عاقبت کسی که میخواست چادریها را خفه کند!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از ایسنا، این روحانی جوان میگوید:«بگذارید از اول سفر برایتان بگویم. سفری که با خواهران دانشجو جهت زیارت مشهد مقدس برگزار شده بود. از میان اتوبوسی که ما با آنها همسفر بودیم حداکثر چند نفر انگشتشمار با چادر الفت داشتند. لذا وقتی وارد اتوبوس شدم کمی ترسیدم از اینکه عجب سفر سختی در پیش دارم. نمیدانستم با این همه بیحجاب و ... چگونه باید برخورد کنم؛ مخصوصا چند نفر از آنها که خیلی شیطنت داشتند. ناچار مثل همیشه به ناتوانی خود در محضر حضرت وجدان عزیز اعتراف کرده و دست به دامن صاحب کرامت امام ثامن حضرت رضا (ع) شدم.
یکی از اتفاقاتی که باعث شد خستگی سفر را به طور کلی فراموش کنم لطف خدا در اجرای امر به معروف و نهی از منکر بدون چماق بود.
داستان از اینجا شروع شد که روز اول تصمیم گرفتم برای چادر سخت گیری شدید نکنم لذا چند نفر از دختران دانشجو که سوئیت آنها معروف به سوئیت اراذل و اوباش بود (اسمی که بچهها به خاطر شیطنت بیش از اندازه برایشان انتخاب کرده بودند و خودشان هم خوششان میآمد) و به قول همه همسفران دردسر سازهای سفر بودند، تصمیم گرفتند به صورت دستهجمعی برای خرید به بازار بروند اما چون تا به حال به مشهد مقدس نیامده بودند و به قول یکی از آنها فقط به خاطر تفریح سفر مشهد آمده بودند؛ لذا از من خواستند که به عنوان راهنما با آنها بروم. من هم با تردید قبول کردم وقتی که به راهرو خروجی هتل آمدند متوجه وضعیت و پوشش بسیار نامناسب آنها شدم لذا سرم را پایین انداختم و کمی خودم را ناراحت و خجالتزده نشان دادم.
سرگروه بچهها که متوجه قضیه شده بود با تعجب گفت: حاج آقا مگر چادر برای بازار رفتن هم الزامی است؟
گفتم: از نظر من نه! ولی به نظر شما اگر مردم یک روحانی را با چند نفر دختر بدون چادر ببینند چه فکری میکنند؟
یکی از بچهها بلند گفت: حق با حاج آقاست. خیلی وضعیت ما نامناسب است. هرکس ما را با این پوشش با حاج آقا ببیند یا گریه میکند یا میخندد و یا از تعجب اشتباهی با تیر چراغ برق تصادف میکند.
بقیه غیر از دو نفر حرف او را تایید کردند ولی یکی از مخالفان گفت: حاج آقا من و مادرم و تمام خانواده ما در عمرمان یک بار هم چادر نپوشیدهایم. پس نه تنها بلد نیستم بلکه از چادر متنفرم! من دوست ندارم با چادر خودم را زندانی کنم! حیف من نیست که زیر چادر باشم؟ اصلا وقتی چادریها را میبینم حالم به هم میخورد و دلم میخواهد دختران چادری را خفه کنم.
گفتم: به فرض که حق با شماست ولی خود شما هم اگر یک روحانی را با دختران مانتویی ببینی در بازار تعجب نمیکنی؟ اصلا برای تو قابل تصور است یک روحانی مسئول دختران بیچادر باشد؟
گفت: قبول دارم ولی سخت است چادر پوشیدن!
گفتم: حالا شما یک بار امتحان کنید. یک بار که ضرر ندارد تا بعد از آنکه میخواهید وارد حرم امام رضا بشوید و چادر الزامی است حداقل یاد گرفته باشید که چگونه چادر سر کنید.
بالاخره با بیمیلی تمام چادر بر سر کرد و گروه 7 نفره اراذل اوباش که 4 نفر آنها شاید اولین بارشان بود چادر بر سر میکردند مثل بچههای خوب و مثبت همراه من به راه افتادند.
اگر کسی اولین بار آنها را میدید میگفت گروه امر به معروف خواهران هستند!
اما اصل قضیه از وقتی شروع شد که یک دزد کیفقاپ به کیف همان دختر مخالف چادرکه میخواست دختران چادری را با دست خود خفه کند! حمله کرد.
ولی وقتی آن آقا دزده میخواست کیف دستی آن خانم را که پر پول بود بدزدد، به علت اینکه آن دخترخانم چادر بر سر داشت موفق به گرفتن کیف او که قسمتی از آن زیر چادر بود، نشد و قضیه به خوبی تمام شد.
همین که این اتفاق به ظاهر ساده افتاد، همان خانم پیش من آمد و گفت: حاج آقا چادر هم عجب چیز خوبی است. من نمیدانستم. فکر نمیکردم چادر اینقدر بهدردم بخورد. حاج آقا به خدا هیچ وقت در عمرم به اندازه امروز که با چادر به بازار آمدم، احساس امنیت نکرده بودم.
وقتی این حرفها را به من میگفت، من در رویای خودم غرق شده بودم و پیش خودم میگفتم: خدایا! ای کاش همه بچهمذهبیها که خاک پای همه آنها طوطیای چشم من است میدانستند که لذت و اثر امر به معروف و نهی از منکر بدون چوب و چماق چقدر زیاد است و برعکس اثر معکوس تذکر دادن با تندی و خشونت و چوب و چماق چقدر زیاد است.
و تعجب و لذت زیارت امام رضا (ع) برای من آن زمان زیاد شد که دیدم تا آخر سفر آن خانمی که حاضر نبود به هیچوجه چادر بپوشد هیچ چیزی حتی خنده دیگران و خانواده مخالف چادر نتوانستند چادر را از سر او که از مدیران محترم ارذل و اوباش دانشگاه بود، بردارد!»
دیدگاه تان را بنویسید