الهام پاوه نژاد از استخوان ترکاندن در یک سریال میگوید
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
کاراکتر عاطفه در این مجموعه تلویزیونی تمام ویژگیهای یک نقش خاص و کامل را که بازیگرش روی آن کار کند و حضوری متفاوت را خلق کند داراست. زنی شهرستانی که جدا از لهجه محل روایت قصه، دارای وجوهی بیرونی است با تعاریفی که شاید به هیچ وجه نمونههای اطرافمان شبیه اش نباشد. بازیگر سریالهای مدرسه مادربزرگها، تصویر یک رویا، گاو صندوق و... که با مجموعه تلویزیونی همسران بیش از پیش شناخته شد به رغم سبقه تئاتری اش در طول دوران بازیگری، خواسته یا نا خواسته بیشتر به سمت نمایش زنان طبقه بالاتر از حتی متوسط اجتماع رفته، اینبار در گفتگو با بانی فیلم از اعتماد برادران میرباقری نهایت استفاده را میکند تا با فاصله گرفتن از آنچه تا به حال از او دیدهایم شخصیتی ماندگار را به نمایش بگذارد... با او گپی زدیم تا بازیگر فیلمهای سینمایی «دیشب بابا تو دیدم آیدا»، «زندگی با چشمان بسته» و... از این تجربه بازیگریاش بگوید. این روزها و پس از سریال «یلدا» مشغول کار جدیدی شدهاید؟ _ راستش از یلدا هنوز مدت زیادی نگذشته! در حال استراحت و مطالعه و بررسی چند پیشنهاد هستم. از برنامههای تئاتری هم اگر دارید صحبت کنید. _ اگه بالاخره شرایط مساعد باشد، سال آینده اولین نمایشم را کارگردانی خواهم کرد.البته بعد از این که دو سال پشت در تئاتر شهر منتظر ماندم و آخر به دلیل این که بازیگران حرفه ای در اولویت کارگردانی نیستند(!)، رانده شدم. این درخواست را به فرهنگسرای نیاوران داده ام که قولهای اولیه داده شده. در مورد جزئیات نپرسید چون تا چیزی به قطعیت نرسد، ترجیح می دهم حرفی در موردش نزنم. همکاریتان با پروژه «یلدا» و برادران میرباقری چگونه اتفاق افتاد؟ _ خیلی ساده! به من زنگ زدند و بعد از خواندن فیلمنامه، نقش عاطفه را انتخاب کردم، چون آقای میرباقری گفتند هر کدام از نقش ها را دوست داشتی انتخاب کن و البته بعد فهمیدم از ابتدا خودشان هم من را برای همین نقش کاندید کرده بودند. اینکه داود میرباقری در مقام مشاور به خصوص در امر فیلمنامه کنار این پروژه حضور داشته، چقدر در انتخابتان مؤثر بوده است؟ _ قطعا تاثیر مستقیم و موثرداشته است. آقای میرباقری از جلسه معارفه تا فینال کار کنار گروه بودند و از حضور ودانش و تجربه ایشان استفاده می کردیم. اصولاً کمتر شاهد طراحی یک نقش زن با خصوصیات «عاطی» (عاطفه) هستیم. کاراکتری تأثیرگذار که میتواند بازیگرش را درگیر کند، با چه حربهای به سمت نمایش این شخصیت رفتید؟ _ قطعا همینطور است. متاسفانه به علت ضعف فیلمنامه، نقشی که رنگ های مختلف و متنوعی داشته باشد، خیلی کم شده و اکثر کارها کلیشه ای است.بعد از سریال بیداری کار آقای بهرام عظیمپور، این متفاوت ترین نقشی بود که در این چند سال به من پیشنهاد شد و به قول حرفه ای ها بازیگر در آن استخوان می ترکاند! یکی از عناصری که خیلی به من کمک کرد، خارج از تهران بودن کار بود.مشخصا تمرکز بر کار و نقش چند برابر می شود. سختی ها، دوری از خانه و خانواده و...همگی باعث می شود بیش از هروقتی فقط به موقعیت و نقش و کار فکر کرد.از صبح یا سر کار بودیم یا به کمپ بر می گشتیم و روی صحنه های بعدی متمرکز می شدیم. این نقش به دلیل شرایط خاصش احتیاج به تقسیم انرژی بسیاری داشت. برای همین باید کاملاً حساب شده طراحی و اجرا می شد.هیچ صحنه ای از عاطفه وجود ندارد که راکد و ساکن باشد، مگر در شرایط خاصی که بعد در قصه شاهد هستیم.نقشی پر خون و پر تنش که از همان ابتدا که متن را می خواندم، انرژی موجود در او به من منتقل می شد.
مشخصا عاطی برای شما یک نقش ساده و دمدست نبوده و انرژی بسیاری نیاز داشته، از کار روی لهجه و خصوصیات بیرونی این کاراکتر صحبت کنید.
_از ابتدا قرار بود عاطفه هم مثل سایر فرزندان مندلی تهرانی حرف بزند، اما پس از شکل گیری لهجه و گویش فتاح به این نتیجه رسیدیم که عاطفه به علت سکونت در شهرستان و بیست سال زندگی با فتاح باید حداقل آهنگ و کمی گویش بومی داشته باشد. برای همین با نظارت آقای داوود میر باقری صحنه به صحنه روی دیالوگ ها کار کردیم. به نظرم مدتی با اهالی آن خطه نشست و برخاست داشتید تا این شخصیت برای مخاطب به خصوص اهالی بومی آن محل قابل باور و منطقی باشد. ـ حقیقتش نشست و برخواست به معنای عام نه. ارتباط من در برخورد اول با نقش بسیار غریزی است. مثلاً همان چند روز اول به مدل چادر سر کردن عاطفه فکر و احساس می کردم باید متفاوت باشد . بعد چند وقت که از تصویر برداری می گذشت، در شهر برای خرید رفته بودم، دیدم اتفاقا بعضی از زنان در شاهرود به همین شکل چادر سر می کنند و این خیلی برایم جالب بود. به نظرم درک موقعیت، بهترین راه شناخت شخصیت و نزدیک شدن به اوست.من تلاش کردم خیلی خوب عاطفه را بشناسم و عمیقا شرایط و حساسیتش را درک کنم. یکی از نقاط قوت بازی شما در این سریال ارتباط متفاوتی است که با شخصیتهای مختلف به خصوص، علی، فتاح، یلدا و مندلی داشتید چقدر با وسواس روی این تفاوتهای رفتاری شخصیت کار کردید؟ _ خوب این تفاوت برخورد خیلی طبیعی است.این تفاوت رفتار را، همه ما در زندگی روزمره مان داریم..فقط کافیست مناسبات با هر فرد را خوب بشناسیم و بعد بتوانیم اجرا کنیم.رابطه عاطفه به عنوان دختر همسر، مادر، خواهر با هر فردی فرق می کند و لحن و عملکردش را تحت تاثیر قرار می دهد. نزدیک شدن به زنی روستایی - شهری با خصوصیات عاطی جدا از لهجه، ایست و... نیازمند انتخاب یک لحن است؛ مثل صدای بلندی که از عاطی در اکثر سکانسها میشنویم. در این باره صحبت کنید. _ این صدای رسا از لحن جنگجوی عاطفه می آید! بخصوص در صحنه های درگیری و نه فقط عزاداری. ضجه و مویه در عزاداری های شهرستان نقش مهم و موثری دارد.مشخصا معتقدند اگر عزادار داد و فریاد و ضجه حتی خودزنی نکند، پس دلش نسوخته! اما این لحنی که اشاره کردین به شخصیت عاطفه به خصوص در فصل های جنگ با علی مربوط است. آن جنس صدا و بیان دقیقا به بخشی از رنگ عاطفه بر می گردد که حق طلبانه و از اعماق دل از موقعیت خودش و شوهرش در خانه پدری دفاع می کند. در برخی از سکانسها شاهد این هستیم که صدا سینک نیست، مشخصا لازم بوده برخی از لحظات بازیتان را خودتان دوبله کنید؟ - بله. همانطور که اشاره کردم، بعد از گرفتن لوکیشن خانه عاطفه نتیجه گرفتیم برای این شخصیت لهجه اعمال و قرار شد آن سکانسها را دوبله کنیم. البته باید این جا از زحمت مدیر صدابرداری آقای غفاری نژاد تشکر کنم که با فشار سنگینی که برای صداگذاری کار هر شب وجود داشت، حساسیت من را برای یک دستی لهجه و بیان ندیده نگرفتند و هر شب که سکانسی وجود داشت، من چند ساعت قبل به استودیو برای دوبله می رفتم. البته ناسینکی وجود ندارد و بیشتر تغییرآمبیانس فضا در کات پلان هاست که مشخص می کند دوبله شده که این را هم بگذارید به حساب کمی وقت بیش از حد، برای رساندن هر قسمت به پخش...
در روزگاری که ضعف فیلمنامه، آثار را به ناکجاآباد میبرد، این مجموعه تلویزیونی جزو آثاری است که در فیلمنامه و به خصوص دیالوگنویسی، شخصیتپردازی و... تا حدود بسیاری موفق بوده است. به نظر شما فیلمنامه چقدر در اقبال این اثر مؤثر بوده است؟
_ فکر کنم خودتان به دقت اشاره کردید. وقتی فیلمنامه قوی و حساب شده نوشته می شود، تکلیف همه مشخص است. شاید باور نکنید خود من بعد از گرفتن سکانسهای سخت مثل صحنه درگیری عاطفه و علی که آقای داوود میرباقری به خودسوزی عاطفه تشبیهش میکردند، یادم هست چقدر اضطراب داشتم که آیا اجرا همان چیزی بوده که در ذهن نویسنده نقش بسته و میخواسته یا خیر؟ وقتی متن دقیق است، کار من بازیگر، هم لذت بخشتر است و هم دشوارتر والبته نتیجه با کارگردانی خوب جذاب تر و قابل قبولتر خواهد بود. قرار گرفتن بازیگران اهالی تئاتر در کنار هم الهام پاوهنژاد، حمیدرضا آذرنگ و... در این سریال چقدر در پاسکاریهای حسی و دیالوگی مؤثر بوده است؟ _ بسیار تاثیر واضح دارد. من این شانس را داشتم با دوستان و همکاران خوبم آقای آذرنگ و آقای هژیرآزاد تجربه کار صحنه ای هم داشتیم. وقتی بازیگران با هم کار کرده باشند، نگاه و نفس هم دیگر را میشناسند و بده بستان ها خیلی خوب و روان اتفاق می افتد. اما رابطه پشت صحنه هم در این باره بی تاثیر نیست. به طور مثال من با دوست عزیزم خانم کوثری تا این کار افتخار همکاری نداشتم اما در همان شروع کار ارتباط پشت صحنه ما چنان عمیق و خوب شکل گرفت که پشت صحنه هم، یکدیگر را آبجی صدا میزدیم(!) و این مسئله رنگ لحظه ها را واقعی و ملموس می کرد. اگر ناگفتهای مانده... این جا می خواهم عمیقا از همکاری و هم دلی گروهی خوب که در شرایط سخت دور از خانه و خانواده کنار هم دیگر بوده اند و در لحظههای سخت هم دیگر را حمایت کردند تشکر کنم. به یقین کار ما کار گروهی است و بدون همبستگی پشت صحنه هیچ اتفاق خجسته ای نخواهد افتاد. امیدوارم مدیران و برنامه ریزان از گروههای اینچنینی حمایتهای لازم را بکنند تا بتوانند گروه را حفظ و تولیدات خوبی داشته باشند.
دیدگاه تان را بنویسید