ائتلاف 2+1؛ اصولگرا یا جدایی طلب؟/قبیله گرایی آفت اصولگرایان
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از دی نیوز، در انتخابات مجلس نهم در کنار جبهه متحد اصولگرایان به مرجعیت جامعتین، تشکیلاتی بنام جبهه پایداری به مرجعیت آیت الله مصباح یزدی شکل گرفت. پس از تشکیل گروه ۷+۸ بین اصولگرایان جهت تهیه لیستی واحد برای انتخابات مجلس، جبهه پایداری با جبهه متحد به تفاهم نرسید و راه خود را از قاطبه اصولگرایان جدا نمود. جبهه پایداری جبهه ایست که در سال ۱۳۹۰ توسط عده ای از اصولگرایان و برخی اعضای پیشین دولت احمدی نژاد تشکیل شد. جبهه پایداری تاکید می کرد که بیش از آنکه حامی دولت باشد حامی گفتمان سوم تیر است ولی دیری نپایید که این حرف با عمل آن دچار تناقض شد. اعضای جبهه پایداری مدعی بودند به اصولگرایی واقعی پایبند هستند و البته خود را از جبهه متحد اصولگرایان و جریان انحرافی در درون دولت جدا می دانند. با این حال اصولگرایان منتقد دولت از این جبهه بعنوان ساکتین انحراف و کاسبین فتنه یاد می کنند. همچنین رسانه های منتسب به جبهه متحد اصولگرایان، این جبهه را به گروه پایداری یا تیم صادق محصولی خطاب می کنند. علی مطهری درباره جبهه پایداری گفت:" اگر این گروه حاکم شود مملکت نابود می شود. نگاه جبهه پایداری بسیار خطرناک است و جبهه پایداری آلت دست احمدی نژاد و مشایی است." به این ترتیب جبهه پایداری حیات سیاسی خود را آغاز نمود و البته در انتخابات مجلس نهم در مقابل جبهه متحد اصولگرایان توفیقی نیافت. حال در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دور یازدهم وضعیت جبهه پایداری همچنان نامشخص است. هر چند روح الله حسینیان از اعضای تاثیرگذار جبهه پایداری در حاشیه راهپیمایی ۲۲ بهمن به خبرنگاران گفت: آنها به کاندیدای مشخصی رسیده اند و بزودی وی را معرفی می نمایند اما رویکرد و نگرش آنها همچنان در هاله ای از ابهام است. حدود یکماه پیش غلامحسین الهام کاندیدای احتمالی این جبهه نامیده می شد. این موضوع پس از آن قوت گرفت که الهام دوباره به جمع دولت پیوست. اما این گمانه زنی پس از اعلام رسمی خروج الهام از جبهه پایداری به بن بست رسید. برخی معتقدند نامزد نهایی جبهه پایداری سعید جلیلی است. اما آنچه مشخص است اصولگرایان حاضر در جبهه پایداری راه خود را مانند مجلس نهم از جبهه متحد اصولگرایان جرا کرده و می خواهند به هر قیمت فاصله خود را با آنان حفظ کنند. در واقع باید جبهه پایداری را جدایی طلبان از اصولگرایان نامید. ساز و کار انتخاباتی اصولگرایان معمولا مشخص بوده و بیشتر گروههای اصولگرا زیر چتر جامعتین و بزرگانی مانند آیت الله محمد یزدی و آیت الله مهدوی کنی جمع می شدند. همواره پیش از انتخابات مجلس یا ریاست جمهوری گروههای اصولگرا دور هم جمع می شدند و با محوریت جامعتین کمپین انتخاباتی خود را تشکیل می دادند. این مهم در انتخابات مجلس نهم با جدایی طلبی و سهم خواهی جبهه پایداری مخدوش شد. حال و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری گروهی جدید سر برآوردند و ظاهرا چالشهای جدیدی را رقم خواهند زد. مدتی پیش غلامعلی حداد عادل خبر از تشکیل ائتلاف ۲+۱ با حضور خود وی، علی اکبر ولایتی و محمدباقر قالیباف داد و آن را در راستای اتحاد و عدم انشقاق اصولگرایان دانست. وی اعلام کرد که این سه نفر با هم رقابت نمی کنند و در نهایت دو نفر از آنها به نفع شخص سوم کنار خواهند کشد. ائتلاف ۲+۱ این روزها چه میکند؟ آیا همان راه ۷+۸ را میرود که چیزی جز جدایی و گلههای برخی اصولگرایان را به دنبال نداشت. آیا ایجاد محدودیت در نقش داشتن اصولگرایان در تصمیمگیریها در نهایت به سود این جریان است؟ حدادعادل، ولایتی و قالیباف عنوان ائتلاف خود را «۱+۲» نهاده اند و به نظر میرسد که با اعلام زودهنگام آن، تلاش کرده اند که دیگر نامزدهای جبهه اصولگرایی را در مقابل عمل انجام شده ای قرار داده اند. موضوعی که کم کم باید در انتظار واکنش این افراد به اقدام سه عضو این ائتلاف نشست. اتفاقات روزهای گذشته نشان میدهد که افراد عضو این ائتلاف تلاش کرده اند که با سرعت بخشیدن به فعالیتهای خود، این ائتلاف را مهم ترین موضوع جبهه اصولگرایی قلمداد کنند. حدادعادل: ۶۰ درصد آراء متعلق به ماست غلام علی حدادعادل یکی از اعضای این ائتلاف که در چندماه گذشته بیشترین فعالیت سیاسی را از خود بروز داده است، این روزها نیز به نوعی سخنگویی این مثلث را برعهده گرفته، گفته است: وقتی در نظرسنجیها مشخص شد که ۶۰ درصد آراء متعلق به ۳ نفر است، تصمیم گرفتیم ائتلاف کنیم و در نهایت ۲ نفرمان تصمیم بگیریم برای خدا کاندیدای ریاست جمهوری نشویم. به گزارش فارس، غلامعلی حداد عادل نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی طی سخنانی در سومین گردهمایی بزرگ حقوقدانان بسیجی، در پاسخ به پرسش یکی از حضار درباره لزوم وحدت اصولگرایان و همچنین ائتلاف ۲+۱، اظهار داشت: وحدت یک امر عقلانی و دینی و شرعی است و هرجا که از وحدت فاصله گرفتیم، خسارت آن را دادهایم؛ اما انتخابات ریاست جمهوری با انتخابات مجلس متفاوت است.وی افزود: انتخابات ریاست جمهوری شخص محور است و جریانات سیاسی و احزاب به دشواری میتوانند برای رسیدن به یک فرد در انتخابات ریاست جمهوری به توافق برسند؛ در انتخابات مجلس در دوره نهم هرکاری انجام دادیم تا جبهه پایداری به جبهه متحد اصولگرایان ملحق شود، نشد، اما در انتخابات ریاست جمهوری کار دشوارتر است. نماینده تهران در مجلس ادامه داد: به همین دلیل ما با تجربهای که از قبل داشتیم فکر کردیم چرا جریانات در این زمینه تصمیم بگیرند؟ ما خودمان اگر ائتلاف کنیم، بهتر میتوانیم به نتیجه برسیم؛ وقتی در نظر سنجیها مشخص شد که ۶۰ درصد آراء متعلق به این ۳ نفر است، تصمیم گرفتیم ائتلاف کنیم و در نهایت ۲ نفرمان تصمیم بگیریم برای خدا کاندیدای ریاست جمهوری نشویم. حدادعادل تاکید کرد: فعلاً ۳ ماه است که حول این محور با هم گفتو گو میکنیم و امیدواریم این تجربه ناموفق نباشد و ساز و کاری پیدا کنیم که بشود از این ائتلاف به وحدت برسیم.وی اضافه کرد: قبول داریم که رقبای اصولگرایان مایل به تکثر اصولگرایان هستند هرچند ما هم مایلیم در آنها تکثر وجود داشته باشد؛ این امر پنهانی نیست، باید دید میخواهیم خودمان را پیش بیندازیم یا دلمان برای انقلاب میسوزد، اینجا میدان امتحان است. رئیس مجلس در دوره هفتم پارلمان در بخش دیگری از سخنانش متذکر شد: جبهه پایداری اصرار دارد که به دنبال کاندیدای اصلح است، ما هم میگوییم خدا کند اصلحی وجود داشته باشد که مورد قبول همه باشد اما اگر یک اصلحی بود که رای نداشت آنوقت چکار کنیم، نکند هیچ اصولگرایی در هیچ سطحی از اصولگرایی، موفق نشود. وی با ذکر این نکته که تصمیم گیری در عالم سیاست بین خوب و بد نیست، تصریح کرد: احساس ما این است که این توافق ۳ نفره توده مردم متدین را تا حدی خوشحال کرده است و دلسوزان انقلاب هم آرامش پیدا میکنند و امیدواریم بتوانیم الگوی جدیدی از تعامل در عرصه سیاست به جامعه تزریق کنیم و شاید مبنایی شود برای کارهای دیگر. حدادعادل همچنین تأکید کرد: در حال بحث هستیم که چطور میشود از بین این سه نفر یک نفر کاندیدای ریاست جمهوری شود، البته درب ائتلاف ۲+۱ بسته نیست و اگر کسی در نظر سنجیها رأی بالایی داشت و اصولگرا هم بود، میتواند به این ائتلاف بپیوندد؛ کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری ارث پدری هیچ کس نیست. وی در پاسخ به پرسشی درباره لفظ ائتلاف ۲+۱، گفت: این اتفاق یک توافق سه گانه است و نامگذاری آن به نام ۲+۱ توسط روزنامهها و رسانهها صورت گرفت. ولایتی:نامزد نهایی ائتلاف سهگانه با «تیم» خواهد آمد. او گفت:"بر اساس توافق اعضای این ائتلاف، نامزد نهایی در هنگام اعلام کاندیداتوری تیم خود را برای تصدی پست ریاست جمهوری و کابینه به مردم معرفی خواهد کرد.ما با دو نفر دیگر از دوستانمان یعنی آقایان محمدباقر قالیباف و غلامعلی حداد عادل قراری گذاشته ایم که به اتفاق هم در جهت وحدت اصولگرایان تلاش کنیم. بر این اساس قرار ما بر این است که در نهایت یک نفر از بین ما انتخاب و کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ شود و دو نفر دیگر از او حمایت کنند. در نهایت هر کس که بر اساس اتفاق انتخاب شود در هنگام اعلام کاندیداتوری تیم خود را برای تصدی پست ریاست جمهوری و کابینه به مردم معرفی خواهد کرد." به نظر می رسد با توجه به اینکه این سه نفر خودشان خوب می دانند که نمی توانند نامزد نهایی جبهه متحد اصولگرایان باشند اصولگرایان را در مقابل عمل انجام شده قرار داده اند. با توجه به ترکیب ناهمگون این ائتلاف و انتقادات سایر گروهها و شخصیتهای اصولگرا، احتمالا از ابتدا هم برای اعضای این گروه واضح بوده است آنها در واقع نه برای اتحاد اصولگرایان، که برای جدایی از اردوگاه اصولگرایی دور هم جمع شده اند و به همان راهی می روند که جبهه پایداری سال ۹۰ به همان سمت و سو رفت. جبهه پایداری و ائتلاف ۲+۱ از حیث جدایی طلبی از اصولگرایان در یک طیف و از یک جنس می باشند.
دیدگاه تان را بنویسید