روی گردانی و دلخوری اصلاحطلبان از فرزندان معنوی آیتالله هاشمی/ اصلاحگرایان باز هم اجازه میدانداری را به کارگزاران خواهند داد؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز ؛ یک سال گذشت از آن زمانی که اصلاح طلبان به یکباره از پستوی عزلت نشینی و سکوت بیرون آمدند و با یک اجماع دقیقه نودی توانستند کاندیدایی اگر نه اصلاح طلب اما مورد حمایتشان را بر صندلی ریاست پاستور بنشانند. اجماعی که بی شک آیت الله هاشمی رفسنجانی نقش آفرین و بازیگر اصلی آن بود. اویی که تونست اصلاح طلبانی که زمانی شمشیر انتقاد را بر رویaَ کشیده بودند را برای جمع شدن دور شیخ حسن روحانی برخواسته از دل اصولگرایان گرد هم آورد و نتیجه انتخابات 92 را به نفع اصلاح طلبان و طیف منسوب به خود کند. همین نتیجه کافی بود که احزاب به خواب رفته اصلاح طلب یکی بعد از دیگری بیدار شده و به صحنه بیایند. یک روز جوانان اصلاح طلب پرچم همایش اصلاح طلبانه را بعد از سال ها بالا بردند و روزی دیگر کارگزارانی های فعال در انتخابات جلسات درون گروهی شان را اینبار نه پنهانی که آشکار برپا کردند. در این میان مشارکت و مجاهدین که بسیاری اصلاحات را با نام آنها می شناسند به اغما رفته و وضعیت شان در کش و قوس کمیسیون ماده 10 احزاب و قوه قضاییه در هاله ای از ابهام است. به حاشیه رفتن مشارکت و مجاهدین به عنوان سردمداران اردوگاه
اصلاح طلبان بود که فرزندان معنوی آیت الله هاشمی را به میدان آورد تا اینبار آنها محور وحدت بین اصلاح طلبان و میدان دار بازی انتخابات شوند. غلامحسین کرباسچی و محمدعلی نجفی در یک سو در شورای مشورتی اصلاح طلبان که حول محور سیدمحمد خاتمی شکل گرفته بودند حضور یافتند و در سویی دیگر اسحاق جهانگیری دیگر مرد کارگزارانی به ستاد حسن روحانی رفت تا مرد همیشه همراه آیت الله را همراه و یاور باشد. کارگزارانی ها حتی آنجا که محمدرضا عارف کاندیدای یکدست اصلاح طلب در میدان انتخابات به تکاپو افتاده بود باز هم روی خوش به او نشان ندادند و به سوی شیخ حسن رفتند و او را زیر چتر حمایتی خود بردند تا نشان دهند در سرسپردگی به خواست و تصمیم آیت الله چون و چرایی وارد نمی کنند و اصلاح طلب و اصولگرا بودن کاندیدا را به کناری می نهند. کارگزاران اما به خوبی مزد و پاداش تکاپوهای انتخاباتی برای روحانی را گرفت و نه تنها معاون اولی روحانی از از آن خود کرد که برخی دیگر از نزدیکان و شاخصین این حزب زیر سقف دولت رفتند تا آنجا که حتی برخی روحانی را وامدار هاشمی و طیف سیاسی منسوب به او کنند. گرچه روحانی بارها و بارها تخصص و میانه روی را معیار انتخاب
کابینه اش عنوان کرد و زیر بار این اظهارات نرفت. حال این روزها کارگزاران سازندگی سرخوش و پرانرژی فیتیله فعالیت سیاسی و حزبی خود را بالا کشیده است و با خیالی راحت و فراغ بالی بیش از دیگر احزاب اصلاح طلب مسیر احیای فعالیتهایش را دنبال می کند. تحرکات و داغی این فعالیت آنگونه بوده است که رگه های نگرانی در برخی احزاب نوپای اصلاح طلب از یک سو و اصولگرایان در سویی دیگر هویدا شود. اصلاح طلبان از آن رو که کارگزاران را هنوز دارای خاستگاه صرفا اصلاح طلبی نمی دانند و آنان را فرزندان آیت الله هاشمی می دانند تا حزبی اصلاح طلب. در سویی دیگر اصولگرایان نوآمده نیز که نتیجه تحرکات یک دست کارگزارانی ها را در انتخابات 92 دیده اند تلاش خود را برای اختلاف افکنی بین اصلاح طلبان و هشدار دادن نسبت به انکه کارگزاران در حال ایفای نقش پدرخواندگی دراین جریان است آغاز کرده اند تا زنگ اختلاف در این جریان را به صدا درآورند. در همین راستاست که برخی رسانه ها اصولگرا طی روزهای اخیر بحث پدرخواندگی و برادرخواندگی کارگزاران در جریان اصلاحات را بر سر زبان ها انداخته اند تا به نوعی از زبان خود اصلاح گرایان، فرزندان آیت الله هاشمی را مورد نقد
قرار دهند. تندترین نوع از این انتقادات را اکبراعلمی نماینده سابق مجلس خطاب به کارگزارانی ها داشت. وی که یکی از اشتباهات اصلاح طلبان پس از دوم خرداد را نزدیک شدن به کارگزاران می داند می گوید« از اشتباهات اصلاحطلبان پس از دوم خرداد این بود که کارگزاران را برادرخوانده خود و اصلاحطلب معرفی کردندکارگزاران فرزندخواندگان سیاسی هاشمی رفسنجانی و یکی از احزاب دولتساخته هستند که با استفاده از رانت و امکانات وسیع قدرت بوجود آمدند. این چهره سیاسی اصلاح طلب در بیانی دیگر اعضای این حزب را کاسب کاران سیاسی معرفی کرده و می گوید« این حزب در اوایل دهه 70 با انگیزه اولیه گنجاندن 5 نفر از طرفداران رئیس جمهور وقت در لیست انتخاباتی جامعه روحانیت و با محوریت یک خانواده نوعاً کرمانی و هدایت و حمایت آشکار و پنهان آقای رفسنجانی رئیس جمهور وقت و به منظور تثبیت و تحکیم قدرت و نفوذ ایشان و خودشان بعنوان کارگزاران دولت هاشمی و با استفاده از رانت و امکانات وسیع قدرت بوجود آمد.» وی ادامه داده است« اگر از دو یا سه نفر از افراد منصوب یا نزدیک به کارگزاران که از نیروهای ارزشمند و دارای سابقه روشن هستند صرفنظر کنیم، کارگزاران اغلب افرادی
کاسبکار سیاسی محسوب میشوند که شخصیت حقوقی و هویت سیاسی کنونی خود را مرهون هاشمیرفسنجانی هستند و بدون حمایت وی محلی از اعراب ندارند و البته پس از نفوذ در دولت خاتمی هم اکنون کم و بیش مستظهر به حمایتهای آقای خاتمی و حواریون ایشان هم هستند.» سخنان اعلمی در بخشی دیگر اما به خوبی گویای پدیدار شدن رگه هایی از اختلاف بین کارگزاران و اصلاح طلبان است. آنجا که وی حزب اعتدال و توسعه نزدیک به روحانی و کارگزاران را هر دو فرزندخواندگان آیت الله هاشمی می داند. فرزندخواندگانی که این روزها در کنار هم قرار گرفته اند و بیشترین احتمالات خبر از همراهی و اجماع آنها با یکدیگر در انتخابات مجلس پیش رو است. چه آنکه کارگزاران در کنار اعتدال گرایان به عنوان جریان های نزدیک به آیت الله هاشمی این روزها تلاش های زیادی را برای به میدان آوردن شیخ نور در دستور کار خود قرار داده اند تا بعد از نشاندن روحانی بر صندلی پاستور بتوانند ناطق نوری را هم بر صندلی ریاست دیگر قوه اصلی کشور بنشانند. امری که به مذاق برخی از اصلاح طلبان خوش نمی آید و آنها معتقد به آن نیستند که اینبار هم اجماعشان بر چهره ای غیر اصلاح طلب باشد. و شاید عارف اصلاح گرا
برایشان گزینه ای بهتر از شیخ نور باشد. در این میان اما برخی دیگر از اصلاح طلبان تلاش دارند با زبانی نرم تر جایگاه کارگزاران در جریان اصلاحات را به این حزب یادآور شوند. آنها به خوبی از وضعیت نصفه و نیمه اصلاح طلبان در فضای فعلی آگاه هستند و می دانند شاید باز هم در انتخابات مجلس مجبور به متوسل شدن به جایگاه کارگزارانی ها شوند، چه آنکه کارگزارانی ها به خاطر پشتوانه سیاسی چون آیت الله هاشمی بی شک در حاشیه ای امن تر از دیگر اصلاح طلبان قرار گرفته اند. در همین زمینه محمد جواد حقشناس عضو حزب اعتماد ملی با بیان اینکه ممکن است اصلاحطلبان در آینده با کارگزاران به ائتلاف برسند یا با آن رقابت کنند، گفت: پدرخواندگی کارگزاران برای جریان اصلاحطلب موضوعیت ندارد و ما چیزی به اسم پدرخواندگی نداریم. از سویی دیگر نیز صادق زیباکلام فعال اصلاحطلب هم با بیان اینکه کارگزاران پدرخوانده جریان اصلاحات نیست، گفت: از جبهه مشارکت و دفتر تحکیم وحدت که غیرقانونی اعلام شدهاند تا کارگزاران و حزب اعتدال و توسعه همه اصلاحطلب محسوب میشوند. همه آنها خواهان تغییر و تحول، آزادیهای سیاسی، رفع حصر و نظارت استصوابی و حاکمیت قانون هستند. این
فعال اصلاحطلب درباره اینکه چه تفاوتهایی برای خاستگاه این احزاب قائل هستید گفت: خاستگاه بعضی از آنها از درون جناح راست بوده که به تدریج تحول یافته و اصلاحطلب شده است اما در حال حاضر از نظر دموکراسیخواهی مشترک هستند. با این وجود اختلافاتی نیز وجود دارد. کارگزاران بر اقتصاد و آزادیهای اقتصادی تاکید دارد در حالی که احزابی مانند مشارکت به دنبال آزادیهای سیاسی هستند. این فعال اصلاحطلب در پاسخ به این سوال که آیا شما کارگزاران را پدرخوانده جریان اصلاحات میدانید یا خیر گفت: نه اصلا اینطور نیست و خوشبختانه رهبری اصلاحطلبان از قالب فردی به سمت و سوی یک حرکت جمعی میروند و در حال حاضر آقایان هاشمی، خاتمی و سیدحسن خمینی به عنوان رهبران اصلاحات مطرح هستند. تا انتخابات اسفند 93 کمتر از دو سال دیگرباقی مانده است و در این میان گرچه اصولگرایان هنوز در تب و تاب و ترس از قدرت گرفتن دوباره اصلاح طلبان هستند، تنها یک لغزش و اختلاف کافی است تا چپ گرایان هم دوباره در دام اختلاف بیفتند و گوی و میدان را به رقیب واگذار کنند.
دیدگاه تان را بنویسید