یوسف کرمی: کی‌روش هم در زمان کم نمی‌تواند نتیجه بگیرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از ایسنا، دارنده مدال برنز المپیک آتن و قهرمان تکواندوی جهان،از شانس های مدال کاروان ایران در المپیک لندن به حساب می‌آمد اما همانطور که خودش می‌گوید، ساختمان آرزوهایش که چهار سال آن را ساخته بود، یک شبه فرو ریخت.
*** انتقادات کارشناسی باشد، قبولشان می‌کنم
بعد از نتایج کمتر از انتظار تکواندوی ایران در لندن انتقادات زیادی وارد شد که ملی‌پوشان خوب تمرین نکرده بودند و تنها دو ماه تمرین داشتند و یا انتقادات دیگر. کرمی در پاسخ به این سوال ایسنا که چه میزان از این انتقادات را قبول دارد؟ گفت: اگر انتقادی کارشناسی باشد قبول دارم ، اما متاسفانه بیشتر این انتقادات که می‌شد غیر کارشناسی و غیر فنی بود. اگر ما نمی‌توانستیم تمرین کنیم دلیل داشت. معتمد پایش آسیب دیده بود و نزدیک به سه یا چهار ماه مشغول درمان آن بود. من زانویم را عمل کرده بودم و با این شرایط نمی‌توانستیم تمرین کنیم.
*** این مصدومیتها به سالهای قبل باز می‌گردد
وی افزود: این مصدومیت هایی که ما دچار آن هستیم به تمرینات سختی باز می‌گردد که ما در سالهای قبل داشتیم. خیلی فشار تحمل کردیم و فشار زیادی روی ما بود. به طور مثال جام جهانی ، قهرمانی جهانی، کسب سهمیه المپیک و قهرمانی آسیا را با قدرت شرکت کردیم و بهترین مقام ها را به دست آوردیم. در یک سال مگر در چند مسابقه می‌توان شرکت کرد؟ همه این‌ها مصدومیتها روی هم جمع شد و بالاخره یکجا دهان باز کرد. نه تنها من و باقری معتمد، بلکه بیشتر ملی‌پوشان به خاطر همان شرایط سختی که تحمل کرده بودیم آسیب دیده اند.
یوسف کرمی *** کادر فنی می‌خواست آن همه مسابقه برویم
قهرمان تکواندو آسیا در پاسخ به این سوال که آیا الزامی وجود داشت که آن زمان ملی‌پوشان به همه این مسابقات اعزام شوند و آیا نمی‌شد به تناوب از قهرمانان استفاده کرد و شما استراحت می کردید تا در المپیک این طور نمی‌شد؟ اظهار کرد: بالاخره کادر فنی (آقای مهماندوست) تصمیم می‌گرفت و ما هم به عنوان سرباز تیم ملی باید اطاعت می‌کردیم! این آسیب‌ها در زمان بدی خود را نشان داد.
*** مصدومیت بسیار بدی قبل از المپیک داشتم
کرمی ادامه داد: هیچ کس نمی‌تواند بگوید که من در مصدومیتم چه کشیدم. به طور مثال همان زمان که عمل جراحی انجام دادم ورزشکار دیگری در کنار من بود که بعد از جراحی‌اش دو ماه پایش می‌لنگید، اما من یک ماه بعد از آن جراحی مبارزه کردم. من این همه درد را تحمل کردم و به کسی هم نگفتم چرا. به این خاطر که هدفم چیز دیگری بود و باید این دردها را تحمل می‌کردم. مربی من (فریبرز عسگری) کاری نمی توانست انجام دهد، چون ما آن شرایط را داشتیم، چه کاری می‌خواست انجام دهد.
وی افزود: اگر انتقادی میکنند باید خدا را هم در نظر بگیرند. مربی تیم ملی در آن زمان چه کاری می‌خواست انجام دهد؟ من یک بازیکن حرفه‌ای هستم و نمی‌شد که مربی بگوید باید این کار را انجام دهی. او در تعاملی بسیار خوب از من می پرسید که آیا می‌توانم این کار را انجام بدهم یا خیر؟ ما تمریناتمان را بعد از عید نوروز شروع کردیم که در مجموع چهار یا پنج ماه مانده تا المپیک بود.
*** کادر فنی در چند ماه چه کار می‌توانست بکند؟
قهرمان تکواندوی جهان گفت: فریبرز عسگری سرمربی تیم ملی مربی فوق‌العاده فنی است و در همه ابعاد او را تایید می‌کنم. ما با کادر قبلی چهار یا پنج سال کار کردیم تا نتایج را گرفتیم (اشاره به مهماندوست) اما وقتی تنها چند ماه با یک مربی بودیم، چه کاری می‌خواستیم انجام دهیم؟ او در این مدت کم چه طور می‌خواست روحیات ما را بشناسد؟ و از شرایط بدنی ما آگاه شود؟ عسگری زحمت زیادی کشید و پا به پای ما در اردوها بود.
*** در المپیک، ورزش روی بدش را به من نشان داد
کرمی گفت: در عمر ورزشی ام این همه آماده نبودم. قبل از المپیک هم گفتم الان هم می گویم. آنهایی که مرا می‌شناسند می دانند که دروغ نمی‌گویم. من خیلی خیلی آماده بودم، اما متاسفانه ورزش آن روی بد خود را به من نشان داد. المپیک لندن می توانست بهترین روز ورزشی من باشد، اما تبدیل به بدترین روز ورزشی‌ام شد.
*** هنوز هم نمی‌توانم باخت در المپیک را باور کنم
کاپیتان تیم ملی تکواندو در مورد شرایطش در المپیک لندن گفت: فکرش را نمی کردم که چنین اتفاقی برایم بیفتد. الان هم نمی‌توانم باور کنم که این چنین شده است، ولی اتفاقی است که رخ داده. قبل از مبارزاتم کاملا آماده بودم و از نحوه کار خودم لذت می‌بردم و حتی در روز مبارزه و هنگام تمرین آنقدر خوب ضربه می‌زدم که فکر می‌کردم قهرمان می‌شوم، اما روز مبارزه، روز من نبود. واقعا روز بدم بود.
*** می‌گفتند کرمی مشکل وزنی داشته است
وی در پاسخ به این سوال ایسنا که پس از بازگشت از المپیک مطرح شد که یوسف کرمی به دلیل مشکلات روحی که داشت نتوانست موفق شود، گفت: برخی گفتند که یوسف مشکل اضافه وزن داشته در صورتی که اصلا این طور نیست و من راحت وزن کم می‌کنم. روز وزن کشی هم من تنها نیم کیلو وزن کم کردم. آنهایی که وزن کم میکنند می دانند که نیم کیلو خیلی عالی و طبیعی است. در مقایسه با کشتی‌گیران که روز قبل از مسابقه سه یا چهار کیلو وزن کم میکنند وزن کم کردن من یک رویا بود.
*** از 11 صبح تا یک شب تک و تنها بودم
کرمی افزود: در المپیک من یک یا دو اشتباه داشتم. روزی که باقری معتمد مبارزه داشت من برگشتم دهکده. از ساعت 11 صبح تا حدود یک بامداد تنها بودم. در آن روزها اکثر ورزشکاران کاروان هم به ایران برگشته بودند. همه رفته بودند و تنها تکواندو و کشتی مانده بود. خودتان تصور کنید در چنین شرایطی، چنین مسابقاتی و در آن فضای دهکده یک ورزشکار تنها باشد چه می‌شود؟ آن هم ورزشکاری که فردایش مسابقه دارد. من نمی‌خواهم در این باره چیزی بگویم، بلکه کارشناسان نظر بدهند که آن شرایط چگونه بود و چرا اینطور شد. مگر در این شرایط یک ورزشکار می‌تواند شاد باشد. مگر می‌شد به چیزهایی که نباید فکر کند، فکر کند؟
*** شب قبل از مسابقه من بودم و خودم!
وی افزود: در روز قبل از مبارزه‌ام لحظه لحظه‌اش بد بود. اگر آنجا کسی بود که با او صحبت می‌کردم اصلا به مسابقه‌ام فکر نمی کردم. وقتی کسی حضور داشت که با او صحبت می‌کردم این طور نمی‌شد و آن فکرها به سرم نمی‌زد. از لندن به کسانی در ایران زنگ زدم که شاید باورتان نشود. تنها برای این زنگ می‌زدم که مشغول باشم و به چیز دیگری فکر نکنم، اما مگر چقدر می‌شود تلفنی صحبت کرد. من تک و تنها بودم در مقابل لشگری از فکرهای مختلف. آنجا اگر یک فرد معمولی هم در کنارم بود که با او صحبت می کردم شرایطم فرق می‌کرد. استرس نداشتم. در همانجا در اتاق کناری من تیم کشتی فرنگی بود که در تیم خود دکتر تغذیه، چندین مربی و همراه داشتند و مشغول بودند، اما من تنها بودم. آنها شش ـ هفت کشتی‌گیر داشتند در حالی که سه یا چهار تا مربی در کنارشان بود و تقریبا برای هر یک کشتی‌گیر یک مربی بود. در کنار بنا چند مربی هم بود. اما من بودم و خودم!
*** شب مسابقه نیم ساعت هم نخوابیدم
قهرمان تکواندوی جهان در پاسخ به این سوال که آیا انتظارات بالای مردم به او استرس وارد کرد و اجازه نداد تا آن عملکرد مطلوب را به نمایش بگذارد؟ گفت: من که تنها مدال آور کاروان ایران در المپیک های قبلی بودم و برنز آتن را در کارنامه داشتم واقعا در لندن تنها مانده بودم و روز قبل از مبارزه‌ام هر کاری کردم نشد. من این انتظارات را دوست داشتم، ولی متاسفانه نشد. همه این افکار نگذاشت که من شب قبل از مبارزه بخوابم. من چشم‌هایم را بستم به هیچ چیز خاصی فکر نکردم، اما نتوانستم تمرکز کنم که بخوابم. فکر می‌کردم که الان می‌خوابم، چند لحظه بعد می‌خوابم، اما هر چه کردم که خوابم ببرد نشد. آنقدر از این بی خوابی عصبانی و ناراحت شده بودم که لباسم تا صبح خیس شده بود. صبح آن روز ساعت 6:30 صبح به سالن رفتم آن هم در حالی که نیم ساعت هم نخوابیده بودم.
وی ادامه داد: در سالن هم خوب میت زدم و هادی ساعی هم از نوع میت زدنم راضی بود. او گفت که خیلی آماده ای و اگر همین طور مبارزه کنی همه را شکست می دهی.
*** انگار بدنم را از گردن به پایین بسته بودند
یوسف کرمی گفت: سرانجام زمان مبارزه فرا رسید و من روی شیاپچانگ رفتم. راند اول را هم خوب مبارزه کردم و حریف را شکست دادم و می دانستم که راندهای بعدی شرایط بهتر می‌شود چون بدن من بدن استقامتی است و به مرور و در راندهای پایانی که حریفان تحلیل می‌روند بدن من بهتر جواب می‌دهد، اما متاسفانه وقتی در پایان راند اول برای استراحت روی صندلی نشستم آن بی خوابی شب قبل اثرش را گذاشت. وقتی در راند دوم آمدم روی شیاپچانگ گویی بدن مرا از گردن به پایین بسته بودند و نمی توانستم هیچ کاری انجام دهم.
وی اظهار کرد: وقتی در راندها یک بر یک مساوی شدیم فهمیدم که دیگر نمی‌توانم او را شکست دهم، آن هم حریفی که من در کسب سهمیه المپیک با اختلاف او را شکست داده بودم. من بازیکنی هستم که اگر 10 امتیاز هم از حریف عقب باشم نمی گویم که شکست می‌خورم و حمله می‌کنم. اما نمی‌دانم چه شد که آنجا گفتم نمی‌توانم این اسپانیایی را شکست دهم. بدنم با ذهن و روحم هماهنگی نداشت و همه این‌ها به شب قبل باز می‌گشت که اصلا نخوابیده بودم.
*** چهار سال زحمتم یک شبه به هدر رفت، نمی‌دانم تقصیر که بود
قهرمان تکواندو جهان یادآور شد: وقتی به المپیک لندن نگاه می‌کنم می بینم که چهار سال زحمت و تلاش خود را به خاطر یک شب نخوابیدن از دست دادم، نمی‌دانم تقصیر چه کسی بود.
کرمی در پاسخ به این سوال ایسنا که آیا فدراسیون تکواندو نمی توانست کاری کند که یک نفر همراه تو باشد و آیا نمی‌شد به جای این که دبیر فدراسیون به لندن برود مربی دیگری را اعزام کنند؟ یادآور شد: ذوالقدری نمی‌توانست به داخل دهکده بیاید و پولادگر هم به عنوان سرپرست تیم حضور داشت. فدراسیون نمی توانست کاری کند. ما حتی نتوانستیم مربی تیم را همراه خود به آنجا ببریم. اگر یک نفر با من بود و با او در مورد هر چیزی صحبت می‌کردم و به مسابقه فکر نمی کردم، این طور نمی‌شد. روز خیلی بدی بود.
*** هنوز دارم به همان خرابه‌ها نگاه می‌کنم
وی با اشاره به این که زحمات چهار ساله‌اش به هدر رفت گفت: من چهار سال یک ساختمان رویایی ساخته بودم که در روز مبارزه‌ام در المپیک می‌‌خواستم با کلید در آن را باز کنم و بروم داخل و زندگی کنم که این همان مدال المپیک بود، اما در آن روز بد، وقتی شکست خوردم این ساختمان جلوی چشمانم در یک لحظه فرو ریخت و همین طور مانده بودم که چه کار کنم.
وی ادامه داد: همین الان هم دارم به همان خرابه‌ها نگاه می‌کنم. تمام تلاشم را کردم، اما نشد. من برای المپیک هیچ چیز کم نگذاشتم. 10 ماه اردو بودم و تنها هفته‌‌ای یک روز به خانه‌ام می‌رفتم و خانواده ام را می دیدم.
قهرمان تکواندو جهان در پاسخ به این سوال که علی‌رغم باخت اولش در المپیک چرا برای کسب مدال برنز تلاش نکرد؟ گفت: بعد از آن باخت بسیار بد واقعا دیگر انگیزه نداشتم که مبارزه کنم، چون برای کسب طلا آمده بودم و وقتی از دست رفت دیگر چیزی باقی نمانده بود . آن روز گویی قرار نبود من مدال بگیرم.
*** مسئولان ورزش از تجربیات شکست‌خورده ها استفاده کنند
کرمی یادآور شد: امیدوارم مسئولان ورزش با توجه به کسانی که در المپیک‌ها شکست خورده‌اند از تجربه آنها برای پیروزی‌های بعدی استفاده کنند. از ما که گذشت امیدوارم از تجربه ای که از باخت من به دست آمده برای کسی که امید مدال است استفاده شود تا دیگر این شکست‌ها رخ ندهد. ما 12 مدال گرفتیم، اما خوب است بنشینیم و صحبت کنیم، چرا بیشتر نگرفتیم.
*** در اوج خداحافظی می‌کنم نه الان
وی با نادرست خواندن برخی از مطالبی که در رسانه ها مطرح شده که او قصد خداحافظی از تیم ملی را دارد، گفت: می گویم هر کسی هر کاری که می‌کند نگاهی هم به خدا داشته باشد. خدا همه اعمال ما را می‌بیند . اگر چیزی می‌نویسیم واقعا صادقانه باشد. بحث‌هایی نوشته‌اند که من خداحافظی می‌کنم. اگر روزی حتی یک درصد احساس کنم که نمی‌توانم برای تکواندو موثر باشم به قرآن قسم می روم. اگر همین الان در فدراسیون رای گیری کنند و یک نفر بگوید که کرمی توانش را ندارد شک نکنید تکواندو را کنار می گذارم.
کرمی افزود: من این همه سال این همه افتخار برای تکواندوی ایران کسب کرده‌ام و نمی‌خواهم به خاطر یک مسابقه آنها از بین برود. الان هم برگشته‌ام تا باز هم افتخار آفرینی کنم و در اوج خداحافظی کنم. المپیک برایم اتفاق خیلی تلخی بود.
*** کسب سهمیه المپیک از المپیک حساس‌تر بود
قهرمان بازیهای آسیایی با اشاره به این که مسابقات کسب سهمیه المپیک در باکو برایش حساس‌تر از بازیهای المپیک بود، یادآور شد: من در آن رقابت‌ها برای کسب سهمیه المپیک باید با چهار قهرمان سرشناس جهان ، اروپا و آمریکا مبارزه می‌کردم که خوشبختانه همه آنها را با اختلاف شکست دادم و سهمیه گرفتم. اگر قرار بود استرس داشته باشم باید در آنجا استرس می داشتم که خیلی سخت تر بود، اما چرا این طور نشد. هنوز هم نمی‌دانم چرا در المپیک این طور شد، اما مطمئنم که حتما خیر و صلاحی بود که من مدال نگرفتم. شاید اگر مدال می گرفتم اتفاق بدی قرار بود بیفتد.
*** از لطف مردم خجالت می‌کشم
یوسف کرمی ادامه داد: یکی از حسرت‌هایی که می خورم این است که چرا در المپیک لندن مدال نگرفتم تا دل مردم را شاد کنم. بعد از المپیک واقعا مردم آنقدر به من لطف داشتند که خجالت می‌کشم. آنها می‌گفتند که چه برنده باشی و چه بازنده دوستت داریم. حتی یک نفر هم حرف بدی به من نزده است. همین برای من بس است و وقتی محبت مردم را می‌دیدم بیشتر ناراحت می شدم. در دلم می‌گفتم که خدایا چرا مدال نگرفتم.
وی یادآور شد: چون در بازیهای آسیایی گوانگجو لذت خوشحال کردن مردم را دیده‌ام بیشتر حسرت می خورم که چرا نتوانستم دوباره آنها را شاد کنم. ای کاش می توانستم این لذت را به آنها بدهم. در بازیهای گوانگجو در روزهای اول مدال نمی‌گرفتیم و ما هنوز اعزام نشده بودیم. مردم همه ناراحت بودند و در مغازه و خیابان می‌گفتند که چرا مدال نمی‌گیریم اما در روزهای آخر وقتی کشتی و تکواندو آن طور مدال گرفتند، واقعا چهره و روحیه مردم عوض شد. من این صحنه ها را دیده ام که حالا از مدال نگرفتنم در المپیک ناراحتم.
*** نمی‌خواهم فکر کنند که با یک باخت دلسرد شده‌ام و جا را خالی کرده‌ام
قهرمان تکواندوی جهان در پاسخ به این سوال که آیا این اتفاقات تلخ لندن انگیزه‌اش را برای کسب موفقیت در آینده بیشتر می‌کند؟ گفت: دروغ نمی‌توانم بگویم. خیر. این مسایل به من انگیزه نمی‌دهد، چون آنجا که باید مدال می‌گرفتم نگرفتم، اما انگیزه‌ام را هم از دست نداده‌ام. همان یوسف کرمی قبلی هستم. تمام تلاشم را می‌کنم و حتی بیشتر تمرین می‌کنم تا دوباره خود را نشان دهم. نمی‌خواهم اطرافیانم فکر کنند که به خاطر یک باخت دلسرد شده‌ام و جا را خالی کرده‌ام. سعی می‌کنم موفق باشم. فرد موفق آن است که بعد از شکست‌های سنگین دوباره وارد میدان جنگ شود.
*** در المپیک پازلم تکه های خالی داشت
وی افزود: روز قبل از مسابقه‌ی هر ورزشکاری که در المپیک حضور دارد خیلی حساس است، چرا که ورزشکار داخل حبابی است که خیلی شکننده است. من دو المپیک رفته ام که شاید بگویم بدشانس بودم، چون در هر دو این حضورها شب قبل از مسابقه تنها بودم. موفقیت یک پازل است که وقتی همه چیزها در کنار هم چیده شده باشد موفق می شوی و می توانی آن تابلو را به همه نشان دهی، اما وقتی یک تکه آن نباشد نمی توانی آن را نشان دهی، چون همه می‌گویند که چرا جای آن یک تکه خالی است. برای من در لندن چند تکه این پازل نبود. مهم نیست این تکه پازل در کنار بود یا وسط. همیشه جاهای خالی بیشتر نمود پیدا میکنند.
*** اگر روی باختم ریز شویم خیلی چیزها مشخص می‌شود
قهرمان تکواندو آسیا در پاسخ به این سوال که آیا نمی‌شد در المپیک لندن هادی ساعی به جای حضور در سالن مسابقه باقری معتمد، به کنار تو می آمد تا تنها نباشی، گفت: ساعی با تکواندو نیامده بود، بلکه به خاطر انتخابات IOC آمده بود و این توفیق بود که او در کنار ما باشد. در مورد من، تنها باختم به چشم آمد که شاید اگر ریز شویم خیلی چیزها مشخص می‌شود.
*** ای کاش یک روانشناس در لندن بود
وی افزود: از مسئولان ورزش خواهش می‌کنم که در المپیک‌ها حداقل یک روانشناس را همراه خود ببرند، چون المپیک جنگ روانشناسان و جنگ ذهن ها است. مثلا چرا مایکل فلپس چند روز اول مدال نگرفت اما در روزهای آخر دوباره مدالهای طلا را بر گردن انداخت؟ آیا او دوست نداشت؟. چرا بعد از چند روز توانست همان اقتدار قبلی خود را نشان دهد آیا معجزه شده بود یا اینکه او را از لحاظ ذهنی آماده کرده بودند؟ همه‌ی این چراها مهم است.
*** عسگری بد نتیجه نگرفت
وی در پاسخ به این سوال که آیا تغییرات کادر فنی در فاصله حدود 10 ماهه تا المپیک روی عملکرد ملی‌پوشان تاثیر گذاشت؟ گفت: بحث تغییر کادر فنی در آن زمان اصلا فنی نبود و پولادگر مجبور شد چنین تصمیمی بگیرد. آن ماجراها از دست فدراسیون خارج شده بود. بعد از آن مسایل هم فریبرز عسگری را برای سرمربیگری انتخاب کردند، چون شرایطش را داشت. همه آرزویشان است که سرمربی تیم ملی شوند، اما عسگری هم آدم کمی نبود و تجربه بسیار خوبی داشت. شاید خیلی‌ها می‌توانستند مربی تیم ملی شوند، اما عسگری شرایطش را داشت.
کرمی در مورد این که این شرایط چیست؟ افزود: شرایط مربی تیم ملی بودن آن است که در کنار ملی‌پوشان و تیم ملی باشد و برای مدتی خانواده را کنار بگذارد و شب و روز با بچه‌ها کار کند. عسگری این شرایط را داشت و فکر می‌کنم بد هم نتیجه نگرفت. در این سال‌ها غیر از ساعی تنها د و نفر مدال المپیک گرفتند. معتقدم ما باید همدیگر را بیشتر دوست داشته باشیم و حس وطن دوستی مان بیشتر باشد، نه این که منتظر شکست یوسف کرمی باشیم تا از او انتقاد کنیم.
*** ای کاش از کادر فنی حمایت می‌کردند
کرمی گفت: چه خوب بود که بعد از المپیک از کادر فنی حمایت می‌کردیم و به جای این که بی مهابا از او انتقاد کنیم همدل می شدیم. کادر فنی چیزی کم نداشت و خانواده تکواندو باید از او حمایت می‌کرد، چرا که او با بسیاری از همین نفرات که انتقاد میکنند دوست و هم تیمی بوده است. متاسفانه همه گذاشته بودند که بعد از المپیک تیم نتیجه نگیرد و انتقاد کنند.
***مهماندوست هم بعد از چهار سال جواب داد
وی در پاسخ به این سوال که گفته می‌شود مهماندوست روی بدنسازی تکواندوکاران بهتر کار می کرد و به همین دلیل هم توانست آن افتخارات را کسب کند، افزود: مهماندوست چهار ـ پنج سال با تیم کار کرده بود و به همین خاطر این نتایج را بدست آورد. در اولین مسابقه‌ای که او سرمربی بود، در جهانی دانمارک یک طلا گرفتیم در حالی که دوره قبل از آن ما دو طلا گرفته بودیم پس چرا نتوانست آن مدالها را تکرار کند. بعد از چند سال که او با تیم کار کرد تیم ما در مسابقات قهرمان جهان در کره قهرمان شد، اما چرا؟ دلیلش این است که پس از چند سال کار کردن در کنار هم فهمیده بودیم که اخلاقمان چطور است و باید در چه شرایطی چه برخوردی با هم داشته باشیم و چطور کار کنیم.
*** کی‌روش هم در زمان کم نمی‌تواند نتیجه بگیرد
کرمی ادامه داد: باید به کادر فنی فرصت داد. به طور مثال بهترین مربی دنیا را برای فوتبال آورده ایم، اما نمی‌تواند نتیجه بگیرد. آیا کی‌روش بد است؟ هیچ کس از او نمی‌تواند ایراد بگیرد، اما فوتبال ما این طور نیست. اگر به او فرصت بدهند حتما نتیجه می‌گیرد.
*** تکواندوی ایران منحصر به یک نفر نیست
قهرمان تکواندوی جهان یادآور شد: آقا رضا(مهماندوست) را دوست دارم، چون برای این تکواندو خیلی زحمت کشید و یکی از مربیان دلسوز بود و با احترامی که برای او قائل هستم می گویم که موفقیت تکواندوی ایران منحصر به یک نفر نیست، چرا که همه ما از مسئولان فدراسیون ، کادر فنی ، ورزشکاران و خانواده تکواندو همه یک تیم هستیم که تلاش میکنیم تا تکواندو نتیجه خوبی بگیرد.
وی ادامه داد: ما هنوز کار فریبرز عسگری را ندیده‌ایم. ما با این مربی تنها یک المپیک رفتیم که خیلی سنگین بود. شاید در مورد عملکرد او در جام جهانی آروبا هم نشود نظر دقیقی داد. اگر می‌خواهیم به صورت دقیق در مورد او نظر بدهیم باید بعد از مسابقات قهرمانی جهان در دوره بعد باشد که او مدتی با تیم کار کرده است. هر چقدر بگذرد ما می‌توانیم نتایج قبلی را راحت تکرار کنیم. تیم ما تیم خیلی خوبی بود و هست همین طور فدراسیون ما خوب بود و هست.
*** برخی شیطنت میکنند
کرمی در پاسخ به این سوال که با توجه به شرایط فعلی تکواندوی ایران آیا بهتر نیست بزرگان وارد شوند و این بحث مهماندوست و بازگشت او به تیم ملی را حل و فصل کنند؟ به ایسنا گفت: این‌ها بحث‌های مدیریتی است . اگر با هم دوست باشیم و هدفمان برای موفقیت باشد، نتیجه می گیریم . مشکلات از درون خانواده بیرون می‌آید. پولادگر و عسگری نمی گویند که چه مشکلاتی وجود دارد ، بلکه برخی از اطرافیان حاشیه سازی و شیطنت میکنند. ما باید همین کادر را حمایت کنیم و اگر نتیجه نگرفت آن موقع انتقاد کنیم. مثلا دوومیدانی هشت یا 9 نفر را برد و یک نقره گرفت، اما تکواندو دو نفر را برد و یک نقره گرفت. درست است که انتظارات را برآورده نکردیم، اما باید همه شرایط را در نظر گرفت.
*** اعزام باقری معتمد به صلاح تکواندو بود
یوسف کرمی در مورد مسابقه انتخابی قبل ازالمپیک برای مشخص شدن نفرات اعزامی به المپیک لندن و این که چرا بین محمد باقری معتمد و علیرضا نصر انتخابی برگزار نشد، گفت: محمد و علی تقریبا در یک سطح بودند، به نظرم شاید تنها عاملی که باعث شد باقری معتمد به المپیک اعزام شود رنکینگش بود. اگر نصر به المپیک اعزام می‌شد احتمالش بود همان دور اول به حریف ترکیه ای می خورد و حذف می شد. سرمربی تیم ملی هم گفت که اگر فاصله نصر با معتمد زیاد بود انتخابی می‌گذاشت، اما وقتی فاصله شان کم است عاقلانه نبود ورزشکاری که رنکینگ بهتری دارد را انتخاب نکنند. باقری معتمد به خاطر رنکینگ بالایی که داشت، با قرعه آسانتری روبرو شد اما اگر نصر می رفت، شاید قرعه‌اش بسیار سخت می‌شد. شاید حق علی نصر بود که انتخابی بزند، اما ریسک بزرگی بود. صلاح کشور و تکواندو این بود، کسی اعزام می‌شد که شانس بیشتری دارد. شاید علی نصر یک مقدار بهتر از باقری معتمد بود، اما با آن شرایط، اعزام محمد بهتر بود.
*** چرا مسئولان قبل از المپیک حتی یک نشست تخصصی هم با ورزشکاران نمی‌گذارند
وی گفت: مسئولان محترم ورزش قبل از رفتن به المپیک جلسات زیادی با همه عوامل و دستگاه‌ها می گذارند، اما ای کاش آنها یک نشست تخصصی هم با ورزشکاران داشته باشند و بپرسند که دغدغه‌شان چیست و چه چیزی برای المپیک لازم دارند؟ اگر می‌خواهیم ورزش پیشرفت کند باید چنین جلساتی داشته باشیم. برای حضور موفق در المپیک 2016 باید از همین امروز برنامه‌ریزی کنیم.
*** تلخ ترین و شیرین ترین خاطرات ورزشی
یوسف کرمی در مورد اینکه تلخ ترین خاطره ورزشی اش چیست؟ ادامه داد: بدون کوچک‌ترین فکری می گویم که المپیک لندن تلخ‌ترین خاطره ورزشی‌ام است.
وی افزود: تمام پیروزی‌هایم بدون شک شیرین‌ترین خاطره‌هایم هستند، چون دل مردم را شاد می‌کردند.
*** شیرینی فروش گفت، بخور. شیرینی خودت است!
وی همچنین اظهار کرد: موفقیت‌های ورزشی در زندگی مردم تاثیر دارد . به طور مثال بعد از موفقیت‌هایی که در «گوانگجو» به دست آمد برای خرید شیرینی به قنادی مراجعه کردم که شیرینی صلواتی تعارف کرد و بعد از این که خوردم پرسیدم به چه دلیل شیرینی گذاشته و به همه شیرینی می‌دهد که جوابش مرا تکان داد و آن فرد شیرینی فروش گفت: بخور، شیرینی موفقیت خودت است! از این چیزها خیلی خوشحال می‌شوم.
وی ادامه داد: در خاطره ای دیگر روزی که یک نفر مرا بوسید و گفت که موفقیتم کدورتی که در خانه آنها به وجود آمده بود را برطرف کرد که وقتی توضیح داد فهمیدم واقعا خدا مرا برگزیده است. آن فرد گفت که در خانواده اش کدورتی به وجود آمده بود که پس از مدال آوری وقتی همه آنها شادی کردند این کدورت از بین رفت و با هم آشتی کردند.
*** فعلا خداحافظی نمی‌کنم
یوسف کرمی گفت: همین دیدن لذت خوشحالی مردم باعث می‌شود که به خداحافظی فکر نکنم و جدایی از تکواندو برایم سخت باشد. به جان دخترم قسم می خورم که الان باید زانویم را عمل کنم اما به خودم می گویم که فعلا آن را فراموش کن، چند مدال دیگر بگیر تا مردم خوشحال شوند بعد از آن به بقیه چیزها فکر کن .
*** در المپیک بعدی نخواهم بود
وی در پاسخ به این سوال که آیا به المپیک بعدی فکر می‌کنم؟ گفت: با صراحت می‌گویم قطعا تا المپیک بعدی در تیم نخواهم ماند و می روم تا به خانواده ام برسم. خیلی اصرار میکنند که بمانم، اما نظرم عوض نخواهد شد. الان دوست ندارم از تیم ملی خداحافظی کنم. می‌‌خواهم چند مدال دیگر بگیرم و در اوج کنار بروم. نظرم هم عوض نمی‌شود. دلیل آن هم خانواده است. دخترم اکنون سه ساله است و در این سال‌ها خانواده‌ام سختی زیادی را تحمل کرده و می‌‌خواهم سرانجام در کنار آنها بودن را حس کنم. شاید توانش را داشته باشم که در المپیک ریو هم باشم، اما به خاطر خانواده‌ام این کار را نخواهم کرد.
*** برای جام جهانی آماده می‌شوم
قهرمان تکواندوی جهان در مورد شرایطش بعد از المپیک لندن گفت: بعد از استراحت کوتاهی که در این مدت داشتم و البته استراحت مطلق نبود دوباره به اردوها برگشته‌ایم. ما تکواندو کاران نمی‌توانیم استراحت‌های طولانی مدت داشته باشیم، چون اگر زیاد استراحت کنیم سخت می‌شود ، بدن را به شرایط خوب گذشته باز گرداند.
وی افزود: اکنون خودمان را برای حضور در جام جهانی در کشور آروبا آماده میکنیم . اردوهای آماده سازی شرایط خوبی دارد. جوانان با انگیزه‌ای در اردوها حضور دارند که در کنار آنها افراد با تجربه‌ای هم حضور دارند و ترکیب خوبی را تشکیل می‌دهند. امیدوارم این جوانان از تجارب افراد با تجربه تر استفاده کنند، چرا که از مبارزه کردن درکنار این باتجربه ها چیزهای زیادی یاد می گیرند.
*** وزن کم کردن، دلیل نرفتن به مسکو
مسابقه بین قاره‌ای دو هفته دیگر در روسیه برگزار خواهد شد که محمد باقری معتمد و فرزاد عبداللهی به نام برای حضور در این مسابقه دعوت شده‌اند و روس ها نام شش نفر دیگر را هم برای شرکت در بخش تیمی از ایران خواستند که فدراسیون ایران نفراتی را معرفی کرد که نام «یوسف کرمی» بین آنهانبود.
وی در پاسخ به این سوال که چرا او با این همه مدال به این رقابت‌ها نخواهد رفت و آیا مشکلی وجود دارد؟ گفت: به هر حال مساله‌ای بود که بین کادر فنی و من به صورت کاملا منطقی مطرح شد و من هم پذیرفتم که به روسیه نروم. وزن اصلی من 87 کیلوگرم است که برای حضور در وزن هفت تیم ملی، وزن کم نمی‌کنم. برای حضور در بازیهای المپیک 2012 لندن و برای شرکت در وزن 80 ـ کیلوگرم هفت کیلو وزن کم کردم. اگر قرار بود به مسابقه روسیه بروم باید دوباره هفت کیلو وزن کم می‌کردم و از سوی دیگر باید برای مسابقات جام جهانی هم هفت کیلو کم کنم که می‌شد 21 کیلو وزن کم کردن در حدود دو ماه که این خیلی به یک ورزشکار فشار می‌آورد و لزومی هم نداشت که بروم.
یوسف کرمی ادامه داد: وقتی با فریبرز عسگری سرمربی تیم ملی صحبت کردم پذیرفتم که این کار زیاد حرفه‌ای نیست و پذیرفتم که به روسیه نروم. اکنون خودم را برای حضور پرقدرت در جام جهانی آروبا آماده می‌کنم.
*** کسب بهترین نتیجه در جام جهانی هدف بعدی
وی در پاسخ به این سوال که هدفش از حضور در جام جهانی آروبا چیست؟ گفت: همیشه گفته‌ام که برای کسب بهترین نتیجه و مدال به هر مسابقه‌ای می روم . البته شاید برخی اوقات رخ نداده باشد، ولی مطمئن باشید که در این رقابت‌ها هم هدفم کسب بهترین نتیجه است. در جام جهانی چون مسابقات به صورت تیم به تیم است مسئولیت نفرات سنگین است و من به عنوان کاپیتان تیم باید تیم را جمع و جور کنم که این مسئولیتم را سنگین تر می‌کند.
قهرمان تکواندوی جهان با اشاره به این که در مسابقات جام جهانی آروبا امتیاز هر پنج نفر در مجموع محاسبه می‌گردد، افزود: این نحوه محاسبه امتیازات مسئولیت‌ها را سنگین تر کرده و کار را مشکل می‌کند. در این دوره باید خیلی تیم تر باشیم نسبت به مسابقات قبلی که در جام جهانی‌ها شرکت کردیم و مطمئن باشید که برای کسب بهترین نتیجه روی شیاپچانگ می‌رویم.
کرمی در مورد این که تیم ملی در جام جهانی چه نتیجه‌ای خواهد گرفت؟ یادآور شد: مطمئن باشید خیلی از دوستانی که از تکواندو و نتایج کادر فنی انتقاد می‌کردند اینجا خواهند دید که ما یکی از بهترین نتایج ایران در ادوار جام جهانی را خواهیم گرفت.
*** تفاوت زیاد این جام جهانی با ادوار قبل
دارنده‌ی مدال برنز المپیک 2004 آتن در پاسخ به این سوال که آیا تیم ملی می‌تواند قهرمانی خود در مسابقات جام جهانی چین را که در زمان سرمربیگری رضا مهماندوست به دست آمد، تکرار کند؟ گفت: درست است ما در دوره قبل قهرمان شدیم، اما شرایط اکنون خیلی فرق می‌کند. نمی‌شود این دوره را با دوره قبل مقایسه کرد. در دوره قبل مسابقات تک به تک بود و تنها برد یا باخت مهم بود. اگر یک تکواندو کار یک بر صفر پیروز می‌شد، با پیروزی هفت بر صفر تفاوتی نمی‌کرد، اما اکنون تمام امتیازات به دست آمده یک تیم با یکدیگر جمع و محاسبه می‌شود که این، کار را خیلی سخت می‌کند. در این دوره امتیازاتی که یک تیم از دست می‌دهد هم خیلی مهم می‌شود. برای قهرمانی می رویم چرا که پتانسیل، توان و انگیزه کسب این مقام را داریم.
*** از سال 83 دنبال استخدام شدن در شرکت نفت هستم
دارنده مدال برنز المپیک 2004 آتن در حالی که ناراحت بود، در مورد وضعیت شغلی‌اش گفت: من شغلی غیر از تکواندو کار کردن ندارم. از سال 83 که مدال المپیک گرفتم قول استخدام در شرکت نفت را دادند و در این هشت سال از هر جایی که فکرش را کنید نامه برده‌ام، اما ترتیب اثری داده نشده و استخدامم نکرده اند. بحث استخدام قهرمانان و مدال آوران المپیک یک قانون بود، اما نمی‌دانم چرا در مورد من اجرا نمی‌شود.
وی افزود: من با این همهِ مدال استخدام نشده ام، اما برخی افراد با تنها یک مدال نوجوانان جهان استخدام شده‌اند. نمی‌دانم که چرا این مسایل در مورد من صدق نمی‌کند. حتی در آخرین بار وزیر ورزش و جوانان در نامه‌ای خواستار استخدام فوری‌ام شد، اما باز هم ترتیب اثر داده نشد.
کرمی اظهار کرد: دلخوری و دلگیری من از مسئولان این است که یک نفر پیگیر بحث استخدام من نیست. قبل از المپیک قول‌های زیادی دادند، اما گویا شرکت نفت که این همه نیرو جذب می‌کند جایی برای یک مدال آور ورزش ایران ندارد. 19 سالم بود که دستور گرفتم مرا استخدام کنند، الان 29 ساله هستم و خبری نیست.
دیدگاه تان را بنویسید