کد خبر: 56315
تاریخ انتشار :

گفت‌و‌گو با جانی دپ درباره کار و زندگی و فیلم تازه‌اش «لون رنجر»

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از بانی فیلم جانی دپ که حضورش در بازسازی 250 میلیون دلاری فیلم « لون رنجر » توجه سینماروها را به این فیلم جلب کرده، با خنده درباره سانحه‌ای که در طول فیلمبرداری این فیلم برایش پیش آمد، می‌گوید : « مطمئن نیستم که این اتفاق فقط یک حادثه بود . فکر کنم اسبم تعمدی برای آن داشت .»

در طول فیلم « دپ » هر چند بدلکاری برای انجام سوارکاری‌ها داشت، اما اصرار کرد خودش تمام سواری‌ها را انجام دهد . اسبی که او با آن کار می‌کرد، اسبی آموزش دیده بود اما آن طور که جانی دپ می‌گوید، دریکی از صحنه‌ها ناگهان تصمیم گرفت از روی چند مانع بپرد . در نتیجه این عمل ناگهانی جانی دپ از روی اسب می‌افتد و پایش به تسمه‌ها گیر می‌کند و چیزی بیش از 20 متر روی زمین کشیده می‌شود . دپ می‌گوید : « همه چیز را خیلی روشن و واضح دیدم . عضلات دستان او کاملاً پیش رویم بود و می‌دیدم چگونه و با چه سرعت خطرناکی به جلو می‌تازد . او می‌توانست به سادگی به من ضربه بزند و مرا بکشد، اما غریزه خوبی داشت و در نهایت من توانستم خودم را از آن وضعیت خلاص کنم . بعد از این اتفاق عوامل فیلم از اینکه من دوباره سوار اسب شوم، می‌ترسیدند و نگران بودند اما من باز هم حاضر به پذیرش بدلکار نشدم و دوباره روی اسب نشستم . به نظر من آن اسب، اسب خیلی خوبی بود . چون جان مرا نجات داد . دوست دارم بخرمش .»

غریبه آشنا

جانی دپ سال‌ها پیش برای هالیوود یک غریبه عجیب و غیرعادی بود اما حالا او تبدیل به یکی از بزرگترین ستاره‌های همین کارخانه رویابافی شده است که در کنار بازی در فیلم‌هایی که با حضور او موفقیت‌های چشمگیری داشته‌اند، از جلوی دوربین به پشت آن نیز رفته و در کارگردانی نیز دستی دارد . فیلم « شجاع » او سال 1997 در کن صاحب جوایزی شد . او اکنون نیز که از کار در « لون رنجر » فارغ شده، در حال کار روی پروژه مورد علاقه‌اش است که در چندین سال گذشته فکرش مشغول آن بوده است . این پروژه مستندی درباره کیت ریچاردز، گیتاریست است که از دوستان قدیمی دپ هم به حساب می‌آید .

دپ درباره این پروژه می‌گوید : « تقریباً چهار سال است که در حال کار روی این پروژه هستم . البته دیگر کار فیلمبرداری تمام شده است . البته به نظر خودم نمی‌توان این کار را یک مستند نامید . به نظر من این اثری است که با آن مخاطب این فرصت را می‌یابد که کیت را بشناسد چون شخصیت او همیشه مرموز و دور از دسترس بوده است . او تقریباً سه سال پیش بود که اجازه داد پنج روز از او فیلم بگیریم و فوریه امسال اجازه فیلمبرداری پنج روزه دیگری داد .

جشن تولد در تنهایی

جانی دپ که اوایل ماه ژوئن 50 ساله شد، امسال مجبور بود برای اولین بار در 14 سال گذشته تولدش را بدون حضور ونسا پارادی برگزار کند . آنها که از سال 1998 زندگی مشترک خود را آغاز کرده بودند، دو فرزند دختر و پسر به نام‌های سی سی رز 13 ساله و جک 11 ساله دارند، اما اواخر سال گذشته میلادی از هم جدا شدند . جانی دپ درباره این جدایی می‌گوید : « چند سال گذشته برای هر دوی ما سخت بود، اما خب پای بچه‌ها وسط بود . می‌دانید وقتی بچه دارید دیگر جایی برای دروغ نمی‌ماند . دوست دارید همه چیز شفاف باشد، اما هر دو تصمیم گرفتیم حقیقت را به آنها بگوییم . برایمان اصلاً باور کردنی نبود اما آنها خیلی خوب این مسئله را درک کردند و پذیرفتند . من واقعاً به آنها افتخار می‌کنم .»

و اما پنجاه سالگی، چیزی که در چهره او اصلاً مشهود نیست . جانی دپ از احساس‌اش درباره 50 ساله شدن این طور می‌گوید : « خب پنجاه ساله شدن خیلی بهتر از این است که هیچ وقت پنجاه ساله نشوید .»

دپ در طول دوران حرفه‌ای و کاری خود هر چند در فیلم‌هایی کم فروش مثل « ادوود » و « ادوارد دست قیچی » و « آلیس در سرزمین عجایب » ایفای نقش کرده است اما بازی در فیلم‌های « دزدان دریایی » که موفقیت بی‌نظیری برای او در پی داشت، او را سرمست از چنین کامیابی کرد . او درباره نقش خود در این سری فیلم می‌گوید : « برایم سخت است که جک را ترک کنم . این مشکل بزرگی است . او هنوز هم در من هست و انگار نمی‌خواهد برود . گاهی اوقات اصلاً نمی‌توانم او را کنترل کنم .»

تونتو به جای جک

اما حالا شاید « جک گنجشکه » مجبور باشد جایش را به تونتوی « لون رنجر » بدهد . دپ علاقه‌مندی‌های شخصی چندی برای ایفای این نقش داشت . او که چند سال قبل مدعی شد نیاکانش سرخ پوست بوده‌اند، عضو افتخاری قبیله‌ای از سرخ‌پوست‌ها در آمریکاست . جانی دپ از نسبت‌‌اش با سرخ‌پوست‌ها می‌گوید : « مادر مادربزرگ من از طرف مادرم . ظاهری کاملاً شبیه سرخ‌پوست‌ها داشت . او زیبا بود و همیشه موهایش را مثل سرخ‌پوست‌ها می‌بافت . او تا 102 سالگی زندگی کرد . تا آخرین لحظه حیات هم تنباکو می‌جوید . به ما گفته‌اند که از قبیله چروکی هستیم اما شاید کریک باشیم . چون چروکی‌ها حاضر به ازدواج با غریبه‌ها نبودند .»

او پس از « لون رنجر » این طور می‌گوید : « بچه که بودم لون رنجر را از تلویزیون نگاه می‌کردم . آن یک سریال بود و من عادت داشتم سریال را به اسم تونتو بشناسم . همیشه برایم عجیب بود که چرا تونتو باید شخصیت دوم داستان باشد . بعدها وقتی قرار شد خودم نقش تونتو را بازی کنم، خواستم او را قهرمانی نشان دهم که روح بزرگی دارد و انسان کاملی است . علت آن هم این بود که در هالیوود ستم زیادی به سرخ پوست‌ها شده است و چهره آنها را مخدوش کرده‌اند . حتی در مدارس هم همینطور است . آنچه که در مدارس آمریکایی‌ درباره سرخ‌پوست‌ها آموزش می‌دهند، کاملاً دروغ است . نگاهی به آنچه که درباره اندرو جکسون گفته می‌شود، بکنید . او را به عنوان یک رئیس جمهور و قهرمان بزرگ معرفی می‌کنند، اما ببینید با سرخ‌پوستان کریک چه کرد . او مثل یک ماشین کشتار بود . تصویر این آدم را روی اسکناس‌های 20 دلاری گذاشته‌اند، اما تصویر آبراهام لینکلن که برده داری را منسوخ کرد روی پنی یعنی کم ارزش‌ترین واحد پولی در آمریکاست . تاریخ را تاریخ‌نگاران نوشته‌اند . پس به سختی می‌توان واقعیت را از خلال این نوشته‌ها پیدا کرد .»

هزینه‌های سرخ پوست بودن

دپ به حدی خود را وابسته به جامعه سرخ‌پوستان آمریکا می‌داند که تصمیم دارد میلیون‌ها دلار صرف کند تا زمین‌های وندد نی را در جنوب داکوتا بخرد و به سرخ‌پوستان بازگرداند . وندد نی جایی بود که سال 1890 کشتار سرخ پوستان در آن انجام گرفت . این سرزمین 9/3 میلیون دلار قیمت دارد . پولی که سرخ پوستان توانایی تهیه آن را ندارند . دپ درباره آن می‌گوید : « این سرزمین سرزمین مقدسی است . در طول دهه 1970 مالکان اصلی این سرزمین با دولت مذاکراتی طولانی داشتند، اما آن حرکات به نتیجه نرسید . حالا من می‌خواهم آن را بخرم و به صاحبانش بازگردانم . چرا دولت نباید با کار من موافقت کند؟ »

جانی دپ پیش از فیلمبرداری « لون رنجر » نزد رییس جامعه سرخ پوستان آمریکا رفت و از او طلب دعای خیر کرد . او در این باره شرح می‌دهد : « اولین چیزی که او از من پرسید این بود که آیا حامی حق و حقوقی سرخ پوستان هستیم یا نه و از من خواست مراقب باشم اشتباهی صورت نگیرد . علاوه بر این پروژه از دعای خیر کومانچی‌ها هم برخوردار بود . من نامه‌ای از لادونا هریس داشتم . او سال‌ها از جمله فعالان کومانچی بوده است . او می‌خواست فرزند خوانده آنها شوم . این برای من افتخار بزرگی بود .»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما

نیازمندی ها