چگونه"محمد"مسیح کردستان شد؟/تصاویر
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به سمت راست پیچیده و در مسیر جاده شهرک که روزی نامش روستای "دره گرگ" بوده به حرکت ادامه می دهیم. در طول راه احساس خوبی روح آدم را نوازش می کند، احساسی که ما را به سوی روستا و زادگاه شهید بروجردی کشانده است، روستایی که تا شش سالگی "محمد" را به خاطر دارد.
روستای دره گرگ که امروز به نام شهرک شهید بروجردی شناخته می شود در 17 کیلومتری شهر بروجرد قرار دارد. بافت روستا نوساز شده است و کمتر می توان نشانه ای از سالهای دور و خانه بچگی های "محمد" را در آن پیدا کرد.
به برکت نام سردار شهید زیرساختهای مورد نیاز روستا در حد خوبی رشد پیدا کرده است تا یکی از اهالی بگوید: امروز به پاس خون پاک این شهید خدمات زیادی به اهالی روستا شده تا نام روستا به شهرک شهید بروجردی تغییر پیدا کند.
در ابتدای ورود به روستا اهالی صادق و مردمان دیندار این دیار برای خوش آمد گویی نزدیک آمده و به رسم ادب پذیرای مهمانان ناخوانده می شوند. از روستا و وضعیت فعلی آن می پرسیم. هر کدام از اهالی حرفی برای گفتن دارند.
همین که از شهید بروجردی حرف به میان می آید برق عجیبی را در چشمان اهالی روستا می تواند دید که نشان از ارادت به نام و یاد این شهید دارد.
یکی از اهالی روستا در رابطه با شهید بروجردی می گوید: ما هرچه داریم از برکت خون پاک شهیدان است و امروز افتخار می کنیم شهید بروجردی از اهالی این روستا است.برکات نام و یاد این شهید حتی بعد از شهادت ایشان نیز برای این روستا بی اندازه بوده است.
وی ادامه می دهد: یاد و خاطره شهید هرگز از ذهن اهالی روستا پاک نخواهد شد و امروز به برکت دستاوردهای نظام و خون ریخته شده شهیدان است که مردم در روستاها از رفاه نسبی برخوردارند.
وی تصریح می کند: اگرچه شهید بروجردی مدت زیادی در این روستا زندگی نکرده اما توانسته با شهادت خود افتخار بزرگی برای اهالی بیافریند.
وی می گوید: مرحوم مادر شهید بروجردی نیز توجه خاصی به روستا داشتند و توانستند با تلاش و پیگیری خدمات خوبی به روستا و اهالی آن داشته باشند.
فرمانده سپاه ناحیه بروجرد نیز در رابطه با شخصیت شهید محمد بروجردی به خبرنگار مهر می گوید: شهید محمد بروجردی یکی از افتخارات بروجرد است که در روستای معروف دره گرگ به دنیا آمد و در زمان آغاز جنگ تحمیلی به عنوان سردار سرافراز اسلام خاضعانه جنگید و به شهادت رسید.
سرهنگ پاپی نژاد ادامه می دهد: سرلشکر پاسدار شهید محمد بروجردی از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران بود که توانست به عنوان هسته مرکزی انجام وظیفه کند.
وی می گوید: شهید بروجردی نمونه بارز ایثارگری است، این شهید بزرگوار در زمان قائله های مختلف در کردستان حضور داشت و توانست با حمایتهای مردم، کردستان را از نفوذ رژیم بعث عراق خارج کند.
سرهنگ پاپی نژاد تاکید می کند: به خاطر همین اقدامات شهید بروجردی است که وی را به عنوان مسیح کردستان می شناسند و نام و یادش برای همیشه در خاطره ها ماندگار خواهد شد.
فرمانده سپاه ناحیه بروجرد می افزاید: یاد و خاطره شهداء مسیری است که عاقبت به خیری را برای انسان در پی دارد و جوانان نیز باید تلاش کنند بتوانند به نحو احسن ادامه دهنده راه شهیدان باشند.
بازخوانی زندگینامه شهید محمد بروجردی
در سال 1333 ه ش، در روستایی از توابع شهرستان بروجرد کودکی چشم به جهان گشود که دست تقدیر الهی زیباترین سرنوشتها را برای او رقم زده بود؛ اگر چه این سرنوشت به آلام دنیایی آغشته بود و او در ابتدای عمر و در شش سالگی پدرش را از دست داد پس از مرگ پدر به ناچار با مادر، خواهران و برادرانش به تهران آمدند و در یکی از محلات جنوب شهر، خانه ای را اجاره کردند و در آن سکنی گزیدند تا در کنار خانواده های مستضعف و کم درآمدی چون خود، روزگار بگذرانند.
محمد کوچک نیز از همان دوران برای گذران زندگی مشغول به کار شد و همزمان، تحصیلات دوران ابتدایی را نیز به پایان رساند. مادر زحمت کش او، با پنج فرزند، در خانه ای قدیمی و پر از مستأجر در خیابان مولوی تهران اتاقی اجاره کرده بود و همة اعضای خانواده برای زیستن، و آن هم درست زیستن، کار می کردند؛ خواهرها و مادر در منزل و برادرها در مغازه ای واقع در پیچ شمیران
محمد دوران سخت کودکی را پشت سر گذاشت و دوران نوجوانی و جوانی را آغاز کرد در این مدت با همه رنجها ایستادگی کرد و درس و مدرسه را رها نکرد و همچنان در کنار کار، تحصیل خود را نیز ادامه می داد.
نوجوانی و جوانی شهید محمد بروجردی در کوران انقلاب
همزمان با آغاز دوره جوانی، با روحانیت مبارز آشنا شد و در محضر پر برکت ایشان، مبانی تفکرات اسلام ناب محمدی را فرا گرفت و این اولین گامهای او در راهی روشن بود که به روشنایی بی پایان حقیقت ختم می شد با این آشنایی و شناخت، فصلی نو در زندگی او گشوده شد.
او از طریق روحانیت مبارز و انقلابی، با عقاید و تفکرات فیاض رهبر کبیر انقلاب اسلامی آشنا و از سرچشمة بی دریغ آن سیراب گشت.
محمد جوان با شناخت دستورات دین ظلم ستیز اسلام و دریافتن ظلم و جور حاکم بر آن روزگار سیاه، تمام توان خود را برای مبارزه با حکومت ظالم شاه به کار بست.
این تلاش و کوشش که نهالی نوپا بود، با کمک دوستان و همراهان به ثمر نشست و به شکل سازمان یافته ای درآمد دستاورد آن گروهی تحت عنوان گروه توحیدی صف بود فعالیتهای گروه شامل کلاسهای سیاسی، مذهبی و نظامی بود همچنین حرکتهای مبارزاتی علیه شاه خائن، از فعالیتهای دیگری بود که کم کم شکل گرفت.
محمد یک سال بعد به خدمت سربازی فراخوانده شد او که علاقه به خدمت در ارتش شاهنشاهی نداشت، از خدمت سربازی گریخت قصد آن داشت که برای دیدار با مقتدای خود امام ره- به عراق برود که در مرز دستگیر شد و او را برای انجام خدمت اجباری به تهران آوردند.
پس از دو سال خدمت و تحمل سکوت، مبارزات سیاسی خود را دوباره آغاز کرد و از همان ابتدا سعی کرد با روحانیت در خط امام ره تماس برقرار کند.
پس از مدتی ارتباط با سازمانهای فرهنگی، شروع به چاپ، تکثیر و پخش اعلامیه های حضرت امام ره کرد او اعلامیه های حضرت امام ره را که در تیراژ وسیع تکثیر می شد، به کمک دیگران در سطح شهر تهران و همه استانهای کشور پخش می کرد تا ندای حقیقت را به همه گوشهای شنوا پژواک دهد.
در سال 1354 توسط مأموران رژیم شاه دستگیر شد و مدتی را در زندان دژخیمان به سر برد در زندان، عوامل مسعود رجوی و منافقین، به کسانی که دارای تفکر ولایت و اطاعت از ولی فقیه بودند فتوایی می گفنتند محمد بدون هیچ ابایی می گفت آری؛ ما فتوایی و مقلد هستیم و به راستی که تا پایان بر این گفته پا برجا ماند.
پس از کشتار 19 دی ماه قم و به خون آغشته شدن خاک مقدس این شهر، محمد چنان که وظیفة خویش می دانست عملیات نظامی را آغاز کرد و تا قطع دست استعمار از سر مردم ستمدیدة ایران و فجر پیروزی در 22 بهمن 1357 به مبارزه ادامه داد.
مسئولیت حفاظت از رهبر انقلاب بعد از ورود به میهن
پس از پیروزی انقلاب، هنگام ورود حضرت امام ره به میهن اسلامی، به اتفاق برادر رفیق دوست، مسئولیت حفاظت ایشان را به عهده گرفت، که مسئولیتی بس خطیر بود و الحق نیز چنان که باید و شاید به انجام رسید، بروجردی و دوستانش بعد از شناسایی افراد و ثبت نام آنها، تمرینات لازم را انجام دادند و آماده شدند تا در روز ورود امام ره از ایشان محافظت کنند.
در 12 بهمن، محمد به عنوان فرمانده گروه، لباس روحانیت پوشید، اسلحه را زیر عبایش پنهان کرد و وارد فرودگاه شد. بعد از ورود امام ره مسئولیت حفاظت ایشان را در مدرسه علوی به عهده داشت و به اتفاق دیگر دوستان با جدیت و پشتکار، حفاظت از جان امام ره را سر لوحه کارهای خود قرار داد و لحظه ای از این امر مهم غفلت نکرد.
بروجردی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از بنیانگذاران اولیه سپاه پاسداران و یکی از دوازده نفری بود که زیر نظر شورای انقلاب، با سرپرستی حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی، سپاه را بنیانگذاری کردند.
با شروع غائلة کردستان و به محض احساس نیاز، به کرمانشاه و از آنجا به سنندج رفت تا دوشادوش همرزمان دلیرش شهرها را یکی پس از دیگری آزاد کنند.
پس از چندی به سِمَت فرماندهی عملیات غرب کشور منصوب شد و همچنان به پاکسازی مناطق کردستان ادامه داد و در آزاد سازی منطقه از دست پلید ضد انقلاب نقشی فعال ایفاء کرد.
با تشکیل سازمان پیشمرگان مسلمان کُرد و مطرح کردن آن در شورای عالی سپاه و تصویب این طرح، به کمک دو تن از اعضای شورای انقلاب، شهید مظلوم آیت الله بهشتی و حجت الاسلام و المسلمین رفسنجانی، مسئولیت آن را خود به عهده گرفت.
پس از آن به سرعت در اکثر شهرهای کردستان، عناصر مؤثر و متعهد به جمهوری اسلامی را مسلح کرد او دلیل تشکیل سازمان پیشمرگان مسلمان کُرد را چنین بیان می کرد: باید به ابرقدرتها بفهمانیم که صف مردم از صف ضد انقلاب جداست و مردم، جمهوری اسلامی را خواهان هستند لذا وقتی دست رحمت جمهوری اسلامی بر سر آنها گسترده می شود، سلاح به دست گرفته و با تمام قدرت به جنگ خواهند پرداخت.
با آغاز عملیات مسلحانه علیه ضد انقلاب در کردستان، خط بطلانی بر تبلیغات سوء و عوام فریبانة استکبار جهانی کشیده شد و در اولین گام، با پاکسازی کامیاران، که کلید فتح کردستان به شمار می رفت، یکپارچگی ضد انقلاب در منطقه از هم پاشید.
بعد از منطقه ای شدن سپاه پاسداران در سطح کشور، او به عنوان فرماندة منطقه هفت سپاه که شامل استانهای همدان، باختران، کردستان و ایلام بود، برگزیده شد.
در برخوردهای اجتماعی، کمتر کسی در کردستان نظیر او پیدا شده است که با توجه به جو فرهنگی حاکم بتواند با مردم بومی چنان برخورد کند که بدون کوچکترین تعارضی، در نهایت صمیمیت و یکرنگی، یکی از ایشان به حساب آید.
او عادت داشت که هنگام پاکسازی شهرها، به سراغ زندانیان عضو دمکرات و چریکهای فدایی و که در زندان بودند، می رفت و ساعتها با آنان به گفتگو می پرداخت. در برخورد با مردم، نمونه ای فراموش نشدنی بود؛ به سادگی به میان مردم می رفت و با آنان صحبت می کرد مردم، او را از خود می دانستند و در کنار او احساس غربت و بیگانگی نمی کردند.
شهادت آگاهانه فرمانده سرزمین قلبها
چندین بار در حین درگیری با ضد انقلاب مجروح و مدتی بستری شد یک بار هم هلی کوپتر حامل او مورد اصابت گلوله های دشمن قرار گرفت و سقوط کرد، ولی باز از آن حادثه هم جان سالم به در برد.
محمد ، چند روز قبل از شهادت، با برادرش در تهران تماس می گیرد و از او می خواهد تا خانواده اش را به ارومیه بیاورد در آن روزها با اشاراتی خبر از واقعه ای می داد که وقوع آن حتمی و قطعی بود؛ واقعه ای که برای او فوز عظیم و برای ما داغی توانفرسا بود.
در خرداد سال 1362 تصمیم می گیرد تا محلی را برای استقرار تیپ شهداء انتخاب کنند برای دیدن مکانی که در نظر بود، همراه با پنج نفر دیگر از مهاباد به طرف محل جدید حرکت می کنند به سه راهی مهاباد- نقده می رسند؛ به بروجردی پیشنهاد می کنند تا در همان جا بماند و دیگران برای بازدید محل بروند؛ اما او نمی پذیرد با اصرار زیاد، یک ماشین که بر روی آن مسلسل دوشکا کار گذاشته شده بود، در پیشاپیش ماشین آنها حرکت می کند و دو نفر از برادران هم در آن ماشین می نشینند از سه راهی تا محل مورد نظر برای اردوگاه حدود یک کیلومتر جاده خاکی بوده است هنگامی که ماشین او به محل می رسد در حالی که فاصله اش با ماشین دوم، پنجاه متر بیشتر نبود، صدای انفجار مهیبی به گوش می رسد ماشین از زمین بلند شده و تمامی افراد از آن به بیرون پرتاب می شوند.
محمد چند متری دورتر از ماشین افتاده بود و هنگام شهادت، هنوز تبسم بر لبانش داشت چنان که در زندگیش همیشه چنان بود؛ ویژگی ای که خبر از آرامش روحی و ایمان قلبی آن بنده برگزیده خداوند می داد.
مردی که قلبها را به تسخیر خود درآورد
بعد از شهادت، مردم شهر سنندج در مراسم پرشکوهی در بزرگداشت آن شهید شرکت کردند مردم از سرتاسر شهر اجتماع کردند تا پیکر آن شهید را تشییع کنند استقبال چنان گسترده و بی مانند بود که هیچ کس احتمال چنین استقبالی را نمی داد و این خود گویای آن بود که او قلبها را مسخر خویش گردانیده است.
پیکر شهید محمد بروجردی از سرزمین مظلوم کردستان به شهر تهران انتقال یافت ولی یاد و خاطرات او همواره در آن منطقه باقی خواهد ماند
محمد در وصیت نامه ای می نویسد: اینجانب محمد بروجردی پس از حمد خدا و طلب استغفار از او، که بازگشت همه به سوی اوست، و درود بر محمد و آل محمد و درود بر امام امت و دورد بر همه شهیدان تاریخ، از همه برادرانم که در طول عمرم با آنها تماس داشته ام طلب آمرزش می کنم و هر کس که این وصیتنامه را می خواند، برای من طلب آمرزش کند، زیرا که من از دنیا با کوله باری خالی می روم....
روحش شاد و یادش گرامی
دیدگاه تان را بنویسید