صدرنشینی 8 ساله لرستان در جدول بیکاری استانها
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از تهران امروز، بیکاری یک معضل اجتماعی - اقتصادی است.این مسئله گرچه مختص یک یا چند استان نیست و در همه استانهای کشور دیده میشود اما چند صباحی است که وقتی آمار آن اعلام میشود، لرستان را در صدر جدول مینشاند. از سوی دیگر تبعات این مسئله آنقدر زیاد است که تا حرف از آن به میان میآید، پرونده طلاق، نزاع، اعتیاد، افسردگی و اختلالات روانی نیز باز میشود. آخرین آماری که از سوی مراجع رسمی درمورد نرخ بیکاری استانها، در 8 سال گذشته اعلام شده است، نشان میدهد که خرمآبادیها صدرنشین جدول بیکاری در مراکز استانها هستند. هرچند زاهدانیها و رشتیها هم چندان مشغول به کار نیستند و در جایگاههای دوم و سوم قرار دارند، اما نرخ بیکاری در خرمآباد با 29 درصد، عددی نگرانکننده است. حال آنکه کارشناسان با اتکا به آمار بیکاری غیررسمی، میزان بیکاران را در خرمآباد حتی تا 35.5 درصد نیز اعلام کردهاند. آنها میگویند که وضع اشتغال در خرمآباد از شرایط مطلوبی برخوردار نیست و نرخ بیکاری در میان جامعه ۱۹ تا ۲۴ سال 5/35 درصد است که این معضل حل نمیشود مگر با پیشرفت همه جانبه استان. «رضا رحیمینسب» نماینده پیشین خرمآباد در مجلس هشتم در این باره به تهران امروز میگوید: «پیشرفت لرستان و ارتقای آن و حل معضل بیکاری در استان منوط به دریافت حداقل 20 هزار میلیارد تومان اعتبار است، اما اعتبار تخصیص یافته به استان لرستان در هر سال از میانگین اعتبار تخصیص یافته به استانهای کشور کمتر است. لرستان سالانه بهطور متوسط حدود 200 میلیارد تومان اعتبار دارد که با یک ضرب و تقسیم ساده میتوان حساب کرد که این استان صد سال نیاز دارد تا در حد معمول توسعه یابد. بنابراین استان لرستان به توجه ویژه دولت و مجلس نیاز دارد.» او ادامه میدهد: «همانطور که دولت تصویب کرده است تا کارگروه ویژه توسعه استان لرستان تشکیل شود نمایندگان این استان نیز باید در مجلس پیگیر این امر باشند.» به گفته این نماینده پیشین «دلایل متعددی برای صدرنشینی خرمآباد در نرخ بیکاری وجود دارد. بیتوجهی دولتها و دورههای مختلف مجلس از آن دلایل هستند. مشکلات فرهنگ کار در لرستان همچنین در مورد فرهنگ کار در استان لرستان هم مشکلاتی داریم که باید با فرهنگسازی رفع شود.» رحیمینسب گرچه به مسائل اجتماعی چون نبود فرهنگ کار در میان لرستان هم اشاره میکند، اماحقیقت این است که نبود فرهنگ کار در صورتی قابل اثبات است که کار باشد و کسی نخواهد انجام دهد، وقتی در مورد استانی با بالاترین نرخ بیکاری در 8 سال اخیر کشور سخن میگوییم، جز کم کاری دولت به عنوان مسئول ایجاد شغل و نهادهای نظارتی و قانونگذار مانند مجلس در تصویب بودجه، کس دیگری متهم نیست. بر این اساس منطقی نیست که بیکاران این استان را به دلیل نداشتن ویژگیای که آزموده نشده است، متهم کنیم. وی ادامه میدهد: «لرستان استعدادها و تواناییهای بالقوه بسیاری دارد. معادن غنی، امکان جذب گردشگر و آب فراوان و زمینهای حاصلخیز برخی از ظرفیتهای این استان هستند که توجه به آنها میتواند در رفع بیکاری هم موثر باشد. اما با توجه به شرایط نامطلوبی که وجود داشته است تاکنون هیچیک از این استعدادها بارور نشدهاند و استانی که چهار راه حملونقل کشور از نظر ریلی و جادهای است، از پیشرفت و توسعه محروم مانده است.» رحیمینسب میگوید: «البته اقداماتی هم انجام شده است و این موضوع بر کسی پوشیده نیست، اما اقدامات انجام شده به هیچ عنوان جوابگوی نیازها نیست. مثلا کلنگ احداث راهآهن زده شده است و راهها 4 بانده شده است، اما این کافی نیست.» این نماینده مجلس در ادامه به تبعیض قائل شدن مسئولان کشوری در مورد استانها اشاره میکند و میگوید: «اگر به استانهای کشور نگاه کنیم چند استان را میتوانیم به عنوان استانهای برخوردار معرفی کنیم و چند استان را به عنوان استانهای غیربرخوردار و بیبهره که لرستان در میان گروه دوم جای دارد. متاسفانه با اعمال نفوذ عدهای حق برخی استانها به استانهای برخوردار داده شده است.» او ادامه میدهد: «راههای فراوانی برای ارتقای خرمآباد وجود دارد که این ارتقا شامل رفع بیکاری نیز میشود. مثلا ایجاد بستر سرمایهگذاری، جذب سرمایهگذار از داخل و خارج کشور. همچنین دولت هم میتواند تسهیلاتی مانند بخشش مالیات را به صورت ویژه برای این استان در نظر بگیرد.» رحیمینسب در ادامه لرستان را با اصفهان که از برخوردارترین استانهای کشور محسوب میشود، مقایسه کرده و میگوید: «در مقایسه لرستان با سایر استانها مثلا اصفهان باید گفت که استان اصفهان 8هزار کارخانه دارد که از این بابت اشباع شده است و حتی دچار مشکلاتی مانند آلودگی هم شده است، اما لرستان 8 کارخانه هم ندارد.حال آنکه اگر بررسی کنید خواهید دید که استعدادهای بالقوه لرستان به مراتب بیشتر از اصفهان است. این موضوع برای استانهایی مانند اصفهان به این دلیل پیش آمده است که در شرایطی چند وزیر اهل یک استان بودهاند و امکانات را به سوی استان خود سرازیر کرده و از رانتهای اطلاعاتی و مدیریتی استفاده کردهاند.»
دیدگاه تان را بنویسید