مهشید افشارزاده:خودمان تیشه به ریشه سینما میزنیم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از آرمان، این روزها فیلم پنج ستاره به کارگردانی مهشید افشارزاده روی پرده سینماهاست. حالا هر دوره از جشنواره فیلم فجر که برگزار میشود، با چهره کارگردانهای تازهای روبهرو میشویم که فیلمهای آنها در جشنواره به نمایش گذاشته شده و به نوعی منتقدان آنها را نقد و بررسی میکنند. گاهی از میان این چهرهها، چشمان ما به بازیگران نام آشنایی میافتد که علاوه بر بازیگری، کارگردانی را هم تجربه میکنند. یکی از فیلمهایی که سال گذشته در سی و دومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، فیلم پنج ستاره به کارگردانی مهشید افشارزاده بود. اگر چه وقتی با او درباره نخستین حضور کارگردانی اش در سینما صحبت کردیم، معتقد بود که سالهاست فیلمهای کوتاه و مستند ساخته و در انتظار شرایطی بوده تا نخستین فیلم بلند سینمایی اش را کارگردانی کند که سال گذشته این فرصت پیش آمد. به گزارش هنرآنلاین، اگر چه فیلم او با واکنشهای مختلفی از سوی منتقدان روبهرو بود؛ عدهای بر این تصور بودند که در این فیلم یک دید زنانه نهفته است. اما افشارزاده در ادامه مصاحبه اش عنوان میکند، بیشتر از آنکه به زمینه زنانگی در فیلم پرداخته باشد، دید
انساندوستانه برایش اهمیت دارد. با این حال افشارزاده در فیلمهای مطرحی، بازیگری را تجربه کرده است. این بازیگر سینما در فیلمهایی چون بلوف ساخته ساموئل خاچکیان، بایسیکلران و بچههای طلاق ساخته تهمینه میلانی بازیهای ماندگاری ارائه کرده است. او در فیلم سینمایی پنج ستاره که این روزها بر پرده سینماها است، میکوشد تا تماشاگر را با محوریت یک لوکیشن واحد (هتل) به کنکاش در درونیات آدمهای داستان اش وادار کند. با این کارگردان فیلم اولی، درباره فضای فیلم و نیز انتخاب بازیگران به گفتوگو پرداختهایم که در زیر میخوانید. از اکران فیلم پنج ستاره راضی هستید؟ بله خوشبختانه فیلم اکران خوبی داشته و امیدوارم در شهرستانها هم با فروش مناسبی روبهرو شود. البته فروش فیلم را باید مدیون داستانی باشم که توانسته است در این شرایط که فیلمنامهها کمتر میتوانند مخاطب سینما را جذب کنند، با تماشاگر ارتباط برقرار کند. باید این مساله را هم عنوان کنم که متاسفانه تیزر و تبلیغات فیلم خیلی ضعیف بود اما با این وجود مردم فیلم را دیدهاند. چرا داستانی را برای فیلم اولتان انتخاب کردید که نگاه زنانه در آن پررنگ است و در همان جشنواره
فیلم فجر پس از نمایش فیلم، عدهای از منتقدان فیلم را یک جریان به اصطلاح فمینیستی نامیدند؟ فیلم روایت یک دختر جوان است که در هتلی مشغول به کار میشود. در سینما اگر داستانی دربرگیرنده یک اتفاق به روز و در عین حال به شرح حال زندگی یک زن بپردازد، حرفهایی از سوی منتقدان درباره فیلم شنیده میشود که شاید دیدگاه فیلمساز واقعا آن مسائل نباشد. من معتقد هستم که یک فیلم جدا از بحث داستان زنانگی یا مردانگی آن باید ارزشهای اخلاقی دو انسان را به نمایش بگذارد. مسلما فیلمی که میخواهد زندگی یک زن را به نمایش بگذارد، این تصور را در ذهن خیلیها بهوجود میآورد که داستان فیلم درباره یک زن است اما اهداف زنانگی در فیلم مورد توجه نیست بلکه داستانی مورد نظر است که بر اساس آن اتفاقها رخ میدهد. پس خیلی اتفاقی شخصیت اصلی فیلم شما، یک زن بوده است... اساسا زن و مرد در داستان یک فیلم فرقی نمیکند. مهم مضمون و آن پیامی ست که به بیننده منتقل میشود و آن برایم بیشتر اهمیت دارد. چرا در فیلمهایی که ساخته میشود، کارگردانان سراغ شخصیتها و بازیگران تازه در سینما نمیروند؟ اگر بخواهیم خواسته مردم و هم نیاز روحی خود را
در یک کاری که اولویت آن فرهنگ و هنر و در مرحله بعدی سرگرمی است، در نظر بگیریم، انتخاب بازیگر در آن فیلم سخت خواهد شد. به همین دلیل من سعی کردم از هرگونه طیف بازیگرهای ستاره و بازیگران محبوب استفاده کنم. بر همین اساس همایون ارشادی، امید روحانی و بهنوش بختیاری را در کنار شهاب حسینی، بهناز جعفری و دیگر بازیگران فیلم قرار دادیم. درباره اینکه چهره بازیگران جدید درسینما معرفـــــــی کنیم، کاملا منطقی است. چرا که سینمای ما به چهره بازیگران سن پایین نیاز دارد. خیلی از فیلمسازان چهره جــوان در فیلمهای خود ندارند. با مشورت امیـــــــر سمــاواتی تهیهکننده و پرتوی مشاور پروژه بازیگران را یکی یکی انتخاب کردیم. شما بازیگری را در سینما بیشتر تجربه کردهاید، آیا اعتمادی که باید میان کارگردان و بازیگر نوپا در سینما باشد هنوز بوجود نیامده است؟ مساله اعتماد میان کارگردان و بازیگر جدید در سینما نیست، اما کارگردان هم برای انتخاب چهره بازیگر جدید در سینما باید ریسک کند. بحث فروش فیلم در سینمای ایران امر مهمی است. فیلمی که میفروشد، بخشی از فروش فیلم هم براساس حضور بازیگر مطرح سینما است و مردم خیلی از فیلمها را با
دیدن نام بازیگران مطرح انتخاب میکنند. حتی خود من در انتخاب فیلمهای خارجی چند بازیگر را در اولویت دیدن یک فیلم قرار میدهم. بازیگر برای کارگردان و برای مردم مهم است. به هر حال بازیگر، ویترین یک فیلم است. خیلی از مردم با انتخاب بازیگر، برای دیدن یک فیلم به سینما میروند. سینما نیاز دارد تا چهرههای جدیدی از بازیگران را در فیلمها مطرح کند تا روزی آنها هم تبدیل به ستاره شوند. شما دوست دارید که چهرههای تازهای از بازیگران را در فیلمهای خود معرفی کنید؟ من در همین فیلم پنج ستاره بازیگری به نام دیبا زاهدی را معرفی کردهام اما متاسفانه حرفهایی پشت سر من زده میشود که واقعا ناراحتکننده است. گاهی میشنوم که میگویند فلان بازیگر به کارگردان پولی پرداخت کرده و در این فیلم بازی کرده و غیره یا صحبتهایی میشود که فلان کارگردان از طریق یک بازیگر، اسپانسر برای فیلم اش گرفته است. متاسفانه این حرفهای حاشیه در سینمای ما فراوان است. بعضی از حرفها باعث میشود سینمای ما از رونق بیفتد. به جای اینکه بگویند فلان کارگردان یک بازیگر جدید را به سینما معرفی کرده، بیشتر حرف و حدیثهای نادرستی از گوشه و کنار شنیده میشود.
شما فکر میکنید سینمای ما رونق ندارد؟ سینمای ما در دورهای دچار حاشیههایی میشود که این حاشیهها نمیگذارد سینما به مسیر صحیح و سالم خود ادامه دهد. گاهی فکر میکنم ما خودمان تیشه به ریشه سینما میزنیم. حسادتها و رقابتهای ناسالم و اینکه موفقیت خود را در گرو شکست دیگران بگذاریم، همه اینها به خانواده سینمای ما ضربه میزند. البته عده معدودی در سینما هستند که متاسفانه در هر شرایطی میخواهند یک کارگردان را در سینما بکوبند. به نظر میرسد این آدمها فرهنگی نیستند و آدمی که فرهنگی است هیچ وقت نمیآید از درون خود را نابود کند و همانند موریانه فرهنگ را از داخل چه در سینما و چه در ادبیات تحت تاثیر قرار دهد. فیلم پنج ستاره نخستین فیلم بلند سینمایی در کارنامه بازیگری شما به شمار میرود. چطور شد که تصمیم گرفتید یک فیلم سینمایی را کارگردانی کنید؟ از سال 1378 فیلمسازی را شروع کردم. به خاطر دارم نخستین فیلم من 30 دقیقهای بود که برای نخستین بار این فیلم را به خانه سینما ارائه دادم تا به من مجوز کارگردانی بدهند. در سال 1382 فیلم 90 دقیقهای آواز دوم را به صورت دیجیتالی ساختم که جایزه بهترین فیلم اجتماعی را
از جشنواره آینه و آفتاب استان اصفهان کسب کردم. در سال 1387 هم فیلمی به نام تحقیقات محلهای را کارگردانی کردم و بر اساس این فیلم بود که من مجوز کارگردانی را بدست آوردم. چند سالی به دنبال سناریو بودم تا اینکه سناریوی فیلم پنج ستاره علی اکبر قاضی نظام به دستم رسید؛ داستان این فیلم ذهن من را درگیر کرد. چرا که از ایده فیلم و انرژی مثبتی که در فیلمنامه بود خیلی راضی بودم. آیا دغدغه کارگردانی در سینما را ادامه خواهید داد یا خیر؟ با توجه به اینکه شما بازیگر بودید و وارد عرصه کارگردانی شدید. ابتدا باید برای فیلمسازی که یک صنعت وابسته به اقتصاد است و به سرمایه مرتبط میشود، سرمایه کافی دراختیار یک کارگردان باشد و انگیزه لازم برای فیلم ساختن یکی از مهمترین دغدغههای من به شمار میرود. اگر سرمایه لازم و انگیزه را داشته باشم، حتما به مسیر ساختن فیلم ادامه خواهم داد. دوست دارم فیلمی بسازم که مردم دوست داشته باشند و دارای ارزشهای فرهنگی و اجتماعی باشد. اگر چه دیر فیلمسازی را شروع کردم و اگر فرصتی در عمر من باقی مانده باشد و نیز همکاران سینمایی اجازه بدهند، فیلم بعدایام را میسازم.
دیدگاه تان را بنویسید