این ماهیها برای شکار نشدن، همنوعان خود را قربانی میکنند!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : به گزارش نامه به نقل از خبرآنلاین ، محبوبه عمیدی : اگر یک خرس گرسنه دنبالتان کرده باشد، همراهی یک دوست که اتفاقا کندتر از شما میدود، میتواند جانتان را نجات بدهد. به عبارت دیگر اصلا لازم نیست دونده خوبی باشید تا جان سالم به در ببرید، فقط باید سریعتر از همراهتان بدوید. اما ماهیهای کوچک گونه Astyanax bimaculatus که ساکن آبهای شیرین آمریکای جنوبی هستند به این هم بسنده نمیکنند. آنها هنگام احساس خطر قربانی را از میان دسته خودشان انتخاب کرده و با حمله به آن و زخمی کردنش باعث میشوند به یک شکار راحت تبدیل شود.
یانگ و همکاران برزیلی او شیوههای متعددی را برای دور کردن این ماهیها از تأسیسات نیروگاهی انتخاب کردند که تعدادی از آنها به شبیهسازی حمله توسط شکارچیان برمیگشت. آنها در کمال تعجب دیدند که ماهیهای آستیاناکس دو خال زمانی که احساس خطر کنند به یکی از همنوعان خود حملهور شده و او را به طعمهای آسان برای شکارچی تبدیل خواهند کرد. این تیم چندین سال است که روی این شیوه خودخواهانه دفاعی در این ماهیها کار میکند.
بررسیهای یانگ و همکارانش نشان میداد این ماهیها تنها زمانی که توسط ماهی شکارچی که آنها را دنبال میکرد، تهدید میشدند به یکی از اعضای گروه خود حمله کرده و او را گیج و آسیبدیده رها میکردند. اینجا که شکارچی واقعی وجود نداشت، ماهی رها شده پس از چند ثانیه به خود میآمد و همراه گروه ادامه مسیر میداد. در سناریوهای دیگر شامل وجود شکارچی که کمین کرده بود یا حمله مرغهای ماهیخوار و مطمئنا زندگی در یک محیط آرام خبری از انتخاب قربانی نبود.
یانگ میگوید: «شاید این رفتارها در گونههای جانوری دیگری نیز وجود داشته باشد و آنها هم ترجیح بدهند قربانی را از بین خودشان انتخاب کنند؛ البته در گونههای اجتماعی چون اعضای خیانتکار گروه مجازات میشوند، احتمالا با چنین مکانیسمی برای فرار مواجه نخواهیم شد. نکته دیگر اینکه این ماهی اغلب در دستههای کوچک شنا میکند. اگر آزمونها را در نظر بگیریم، میبینیم شانس هر ماهی برای شکارشدن در دسته یکهشتم است. شاید همین احتمال بالای خورده شدن باعث میشود اعضای گروه به یکدیگر خیانت کنند. در گروههای بزرگی از ماهیها بهکارگیری چنین شیوهای برای اجتناب از شکارشدن غیرممکن است».
دیدگاه تان را بنویسید