رمزگشایی از اقتدار زودرس قلعه نویی:یک اتفاق مشکوک
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از گل ، پیش از این لیگ که به اینجای کار می رسید یعنی هفته پنجم،غالبا تیم های امیر قلعه نویی در کمرکش جدول بودند.بدن های خسته، بازیکن های ناهماهنگ و وعده های سرمربی برای بهتر شدن.اما با همه این تفاسیر پایان کار قلعه نویی یا صدر جدول بود یا یکی از خانه های دوم و سوم.آیا همه این اتفاقات به صورت«اتفاقی» بود؟ قطعا پاسخ منفی است.آنهایی که از نزدیک شاهد روند آماده سازی تیم های قلعه نویی هستند میدانند او روی یک اصل اصرار بسیار دارد؛تمرینات پر فشار قبل از فصل برای ساختن بدن ها. به مثابه پروین سراغ تپه و ماهور هم نمی رود اما میداند نقش بدنسازی آن هم در فوتیال ایران از چه جایگاهی برخوردار است.طی این روند بود که در اکثر مواقع تیم های او آغازی ناامید کننده داشتند.از لیگ هشتم میتوان به عنوان بدترین استارت او یاد کرد.شروع استقلال یک قربانی بزرگ داشت و آن کسی نبود جز همین علی فتح الله زاده.تیم قلعه نویی پس از باخت به صبا در قم تا خانه یکی مانده به آخر جدول هم سقوط کرد اما در بهت و ناباوری همگان همان تیم در روز آخر مقابل پیام جام هشتم را بالای سر خود برد.اگرچه کسی انتظار شکست ذوب آهن در اهواز را نداشت و از این رو آن قهرمانی آبی ها را به شانس ربط دادند اما مگر غیر از این است که شانس به سراغ افرادی می رود که لیاقتش را دارند؟ آن روز جلالی به زعم امیرقلعه نویی «مرد» بود چون با شکست دادن ذوب آهن مقدمات قهرمانی استقلال را فراهم کرد اما در مجموع این استقلال بود که قهرمان شد.کنار هم قرار دادن این آغاز و پایان ها بیان کننده این واقعیت است که بخاطر فشار بدنسازی کشنده، تیم های تحت هدایت قلعه نویی شروع بدی را دارند اما از هفته ششم و هفتم به بعد که بدن هایشان باز می شود آن وقت آنها شکارچی شماره یک امتیازات می شوند.نگاهی گذرا به روند امتیازگیری تیم های او می گویند که در اواسط فصل بهترین کارنامه را داشته اند و هفته های پایانی هم تقریبا روی نقطه بالایی از آمادگی هستند.این اتفاق زمانی رخ می دهد که آنها بدن هایی آماده داشته باشند.اما حالا یک اتفاق عجیب افتاده است؛ لیگ سیزدهم به هفته پنجم رسیده و بدون احتساب یک امتیاز کم شده از استقلال،آنها صدرنشین لیگ هستند. یک باخت و چهار پیروزی که سه تای آنها در خارج از خانه کسب شده است؛ بدون تردید این بهترین شروع امیر قلعه نویی است.اما چرا این اتفاق برای نخستین بار است که رخ میدهد؟
فکر قهرمانی آسیا در کانادا
باید به چند ماه قبل بر گردیم.درست در روزهایی که علی دایی تیمش را برای آماده سازی به اردوی اردبیل برده بود و اکثر تیم های مدعی تمرینات خود را شروع کرده بودند اما در همان برهه سرمربی استقلال در کانادا بود. او قصد جدایی از تیمش را نداشت چون در همان مصاحبه هایی که درآنجا انجام میداد صراحتا عنوان می کرد برنامه اش در استقلال دو ساله است و میخواهند تابوی ناکامی در آسیا را بشکند.این به آن معناست که قلعه نویی عامدانه علاقه ای به استارت زودهنگام با استقلال نداشت.مربی ای که همیشه زودتر از سایرین در اوائل خرداد تمرینات پر فشار بدنسازی را شروع می کرد این بار هم تمریناتش را برای اولین بار دیر آغاز کرد و هم اینکه استقلال بر عکس فصل قبل در تمرینات پیش فصل به مثابه سابق بدنسازی سختی را نداشت.چرا قلعه نویی چنین روندی را انتخاب کرد،آیا اولویت های او تغییر کرده است؟درچرایی اینکه یک مربی تقریبا تجربه و کاملا موفق ناگهان در لیگ سیزدهم تغییر رویه میدهد باید نخست «علل» را جستجو کرد.در مورد این موضوع دو دلیل منطقی وجود دارد؛ نخست اینکه سرمربی آبی ها می دانست در طول این فصل، بخاطر برنامه آماده سازی تیم ملی، لیگ دچار وقفه های بلند مدت می شود از این رو به صلاح نیست امتیازات ابتدای فصل را قربانی زمانی کند که لیگ تعطیل است.با توجه به برنامه های کی روش و چربش خال او بر تصمیمات سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال، قطعا لیگ جاری وقفه زیادی را در دل خودش می بیند از این رو نمی شود روی یک بدنسازی فشرده حساب کرد.شاید امیر ترجیح داده است که مثل فصل قبل بدنسازی ها را بگذارد برای میانه تعطیلات.اما دلیل «مهم»دیگر میتواند بازی های استقلال در آسیا باشد. طی چند روز گذشته مسولان رده بالای باشگاه مثل پورحیدری در مصاحبه های خود گفته اند که اولویت استقلال در این فصل آسیاست.قطعا یک قهرمانی یا دست کم حضوردر فینال یک تورنمنت بین المللی در سطح لیگ قهرمانان آسیا چیزی نیست که قلعه نویی بی تفاوت از کنارش بگذرد.موفق ترین مربی یک دهه اخیر فوتبال ایران حالا می خواهد بزرگی اش را در آسیا ثابت کند.از این رو استقلال شاهد کمترین تغییر در ترکیب ثابتش بود و تلاش شد روند آماده سازی تیم به گونه ای برنامه ریزی شود که برای بازی با نماینده تایلند،آنها در آمادگی مطلوب باشند.پیش از این تیم های قلعه نویی در شهریورماه در شکننده ترین حالت ممکن بودند اما حالا استقلال تقریبا به آمادگی هشتاد درصدی رسیده است.باید در انتظار نشست و دید این ریسک قلعه نویی چه پایانی دارد.آیا او لیگ را قربانی آسیا کرده یا نقشه اش همان آماده سازی در تعطیلات لیگ است.
دیدگاه تان را بنویسید