چرا هالیوود از وال استریت متنفر است؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از سینما خبر ، بالاخره فیلم «گرگ وال استریت» به کارگردانی «مارتین اسکورسیزی» به اکران رسید. بالاخره!!! چرا که اولین گزارش درباره تولید فیلم «گرگ وال استریت» به مارس 2007 بازمی گردد و در طول این شش سال اتفاقات اقتصادی متعددی رخ داده که نمونه آن بحران بزرگ اقتصادی است.
تریلر (پیش پرده) فیلم حاکی از سکانسهای مضحک فراوان است. فیلم سرشار از استعاره های فیلمهای وال استریتی است. استعاراتی همچون مواد مخدر، زنان زیبا با خصوصیات پست مدرنیسم ، وسایل حمل و نقل لوکس ، آقایانی با خصوصیات اخلاقی بد و اسکناسهایی که در آسمان به پرواز می آیند . در این فیلمها این استعارات از کلیشه هم گذشته است و در اینجاست که هنروری اهمیت پیدا می کند.
داستان فیلم برگرفته از کتابی با همین نام است که «جوردن بلفورت» آن را نوشته است. «بلفورت» کسی است که با فریب سرمایه گذاران از طریق دلالی تحت نام بنگاه ( Stratton Dakmont ) بیش از 100 میلیون دلار به جیب زد.
به نظر می رسد در حال حاضر او اصلاح شده باشد ولی کتاب او حداقل فساد اخلاقی او را تأیید می کند. کتاب سرشار از جزئیاتی درباره ی فساد جنسی ، مواد مخدر ، شیادی و کلاهبرداری است ؛ و اینکه یک فرد شیاد به خوبی راه و رسم گوش بریدن و پول در آوردن را می داند. البته او برای جلب نظر سرمایه گذاران 50 درصد از سود خود را به مشتریان می داد تا با جلب اعتماد آنها نه تنها به کار خود ادامه دهد بلکه به رویایی یکصد میلیون دلاری برسد.
فیلم عمیقا به آنچه مخاطب فرضیه غیر اخلاقی بازار می نامد ، پرداخته است. فرضیه ای که بازار را فاقد نیروی تعقل و بستر سوء استفاده می داند و به آنهایی که کمتر محسور ارزش های اخلاقی هستند جایزه می دهد. این همچنین بخشی از جنبه رسمی دیسگویی هالیوود از وال استریت است. چیزی که به آسانی در فیلمهای «وال استریت»(الیور استون) ، «اتاق جوش» و «روانی آمریکایی» قابل تشخیص است. تفاوتی نمی کند که این فیلم برگرفته از واقعیت باشد. داستان های واقعی اینچنین در دنیا فراوان است ولی چه چیزی اسکورسیزی را به ساخت این داستان (قبل از چاپ کتاب) ترغیب می کند؟ چرا هالیوود انقدر اصرار دارد که وال استریت را مکانی سرشار از دروغ و نیرنگ به تصویر بکشد؟ «لری ریبتین» استاد حقوق تنها جواب این سؤال را « خوش نداشتن » عنوان می کند.
فیلمهایی که موضوع اقتصادی دارند به گونه ای انعکاس دهنده تنش بین فیلمسازان و کاپیتالیست هایی است که تولید فیلم های آنها را تغذیه می کنند. هنرمندان هم دل خوشی از این کاپیتالیستهای (وال استریتی) ندارند چرا که آنها افرادی هستند که هنرمندان و فیلمسازان برای تولید فیلمهایشان (و در نهایت کسب درآمد) احتیاج دارند و در صورت نبودن آنها و تغذیه مالیشان، موفقیت هنری معنایی ندارد. هر چند هنر آنها هم گاهی تحت دستورات دیکته شده کاپیتالیسم قرار می گیرد.
به طور کل هالیوود در یک لایه عمیق و شخصی از وال استریت متنفر است. البته این تنفر برای وال استریت اهمیتی ندارد و در فیلمهایی که در بالا به آنها اشاره شد (وال استریت ، اتاق جوش ، روانی آمریکایی ) به گونه ای خوشایند ساکنان وال استریت است و بدون شک فیلم «گرگ وال استریت» هم نمونه ای از آثار سینمایی است که قرار است در گورستان بزرگ فیلم های وال استریتی دفن شود.
دیدگاه تان را بنویسید