که غلبه تاریکی در آن وجود داشت را سعی میکردند تا طلوع آفتاب و در پناه روشنایی، آن شب را به صبح برسانند. آنها اعتقاد داشتند هرچه دامنهی آتش بیشتر باشد، نیروی خداوندی و اهورایی را به دور میریزند و بر اهریمن و جادوگری غلبه میکنند.
وی ادامه داد: این جشن به قدری مقدس بود که آتش تا صبح روشن بود و دور حلقه آتش شادی میکردند.
این پژوهشگر میراث فرهنگی در یزد افزود: به چنین آتشافروزی «آتشان» میگفتند که علاوه بر شادی کردن، میوههای پاییزی و آجیلی از هفت مغزینه نیز میخوردند و در میان میوههای پاییزی، خوردن هندوانه مرسوم بود، چون باور داشتند کسی که هندوانه میخورد در سراسر چله بزرگ و کوچک فصل زمستان از سرما ایمن میشود.
رمضانخانی گفت: این مراسم همچنان در میان ایرانیان که از هر دین و مسلکی هستند، برگزار میشود.
وی خاطرنشان کرد: یزدیها نیز در آخرین روزهای آذر کرسی میگذاشتند و پدربزرگ و مادربزرگ بالای کرسی مینشستند و کوچکترها به دیدن افراد مسن میرفتند و افراد مسن برای اینکه شادی ایجاد کنند نارنج یا هندوانه روی کرسی میگذاشتند و مخلفات جشن یلدا را روی سینیهای مسی کنگرهدار قرار میدادند و به علت بزرگی این سینیها خیلی چیزها داخل آن جا میشد.
این پژوهشگر تصریح کرد: همچنین کوچکترها از افراد مسن فامیل، هدیه و عیدی میگرفتند. شاهنامهخوانی، فال حافظ و خواندن ادعیه در این گردهمایی تجمعی خانوادهها برگزار میشد.
دیدگاه تان را بنویسید