کد خبر: 41057
تاریخ انتشار :

روایت آیت الله علم الهدی از برچیدن بساط فسق و فجور در پایین شهر تهران

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از مشرق ، ما در کنار فعالیت سیاسی ، فعالیت فرهنگی هم در کنار فعالیت های فرهنگی ضد وهابیت در مسجد داشتیم. فعالیت برای مبارزه با « مسیحیون بین المللی» بود که از اواخر سال 54 و اوایل 55 شروع شد. قضیه از این قرار بود که یک پستچی در محل ما - که فردی روشن و آگاه بود- پیش بنده آمد و گفت یک سری نامه هایی وجود دارد که مرتب با یک آدرس برای بعضی از خانه های این محل می آید و مشکوک است، پرسید آیا من اجازه دارم که نامه ها را نزد شما بیاورم؟ چنان که می دانیم آن موقع، این کار خیلی جرات می خواست؛ چرا که ساواک همواره دنبال اینگونه حرکت ها بود. با وجود این، به این پستچی- که خیلی هم او را نمی شناختیم و نمی دانستیم چگونه شخصی است و چه انگیزه ای دارد- گفتم نامه ها را بیاورد تا ببینم. نامه ها را که آورد، فهمیدیم که تمام این نامه ها از طرف یک موسسه تبلیغاتی مسیحیت به نام «مسیحیون بین المللی» ارسال شده و مرکز آن هم در پشت سینمایی واقع در سه راه تخت جمشید، که در حال حاضر به سه راه طالقانی تغییر نام یافته، قرار دارد. خلاصه به تحقیق و بررسی پرداختیم و سرانجام معلوم شد که آنجا واقعا یک موسسه تبلیغاتی مسیحیت است. آنها ابتدا خانواده های بی بضاعت را شناسایی می کردند؛ جوان های این خانواده ها را تحت نظر می گرفتند و با آنها نامه نگاری می کردند و به این وسیله، یک سری مطالب تبلیغاتی مسیحی را به عنوان آموزش دروس مکاتبه ای برایشان می فرستادند و در آخر هم امتحان مکاتبه ای به عمل می آوردند و آنها را به کلیسا دعوت می کردند، کسانی را هم که در این امتحان قبول می شدند، به کاخ جونانی که در منطقه کرج و جاده چالوس ساخته بودند، می بردند و حدود یک هفته درآنجا از آنها پذیرایی می کردند، این پذیرایی با مشروب و دختر و انواع و اقسام فسق و فجورها همراه بود. در نتیجه، جوانی که از خانواده ی فقیر و بی بضاعت بزرگ شده بود و هیچ کدام از امکاناتی را که آن زمان، آنها به صورت مجانی برایش فراهم کرده بودند، نداشت یک مرتبه جذب می شد. به هر تقدیر این برادر پستچی را به همراه عده ای از رفقای خودش که در پستخانه کار می کردند و آدم های متدینی بودند، برای این کار مامور کردیم . آنها نیز حدود شصت آدرس در منطقه جنوب و شرق تهران در قسمت های دولاب، شهباز، میدان شوش، خانی آباد و نازی آباد پیدا کردند. سپس خودمان با این شصت آدرس شروع به مکاتبه کردیم و این پستی ها موظف شدند تمام این قسم نامه هایی که برایشان می آمد، دور بریزند و به جای آن، نامه های ما را به خانه ها و جوانان بدهند. در کمتر ازشش ماه که کارمان را ادامه دادیم خود آن افراد ارتباطشان را به کلی با آن موسسه قطع کردند و به این ترتیب دستگاه مسیحیون بین المللی به کلی برچیده شد. منبع: کتاب خاطرات آیت الله سید احمد علم الهدی
به گزارش نامه به نقل از مشرق ، ما در کنار فعالیت سیاسی ، فعالیت فرهنگی هم در کنار فعالیت های فرهنگی ضد وهابیت در مسجد داشتیم. فعالیت برای مبارزه با « مسیحیون بین المللی» بود که از اواخر سال 54 و اوایل 55 شروع شد. قضیه از این قرار بود که یک پستچی در محل ما - که فردی روشن و آگاه بود- پیش بنده آمد و گفت یک سری نامه هایی وجود دارد که مرتب با یک آدرس برای بعضی از خانه های این محل می آید و مشکوک است، پرسید آیا من اجازه دارم که نامه ها را نزد شما بیاورم؟ چنان که می دانیم آن موقع، این کار خیلی جرات می خواست؛ چرا که ساواک همواره دنبال اینگونه حرکت ها بود. با وجود این، به این پستچی- که خیلی هم او را نمی شناختیم و نمی دانستیم چگونه شخصی است و چه انگیزه ای دارد- گفتم نامه ها را بیاورد تا ببینم. نامه ها را که آورد، فهمیدیم که تمام این نامه ها از طرف یک موسسه تبلیغاتی مسیحیت به نام «مسیحیون بین المللی» ارسال شده و مرکز آن هم در پشت سینمایی واقع در سه راه تخت جمشید، که در حال حاضر به سه راه طالقانی تغییر نام یافته، قرار دارد. خلاصه به تحقیق و بررسی پرداختیم و سرانجام معلوم شد که آنجا واقعا یک موسسه تبلیغاتی مسیحیت است. آنها ابتدا خانواده های بی بضاعت را شناسایی می کردند؛ جوان های این خانواده ها را تحت نظر می گرفتند و با آنها نامه نگاری می کردند و به این وسیله، یک سری مطالب تبلیغاتی مسیحی را به عنوان آموزش دروس مکاتبه ای برایشان می فرستادند و در آخر هم امتحان مکاتبه ای به عمل می آوردند و آنها را به کلیسا دعوت می کردند، کسانی را هم که در این امتحان قبول می شدند، به کاخ جونانی که در منطقه کرج و جاده چالوس ساخته بودند، می بردند و حدود یک هفته درآنجا از آنها پذیرایی می کردند، این پذیرایی با مشروب و دختر و انواع و اقسام فسق و فجورها همراه بود. در نتیجه، جوانی که از خانواده ی فقیر و بی بضاعت بزرگ شده بود و هیچ کدام از امکاناتی را که آن زمان، آنها به صورت مجانی برایش فراهم کرده بودند، نداشت یک مرتبه جذب می شد. به هر تقدیر این برادر پستچی را به همراه عده ای از رفقای خودش که در پستخانه کار می کردند و آدم های متدینی بودند، برای این کار مامور کردیم . آنها نیز حدود شصت آدرس در منطقه جنوب و شرق تهران در قسمت های دولاب، شهباز، میدان شوش، خانی آباد و نازی آباد پیدا کردند. سپس خودمان با این شصت آدرس شروع به مکاتبه کردیم و این پستی ها موظف شدند تمام این قسم نامه هایی که برایشان می آمد، دور بریزند و به جای آن، نامه های ما را به خانه ها و جوانان بدهند. در کمتر ازشش ماه که کارمان را ادامه دادیم خود آن افراد ارتباطشان را به کلی با آن موسسه قطع کردند و به این ترتیب دستگاه مسیحیون بین المللی به کلی برچیده شد. منبع: کتاب خاطرات آیت الله سید احمد علم الهدی

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها