«دروغ» مردم ایران را آزار داده است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز به نقل از آرمان، هشت سال پیش، در اولین سال حضور احمدینژاد در خیابان پاستور، در خیابان سمیه جلساتی برگزار میشد برای آشنایی جوانان با مباحث حقوقی. یکی از استادان آن کلاسها بانویی بود به نام «فریده غیرت». پس از هشت سال حالا در قامت یک خبرنگار به دیدار آن بانو میرفتم. دیگر خبری از ساختمان خیابان سمیه هم نیست با این حال امیدواری بیشتری در صحبتهای خانم وکیل دیده میشد. دیدار با خانم وکیل در یکی از روزهای اردیبهشت سال 93 انجام شد. در دفتر وکالتی که با چند وکیل دیگر در خیابان میرزای شیرازی. گفت و گوی «آرمان»با فریده غیرت از عملکرد یک ساله روحانی شروع شد و به بسیاری مسائل ریز و درشت دیگر کشیده شد. از روندی که دولت در این مدت گذرانده، چه برداشتی دارید؟ بر اساس شناختی که ما از وعدههای انتخاباتی دکترروحانی داشتم و دید مثبتی که نسبت به خط مشی ایشان داشتم رای دادم و ایشان به عنوان رئیسجمهور ایران انتخاب شدند. وقتی شما در انتخاب فردی تاثیرگذار هستید، حتی به اندازه یک رای از هفتاد میلیون نفر در برابر آن هم حس علاقه دارید و هم حس مسئولیت. علاوه بر علاقه حس مسئولیت از این جهت که آیا من
انتخاب درستی انجام دادهام و فردی که با انتخاب من در این پست قرار گرفته است، توانایی دارد که خواستههای من را اجرایی کند ویژگی این دولت و شخص آقای روحانی، که خودشان هم به آن تاکید داشتند، صداقت ایشان است. من تشخیص میدهم ایشان بسیار صادق است. چه در بیان نقاط ضعف و چه در بیان نقاط قوت. بی جهت از دولت قبل انتقاد نمیکند. منظورتان از اینکه «بی جهت انتقاد نمیکند» چیست؟ مدتی قبل من در جلسهای بودم که از ابتدای جلسه شروع به انتقاد از دولت قبل کردند. با اینکه من بارها در همان زمان از رفتار دولت قبل انتقاد کرده بودم واساسا با انتقادها موافق بودم اما از صحبتهای مطرح شده در آن جلسه به این علت ناراحت شدم که معتقدم زیبنده نیست الان که آنها از مسئولیت کنار رفته اند از آنها انتقاد شود. به هر حال در این کشور افرادی بودند که از دولت قبل در همان زمان که تصمیمات اشتباه گرفته میشد انتقاد کردند و برخی از این منتقدان بهای آن انتقادات را هم به شکلی پرداخت کردند. اما اینکه حالا که آن دولت کنار رفته از آنها انتقاد شود هنر نیست وگاهی بی فایده است. فکر میکنید در این زمینه دولت با مردم صادقانه رفتار کرده است؟ من به
نظرم دولت در این زمینه خوب عمل کرده است. به هر حال «دروغ » مردم ایران را آزار داده است. نظرتان درباره کابینه روحانی چیست؟ به نظر میرسد دکتر روحانی کابینه صالحی را انتخاب کردهاند. افرادی که امروز در کابینه قرار دارند پیشینه و عملکرد روشنی دارند و شروع به کارشان خوب بوده. ضمن اینکه باید بپذیریم این دولت کار را با مشکلات خیلی زیاد شروع کرده است چرا که از یک طرف باید عهده دار یک مسئولیت سنگین باشند و از یک طرف باید به دنبال ترمیم خرابیها باشند. چنانچه در گزارشهایی که رئیسجمهور به مردم ارائه داده به برخی از این مشکلات اشاره کرده است. شما اشاره کردید که در قبال این دولت هم حس علاقه دارید و هم احساس مسئولیت. این احساس مسئولیت را چطور تعریف میکنید؟ در قبال این مشکلات که همه ما کم و بیش با برخی آثار آن در جامعه آشنایی هم داریم، باید ببینیم که نقش خود ما چه بوده است و چطور میتوانیم در حل این مشکلات به دولت کمک کنیم. به هر حال من هم در قبال رای خود مسئولیت دارم و باید همکاری کنم تا برنامه ایشان پیش برود البته این وظیفه تک تک افرادی است که به ایشان رای دادهاند به شرطی که نخواهند در کار دولت
کارشکنی کنند و بخواهند همکاری کنند و به دنبال اصلاح امور باشند زیرا این به صلاح مردم است. یعنی پیروزی دولت را پیروزی خود میدانید؟ طبیعی است که وقتی دولت را از خود بدانیم پیروزی وموفقیت آن را نیز از آن خود میدانیم در این مدت هر گام مثبتی که دولت برداشته باعث خوشحالی ما میشده است. همین امروز که خبر اجرای طرحهای بیمهای منتشر شد و قرار شده هزینههای بیمارستانی برای افراد به 10 درصد و برای روستاییان به 5 درصد کاهش بیابد باعث خوشحالی ما شد. این قدم بسیار موثری است یا درباره کارهای اقتصادی و. . . به شخصه امیدوار هستم و عملکرد دولت نشان میدهد آقای روحانی قصد دارند تغییراتی مثبت به وجود بیاورند اما به شرط اینکه ما هم با دولت همراهی کنیم و تا جایی که میتوانیم به دولت کمک کنیم و خدای نکرده به دنبال کارشکنی در کار دولت نباشیم. منظور شما از کارشکنی چیست؟ به هر حال از روزی که این دولت مسئولیت را به عهده گرفته است، برخی کارشکنیها و برخی مخالفتها و مخالفتخوانیها از سوی برخی افراد بروز کرده. از هر رفتار واقدام انتقاد شده مثلا انتقاد از مراسم همسر رئیسجمهور که در تولد حضرتزهرا(س) برگزار شده یا
مسائل دیگر که نشان میدهد برخی بیشتر به دنبال بهانهگیری هستند تا همراهی! به مساله مهمی اشاره کردید. به هر حال دولت شعار آزادی بیان را داده اما در مقابل آن افرادی قرار دارند که دروغ میگویند. در برابر این افراد چه باید کرد؟ مثلا در همان میهمانی سایتی که خبر سکهها را پخش کرده بود هم پذیرفت که خبر کذب بوده و عذرخواهی هم کرد. در برابر این افراد چه باید کرد؟ در کشور ما قبلآ هر بار که دروغی علیه دولت عنوان میشد خیلی شدید با آن برخورد شده است. به هر حال تجربه چند سال گذشته در برابر ما قرار دارد. اکثریت افرادی که حتی از دولت گذشته انتقاد کردند، امروز جایگاهشان مشخص است. ما طبق اصول کلی آزادی و دموکراسی معتقدیم منتقدان باید اجازه داشته باشند که نظرات خود را ابراز کنند. اما باید جلوی این رفتارها گرفته شود. جلوی روزنامهای که نهایت هتاکی را به رئیسجمهور مطرح میکنند باید گرفته شود. نه به عنوان اینکه ایشان یک رئیسجمهور هستند بلکه به عنوان مظهر اراده مردم امروز در مسئولیتی قرار گرفتهاند و برخی اخبار دروغ و اهانتها پیمودن ادامه مسیر را برای ایشان دشوار خواهد کرد. مردم انتظار برخورد قانونی دارند. مردم
انتظار دارند که دولت و دست اندرکاران جلوی این هتاکیها را بگیرند. این نمیشود که برخی از این روزنامهها حق داشته باشند به مظهر اراده ملت توهین کنند. در کشورهای دیگر برخورد با هتاکان چگونه است؟ در کشورهایی که دموکراسی قدرتمندی دارند انتقاد از مقامات کشوری آزاد است اما در آن کشورها نیز جناحبندیهایی وجود دارد که آن خط کشی باعث میشود مسئولیت مطالبی که در این رسانهها منتشر میشود بر عهده جناح سیاسی آنان قرار بگیرد. البته شرایط اینها با هم فرق میکند و نمیشود این دو مقوله را با هم مقایسه کرد. یکی از مسائلی که آقای روحانی به آن تاکید کرد، بحث «حقوقدان» بودن ایشان بود. بعد هم بحث «منشور حقوق شهروندی» مطرح شد. من با علاقه پیگیر مسائل مطرح شده از طرف آقای رئیسجمهورهستم و به دلیل آنکه ایشان حقوقدان هستند مسائل مطروحه از طرف ایشان را دنبال میکنم. همچنین به خاطر مسئولیتی که در قبال رای خودم به این دولت احساس میکنم و اساسا علاقهمند پیگیری مسائل حقوقی هستم و این مسائل را با جدیت بیشتری پیگیری میکنم. نظر شما درباره منشور حقوق شهروندی چیست؟ وقتی این منشور منتشر شد با برخی همکاران و
دستاندرکاران در این زمینه صحبت کردم. جمع بندی این بود که این منشور خوب است اما نواقصی هم دارد. به هر حال قدم موثری بود. باید این کار صورت میگرفت و همه از آن استقبال کردند. البته درباره نواقص آن گروههای مختلف نظر دادند که البته هنوز به صورت نهایی درنیامده. نکته بسیار مهم آنکه این منشور باید ضمانت اجرا داشته باشد. فکر میکنید این موارد میتواند ضمانت اجرایی پیدا کند؟ ضمانت اجرایی وقتی اتفاق میافتد که در متن خود منشور ضمانت اجرایی آن پیشبینی شود و نهادی که قرار است آن قوانین را اجرایی کند به شکل واضح مشخص شود. فکر میکنید دولت توانسته به خواستهها مثلا در حوزه زنان عمل کند؟ اول تاکید کنم که وقتی از زنان صحبت میکنیم از نیمی از جامعه صحبت میشود نه یک گروه یا یک اقلیت. من که امروز درباره حقوق زنان صحبت میکنم با مشکلات زنان چه پیش از انقلاب و چه پس از انقلاب آشنا هستم. قبل از انقلاب زنان ایرانی هم دوشادوش مردان برای پیروزی انقلاب تلاش کردند. حتی زنانی که آفتاب و مهتاب را ندیده بودند برای این انقلاب مشت گره کردند و وارد صحنه شدند و برای پیروزی انقلاب هزینه دادند. اما اگر بخواهیم بپرسیم که آیا
این زنان در قبال این زحمات مزدی هم گرفتند به نظر من نه! وارد مباحث پیش از انقلاب نمیشوم اما بعد از پیروزی انقلاب هر اقدامی که در رابطه با مسائل زنان اتفاق افتاد با موانعی مواجه شده است. یعنی قوانین علیه زنان بود؟ در اصل بیست و یک قانون اساسی جمهوری اسلامی به صراحت در باره حقوق زنان بحث کرده است. در این اصل آمده است «دولت موظف است حقوق زن را در تمام جهات با رعایت موازین اسلامی تضمین نماید و امور زیر را انجام دهد: ایجاد زمینههای مساعد برای رشد شخصیت زن واحیای حقوق مادی ومعنوی او. حمایت مادران، بهخصوص در دوران بارداری و حضانت فرزند، و حمایت از کودکان بی سرپرست. ایجاد دادگاه صالح برای حفظ کیان و بقای خانواده. ایجاد بیمه خاص بیوگان و زنان سالخورده و بیسرپرست. اعطای قیمومت فرزندان به مادران شایسته درجهت غبطه آنها در صورت نبودن ولی شرعی. » همین پنج بند قانون اساسی هم هنوز به مرحله اجرایی کامل نرسیده است. در زمان آقای احمدینژاد فعالیت گستردهای صورت گرفت که میخواهند اصل بیست و یک قانون اساسی را اجرا کنند و قانون حمایت از خانواده را به مجلس ارائه دادند. لایحه مورد نظر را بررسی کردیم. دیدیم متن آن در
حمایت از خانواده نیست. فقط یک بند از اصل 21 وآن هم دادرسی اختلافات زناشویی را مورد بررسی قرار داده. آن موقع من و سایر حقوقدانان در مقالات متعددی که نوشتیم تاکید کردیم که اشکالات زیادی به این قانون وارد است. هیچ گونه حمایتی از خانواده در آن ندیدم. حمایت وقتی مصداق پیدا میکند که که حرمت مادر و همسر را حفظ کنیم وبه وضع آنها توجه بیشتری کنیم. وضعیت زنان بعد از انقلاب چطور است؟ پیشرفت زنان بعد از انقلاب بسیار چشمگیر است. از یک طرف خانوادههایی که قبل از انقلاب دوست داشتند فرزندانشان به دنبال تحصیل بروند همچنان این تفکر را ادامه میدادند و از سویی دیگر خانوادههایی که فکر میکردند محیط دانشگاه برای فرزندانشان مناسب نیست با تصور تغییر فضای دانشگاه به علت انقلاب به فرزندان خود اجازه حضور در این محیط جدید را دادند چون انقلاب و کشور را از آن خودشان میدانستند. به این ترتیب تغییر مهمی نسبت به حضور زنان در عرصه اجتماع صورت گرفت. در این شرایط وبه علت استقبال دختران از تحصیلات عالیه یکباره حضور دختران در دانشگاه به شصت و چند درصد رسید وبعد هم داستان تفکیک جنسیتی اتفاق افتاد که تعادلی در این آمار به وجود بیاید
ولی گروهی از زنان با تحصیلات بالا وارد جامعه شدند که دنبال تصدی مقامات بالای جامعه هستند. پس انتقادها به چیست؟ هر وقت زنان خواستهاند درباره حقوق خودشان یا مسائل برابری صحبت کنند به آنها انگ زده شد. این مسائل بیشتر از سوی چه کسانی مطرح میشد؟ دو دسته افرادی بوده وهستند که این مطالب را مطرح کردهاند. یکی گروههای تندرو که معتقدند اصلا زن نباید وارد جامعه شود و چه معنایی دارد که زن پزشک شود ومشاغل دیگر را عهدهدار شود. دیگر از سوی افرادی که به دنبال برخی مقاصد سیاسی بودند. با این تفاسیر خواسته اصلی شما از دولت چیست؟ من میخواهم به سهم خودم این سخن را به آقای روحانی برسانم اگر تبعیض علیه زن برداشته شود دیگر زن ناراضی وجود نخواهد داشت که متهم به اقدام علیه دولت شود. دوم نگاه متحجرین را نداشته باشیم ودولت اجازه ندهد افرادی با این نگاه در مورد مسائل زنان اظهار نظر کنند. زن اگر به حقوق خود دست یافت، خانواده راضی میشود، شوهر راضی میشود و فرزندان خوب تربیت میشوند. برعکس اگر ناراضی باشد این نارضایتی به همین ترتیب انتقال مییابد. از تعداد زنان حاضر در کابینه راضی هستید؟ از این افراد
راضی هستیم و ان شاا. . . که عملکرد آنها رضایت خدا و خلق خدا را فراهم کند. البته تعداد آنها کافی نیست. یک واقعیت هم این است که صرف حضور زنان در کابینه دلیل پیشرفت جامعه نیست. در مورد افرادی که در کابینه حضور دارند فکر میکنید افراد موثر و مناسبی هستند؟ از خانم امینزاده توقع بیشتری داریم. خانم ملاوردی تا اینجا عملکرد مناسبی داشتهاند. فرمانداران زن هم کار بسیار خوبی بوده که با توجه به بافت منطقهای میتواند تاثیرات خوبی بر جا بگذارد. البته امیدوارم این افراد بتوانند در مسئولیتهای خود موفق عمل کنند. حضور این افراد نمیتواند موجب تغییر برخی قوانین شود؟ در زمان آقای خاتمی، خبرنگاری از من پرسید که نظر شما درباره عدم حضور زنان در کابینه ایشان چیست؟ من به ایشان گفتم اگر ایشان وزیر زن معرفی میکرد، خانم وزیر ممکن است برای ماموریتی به سفر خارجی بروند و همسرشان برای این سفر به وی اجازه ندهد! البته بعد این قانون اصلاح شد که خانمهایی که مسئولیت دارند اجازه سفرهای خارجی را داشته باشند. فکر میکنید خانمها پتانسیل لازم را دارند که به خانمها رای بدهند و یک موجی مثلا در مجلس ایجاد کنند؟ در این مدت
دکتر عارف که در انتخابات شورا برای اولین بار این مساله را مطرح کردند دنبال آن بوده که یک هماهنگی را بین زنان فرهیخته به وجود بیاورند و فکر میکنم در این زمینه کارهای خوبی هم تا به حال صورت گرفته باشد. به هر حال باید تلاش کرد تا حضور زنان در عرصههای انتخابی پر رنگتر شود. البته در انتخابات متعددی بوده که خانمها حضور داشتند اما رای خوبی کسب نکردند با اینکه تواناییهای خوبی را هم نشان داده بودند. دلیل این امر چیست؟ در این میان مسائلی وجود دارد. یکی تحجری است که در برخی خانوادهها وجود دارد که البته این رفتار متحجرانه هیچ ارتباطی با اسلام ندارد چرا که آموزههای دینی ما دقیقا در نقطه مقابل آن مسائل قرار دارد. از طرفی دیگر مسائل دیگری روبهروی زنان جامعه ما قرار دارد. مسئولیتهایی که زنان به عهده دارند نیز با کشورها وجوامع دیگر تفاوت دارد. در ایران خانهداری و مراقبت از فرزندان جزو وظائف زنان است در حالی که در کشورهای دیگر مسئولیتهای داخل منزل بین هر دو نفر تقسیم شده است. مثلا در سوئد مردان هم مرخصی زایمان میگیرند. اما در ایران زنان احساس میکنند که نمیتوانند این بار را به تنهایی بکشند و مسئولیتها
را به مردان واگذار کنند. باید زمینه در جامعه فراهم شود که مسئولیت بین مرد و زن تقسیم شود و زمینه برای حضور زنان در عرصههای مختلف مهیاتر شود. خود شما نمونهای هستید که در این جامعه در مسئولیتهای مختلف قرار گرفتهاید؟ وقتی در انتخابات کانون وکلا شرکت کردم و رای آوردم فرزندانم میگفتند اگر ما کوچکتر بودیم شما این مسئولیت را قبول نمیکردید که حرف کاملا درستی بود. به هر حال این مشکلات وجود دارد.
دیدگاه تان را بنویسید