نقد عملکرد فرهنگی دولتها از سازندگی تا اصلاحات
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از مهر ، سعید ابوطالب کارگردان و فیلمساز فیلمهای مستند و از اصولگرایان مستقل محسوب می شود. "رقص فقر" و "اقلیت و اکثریت" از جمله فیلم های مستند وی است و هماکنون هم مجموعه "رالی ایرانی" را به عنوان تهیهکننده راهی بازار کرده است.
ابوطالب پس از حمله آمریکا به عراق به همراه یک گروه فیلمبرداری به این کشور رفت و همراه یکی دیگر از اعضای گروه، توسط نیروهای آمریکایی بازداشت شد. دوران بازداشت این مستندساز حدود چهار ماه طول کشید و پس از آزادی و بازگشت به ایران به عنوان یک چهره فرهنگی اصولگرا معرفی شده و در مجلس هفتم به کرسی نمایندگی رسید.
وی در این گفتگو گفتمان غالب کشور را توسعه ابزارها معرفی می کند که منجر به توسعه فرهنگ نمیشود و معتقد است مدیران و مسئولانی که در عرصه فرهنگ و هنر کشور فعال هستند تخصص و اطلاعات لازم را ندارند. این مستندساز همچنین درباره نامزدهای ریاست جمهوری و اینکه تقریبا هیچ یک از آنها برنامه مشخصی در حوزه فرهنگ ارائه نکردهاند، میگوید معیشت مردم در این سالها آنچنان سخت شده است که همه کاندیدها تمرکز خود را بر رفع مسایل اقتصادی و در نهایت سیاست خارجه گذاشتهاند و فرهنگ برای آنها امری ثانویه محسوب میشود.
به همین بهانه و برای مروری بر کارنامه فرهنگی دو دلت نهم و دهم با او گفتگویی داشتهایم.
* آقای ابوطالب وضعیت فرهنگ و هنر کشور را در شرایط موجود چگونه ارزیابی میکنید و به نظر شما عرصه فرهنگ و هنر در این سالها چقدر رشد کرده است؟
- ما در عرصه فرهنگ و هنر در هشت سال گذشته نه تنها رشد نداشتیم بلکه در حوزههای مختلف هنری مثل سینما، تئاتر، موسیقی و ... سقوط هم کردهایم.
اگرچه در دولتهای قبل از دولت نهم، برنامههای توسعهای اقتصادی و در خوشبینانهترین حالت اجتماعی و یا سیاسی بود ولی بعضی از برنامهها تا حدی به توسعه ابزار فرهنگ و هنر مثل ساخت سینماها، واردات لوازم صوتی و تصویری و ایجاد شرکت های تصویری منجر شد که البته این امر هم ربطی به توسعه فرهنگی ندارد و بیشتر در عرصه توسعه کمّی و ابزاری شاهد توسعه فرهنگی بودیم البته مدیران بهتری هم مسئولیت داشتند.
مردم کسی را می خواهند که به نیازهای اقتصادی آنان توجه کند و بتواند مشکلات اقتصادی و معیشتی موجود را رفع کند. برای همین هم کاندیداها فرهنگ را یک نیاز ثانویه فرض میکنند. آنها توجه نمیکنند که فرهنگ و هنر ابزار توسعه کشور و یا ایجاد یک تمدن بزرگ است بنابراین ما بیشتر افرادی را در کنار کاندیداها میبینیم که تکنوکرات و عملگرا هستند.
* به نظر شما با شرایط موجود در عرصه فرهنگ و هنر چقدر به تحقق اهداف و آرمانهای انقلاب نزدیک هستیم ؟
- فرهنگ در راس انقلاب ما قرار داشت. مشکل ما نان و آب نبود و شعارهای اقتصادی شعارهای تودهایها بود بنابراین انقلاب ما یک انقلاب کاملا فرهنگی است و نه طبقاتی. متاسفانه این زیرساختها از دوران سازندگی بنا نشد و در دولتهای بعدی و مخصوصا دولت دهم به انحراف رفت زیرا رییسجمهور و اطرافیانش شناخت کافی از فرهنگ ندارند. همانطور که رهبر معظم انقلاب فرمودند فرهنگ بسیار مظلوم واقع شده است. البته نهادهای دیگر هم کمکاری میکنند حوزه هنری، کمیسیون فرهنگی مجلس، شورای عالی انقلاب فرهنگی و ... اما این میان دولت به دلیل اینکه ابزار و بودجه در اختیار دارد بیشتر مسئول است.
* خود شما هم زمانی در مجلس بودید آیا توانستید در آن زمان کاری را پیش ببرید؟
- من در مجلس هفتم به همراه عماد افروغ تلاش های زیادی کردیم و به نظرم دوران موفقیتآمیزی بود اما بدنه کمیسیون فرهنگی با ما همراه نبود. کسانی که در کمیسیون فرهنگی فعالیت دارند باید در حوزه فرهنگ تخصص داشته باشند اما این امر در میان نمایندگان مجلس کمتر دیده می شود. گفتمان فرهنگی هنوز در کشور حاکم نشده است. گفتمان غالب، جادهسازی و حداکثر سینماسازی است. مدیران و مسئولان فکر میکنند توسعه فرهنگی یعنی توسعه ابزار فرهنگی و بعد نهایتا شروع می کنند به ساخت سالن سینما و یا موسسات فرهنگی بر پا می کنند.
دیدگاه تان را بنویسید