بررسی دلایل ناکامی دوومیدانیکاران در مسابقات جهانی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مسابقات دوومیدانی قهرمانی جهانی مسکو، هفته گذشته در حالی به پایان رسید که از همان ابتدای کار با حذف زودهنگام دوومیدانیکاران کشورمان همراه بود. کاروان دوومیدانی ایران که در چهاردهمین دوره این پیکارها با بیشترین سهمیه ورودی، بدون وایلد کارت (شش سهمیه) راهی این رویداد بزرگ شد، این انتظار را بهوجود آورده بود که در مقایسه با دورههای گذشته نتایج قابلقبولتری بگیرد اما رکوردهایی که این ملیپوشان بهثبت رساندند به قدری سطح پایین بود که میتوان گفت حتی از نتایج چند دوره اخیر هم ضعیفتر بود. تیمملی دوومیدانی کشورمان که میتوانست با شش ورزشکار در این رقابتها شرکت کند، پیش از شروع مسابقات، احسان حدادی، تنها ستاره مدالآور خود در دنیا که مدال برنز این رقابتها در سال 2011 را در کارنامه دارد، را از دست داد. حدادی بعد از اینکه ورودی A مسابقات قهرمانی جهان را به دست آورد در اعتراض به عدم رسیدگی مسوولان ورزش به صراحت گفت در این رقابتها برای ایران به میدان نخواهد رفت. بعد از آن در شرایطی که یک روز به اعزام تیم به روسیه مانده بود، فدراسیون به یکباره اعلام کرد لیلا رجبی دومین پرتابگر وزنه زن آسیا بهدلیل آسیبدیدگی از
شرکت در این پیکارها انصراف داده است. با تمام اینها علاوه بر از دست رفتن شانس حدادی برای کسب مدال و احتمال بالای صعود رجبی به فینال حداقل این امیدواری وجود داشت که مابقی دوومیدانیکاران کشورمان بهخصوص رضا قاسمی و حسن تفتیان که جزو سریعترین مردان آسیا و 40نفر اول جهان هستند بتوانند بازندهای سربلند در این مسابقات باشند که متاسفانه اینطور نشد. حسن تفتیان و رضا قاسمی دوندههای 100متر کشورمان بودند که برای نخستینبار سهمیه ورودی این ماده را برای ایران در مسابقات قهرمانی جهان آن هم با یک ورودی A و یک ورودی B گرفتند. تفتیان که 40روز پیش در رقابتهای بینالمللی جام کازانف قزاقستان با زمان 10ثانیه و 15صدمثانیه ورودی A را گرفت و دوبار رکورد ایران را زد، مصدومیت را دلیل افت فاحش رکوردش در مسکو میداند. او با رکورد 10ثانیه و 57صدمثانیه در مرحله مقدماتی در گروه هشتنفره خود عنوان آخر را بهدست آورد. رکورددار دو 100متر کشورمان به «شرق» میگوید: «آسیبدیدگی تمام برنامههای مرا بههم زد. من امسال سال خوبی را شروع کردم. اول در مسابقات کشوری قهرمان ایران شدم بعد هم دوبار رکورد ایران را زدم ولی مصدومیت باعث شد تا حتی
در رقابتهای قهرمانی آسیا هم که پیش از رقابتهای جهانی برگزار شد نتوانم رکوردم را بزنم. البته این را هم بگویم اشتباهاتی هم داشتم که الان به اینجا رسیدم.»تفتیان در واکنش به این موضوع که گفته میشود اینقدر افت فاحش رکوردی در دوومیدانیکاران قدری سوالبرانگیز است، گفت: «متاسفانه وقتی ورزشکاری با افت روبهرو میشود این حرفها پشت سرش است. من در سن 20سالگی قهرمان آسیا شدم هنوز خیلی فرصت دارم. ضمن اینکه مسابقات امسال هم هنوز تمام نشده. مطمئن باشید تا آخر سال جواب این حرفها را خواهم داد.»رضا قاسمی دیگر دونده سرعتی کشورمان هم که با زمان 10ثانیه و 16صدمثانیه در قزاقستان ورودی B را گرفت در روسیه با زمان 10ثانیه و 46صدمثانیه، با رکوردی دور از انتظار در مرحله مقدماتی در گروه خود بین هفت دونده ششم شد. او نیز ضعف کارش را با بیبرنامگیهای فدراسیون توجیه میکند.«من برای این رقابتها تمرینات خوبی را پشتسر گذاشتم. اگر یک مقدار خوششانس بودم، میتوانستم به نیمهنهایی برسم. از عملکرد خودم راضی نیستم و فکر میکنم باید بهتر از رکورد 10ثانیه و 46صدمثانیه میدویدم. نمیدانم چه اتفاقی افتاد. یک مقدار استرس داشتم که فکر
میکنم بهخاطر اولین حضورم در مسابقات جهانی بود، اما آنقدری نبود که روی کارم تاثیرگذار باشد. سوال من این است که چه کاری برایم کردند که انتظار رکورد خوب هم داشتند؟ شاید بهترین کمپها و پاداشها را برایم در نظر گرفتهاند که خودم خبر ندارم. احتمالا مسوولان فدراسیون با سرمایهگذاریای که کرده بودند، میخواستند «یوسین بولت» را پشتسر بگذارم.» اما از این دو که بگذریم، ضعف محمود صمیمی، نفر سوم پرتاب دیسک ایران بیش از پیش به چشم میآید. او در غیاب حدادی نهتنها رکورد قابلقبولی از خود بهجا گذاشت بلکه به ضعیفترین شکل ممکن در گروهش آخر شد. این پرتابگر با اینکه با رکورد 64 متر ورودی B گرفت در دو مسابقه اخیرش یعنی مسابقات قهرمانی آسیا و مسابقات دانشجویان جهان هم دور از حد انتظار ظاهر شد و پرتابهایی بین 59 و 61 متر را به نام خود ثبت کرد. صمیمی در مسابقات جهانی روسیه با رکورد 57مترو77سانتیمتر بین 15 شرکتکننده آخر شد. ملیپوش دوومیدانی ایران به «شرق» میگوید: «بدن من فقط زمانی که ورودی گرفتم خوب بود بعد از آن افت کردم. تمامش هم بهخاطر این است که بدون مربی تمرین میکنم. فقط با برنامههای خودم تمرین میکنم یا از این
و آن میپرسم که چکار کنم. تمرینات من اصلا در حد جهانی نبود. وقتی که مربی نداشته باشی اصلا انگیزهای برای تمرین نداری. من هم تمام این مدت به همین شکل بودم.»صمیمی این دو سال اخیر را در حالی بدون مربی سپری کرده که پیش از آن با برادرش عباس صمیمی، قهرمان اسبق پرتاب دیسک ایران کار میکرد اما بنا به دلایلی از برادرش جدا شد. او حالا دوباره پشیمان شده و میخواهد با برادر بزرگش تمرین کند. محمود میگوید بهترین رکوردش 64مترو67سانتیمتر بوده که سال 2009 با برنامههای عباس زده است. اما آخرین دونده ایران در مسابقات قهرمانی جهان ابراهیم رحیمیان در ماده پیادهروی 20کیلومتر بود که بهعنوان اولین دونده کشورمان ورودی این رقابتها را به دست آورد. این دونده المپیکی با زمان یک ساعت و 35دقیقه و 46ثانیه، 52 شد که 14دقیقه با رکورد شخصیاش فاصله داشت.
دیدگاه تان را بنویسید