بیماری که با تجمع مس در کبد ایجاد میشود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از ابرنا، «محمد رضا معتمد» روز شنبه در رابطه با علل و عوامل بیماری ویلسون افزود: این بیماری ژنتیکی یکی از انواع بیماری های ارثی کبدی است که با اختلال در سوخت و ساز عنصر مس در بدن سبب افزایش رسوب آن در کبد می شود. وی اظهار داشت: هر فردی روزانه یک تا ۳ میلی گرم مس، از طریق غذا دریافت می کند که ۵۰ درصد مس دریافت شده از طریق معده و روده جذب و سپس وارد جریان خون و در سلول های کبدی به دیگر اشکال تبدیل می شود. وی افزود: بخشی از این مس صرف تولید آنزیم می شود و میزانی دیگر به پروتئینی به نام سرولوپلاسمین می چسبد و بخشی دیگر به درون صفرا ترشح می کند اما در بیماری ویلسون دو شکل آخر دچار اشکال و این اشکالات منجر به تجمع مس در سلول های کبدی می شود. معتمد تصریح کرد این بیماری علاوه بر کبد در اندام های دیگری مثل کلیه، مغز، قرنیه چشم، سیستم مغز و اعصاب و در موارد نادرتر مفصل، استخوان، غدد و قلب رسوب می کند و همچنین گاهی به صورت ناگهانی از کبد آزاد و باعث بروز آسیب شدید به گلبول های قرمز خون می شود. این متخصص مغز و اعصاب با یادآوری اینکه علایم این بیماری در افراد مختلف براساس محل درگیر شده متفاوت است، سن بروز این بیماری را بعد از ۵ سالگی اعلام کرد و گفت: شیوع این بیماری یک نفر در ۳۰ تا ۴۰ هزار تولد و در صورت عدم درمان، مرگ بیمار حتمی است. عضو هیات مدیره بنیاد بیماری های نادر یادآور شد: تشخیص این بیماری از طریق سنجش سطح پروتئینی به نام سرولوپلاسمین در خون و نمونه برداری از کبد صورت می گیرد. وی ادامه داد: در بیماری ویلسون محدودیت در مصرف غذاهایی حاوی مس زیاد است زیرا بیمار باید از خوردن شکلات، فندق، ماهی، جگر، قلوه و قارچ پرهیز کند هرچند رعایت رژیم غذایی جای مصرف دارو را نمی گیرد. این متخصص مغز و اعصاب انتخاب بهترین روش درمانی را پیش آگاهی از بیماری و تشخیص زودهنگام بیماری عنوان کرد و یادآور شد: این بیماری به طور ارثی نیز منتقل می شود و لازم است تمام افراد خانواده بیمار غربالگری و با انجام یک معاینه دقیق کامل و معاینه چشم پزشکی و بررسی های آزمایشگاهی موارد غیرطبیعی کشف و درمان شوند. معتمد گفت: تمام بیماران باید نکاتی شامل مادام العمر بودن درمان، خطر نارسایی حاد کبدی با قطع خود سرانه درمان، لزوم پیگیری های بالینی و آزمایشگاهی برای اثبات کفایت درمان، انجام بررسی های غربالگری بر روی تمام بستگان درجه یک و رعایت رژیم غذایی و محدودیت مصرف غذاهای حاوی مس زیاد و روند آهسته و تدریجی بهبود علایم در طی درمان را بدانند. وی افزود: تاکنون درمان قطعی برای این بیماری کشف نشده ولی به وسیله بعضی از داروها از قبیل پنی سیلامین و ترینتن می توان با افزایش دفع مس از پیشرفت بیماری و رسوب مس در قسمت های مختلف بدن جلوگیری کرد.
دیدگاه تان را بنویسید