با این مرد شوخی نکنیم!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه بهنقل از ایسنا در این یادداشت میخوانیم: میگویم چقدر خوب حالا که قد و قامت رشید ابوالفضل زرویی روی تخت بیمارستان است رسانههایی که در تمام این سال ها نه طنز برایشان مهم بوده و نه طنزنویس، او را به تیتر یک تبدیل نکردهاند و چقدر خوبتر که مدیران ریز و درشت فرهنگی در کنار او عکس یادگاری نگرفتهاند و وعده و وعید ندادهاند که هزینه درمان او را پرداخت میکنیم و برایش خانه میخریم و. . . الخ و از همه بهتر اینکه تا الان به سر هیچ یک از کاندیداهای انتخاباتی هم نزده که بروند عیادت زرویی و از لزوم و ضرورت طنز و نشاط در جامعه هم چیزهایی بگویند تا دیگران دریابند رییسجمهور آیندهشان تا چه میزان به فرهنگ و هنر علاقهمند است. نمیدانم همه این اتفاقات خوب، اتفاقی رخ داده یا جدی جدی، رسانهها و مسوولان و سیاستبازان فهمیدهاند که باید با هنرمندجماعت رفتار محترمانهتری داشت. صدالبته توجه به هنرمند خوب است و مفید و ضروری و گاه واجب اما می دانم و میدانید که وقتی این توجه رنگ سیاسیکاری و ریاکاری به خود میگیرد تا چه اندازه حال بهم زن است.
در یکی از همین سایتها خواندم که از قول زرویی نوشته بودند، زرویی از مسوولان خواست تا سیگار نکشند. من نمیدانم این حرف حقیقتا بر زبان ابوالفضل زرویی آمده یا نه و اگر چنین چیزی گفته چه قصد و منظوری داشته - البته از آنجایی که زرویی یکی از رندان کمنظیر روزگار ماست میتوان حدس زد که اگر هم چنین چیزی گفته چه قصد و منظوری داشته - ولی چیزی که نمیفهمم انتشار این سخن است. یعنی چه؟ مگر زرویی زبانم لال رییسجمهور است که چنین تقاضایی از مسوولان داشته باشد؟
چنین سخنی را به زرویی نسبت دادن چه چیزی بر شان و مقام ادبی او میافزاید؟ خیلی خوش ذوقید؟ بردارید یکی از نمونههای درخشان نظم و نثر او را در رسانهای که در اختیار دارید منتشر کنید تا دستکم آنهایی که ابوالفضل زرویی را نمیشناسند، بدانند وقتی مینویسید فلانی در بستر بیماریست، یعنی چه فاجعهای فرهنگ و هنر این سرزمین را تهدید میکند.
ابوالفضل زرویی از جدیترین طنزنویسان روزگار ماست؛ چنانکه زنده یاد عمران صلاحی بود و روانشاد کیومرث صابری فومنی. انشاءالله که روز و روزگار با ما بر سر مهر باشد و سایه ابوالفضل زرویی را برسر طنزنویسان مستدام بدارد. ما هنوز که هنوز است مواجهه درستی با طنز نداریم. یا آن را چیزی از سریالهای فکاهی 90 قسمتی فرض میکنیم یا از آن انتظار داریم به دشنهای در دست اهل سیاست تبدیل شود. البته این نگاه در سالهای اخیر تا حدود زیادی تعدیل شده که بخش زیادی از این اعتدال را مرهون و مدیون زرویی هستیم که سعی بسیار کرد تا به خیلیها بفهماند طنز امری کاملا جدیست؛ پس با یک آدم جدی که سعی دارد دو کلمه حرف حسابش را با زبانی شیرین و جذاب بیان کند خیلی شوخی نکنیم که آخر و عاقبت خوشی
دیدگاه تان را بنویسید