جریمه های نقدی برای مبارزه با بدحجابی!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از باشگاه خبرنگاران ، هر یک از افراد اجتماع در فضای فرهنگی مشترکی تنفس میکنند و هرگونه اقدام آنان در جامعه بر این فضا تاثیرگذار خواهد بود بنابر این کسی نمیتواند بر خلاف عرف و هنجارهای فرهنگی جامعه گام بردارد.
رعایت پوشیدگی از دیرباز در فرهنگ ایرانیان پارسا مورد توجه بوده و پس از تشرف به اسلام این مطلب اهمیتی مضاعف یافته است؛ چرا که شرع مقدس با هدف حفظ امنیت روانی، پرهیز از غلبه شهوت بر مناسبات انسانی و حفظ امنیت بانوان دستور به حفظ حریمها و رعایت پوشش مناسب داده است، اما قوانین جمهوری اسلامی برای برخورد با هنجارشکنان و منافیان عفت عمومی چه راهکارهای قانونی را ارائه میدهد؟
در این زمینه دکتر "عبدالرضا اصغری" در گفتگویی با خبرنگاران به تشریح ابعاد حقوقی برخورد با مسئله بیحجابی پرداخته است.
برای برخورد با بیحجابی به کدام یک از مواد قانونی میتوان مراجعه کرد؟
حجتالاسلام اصغری: طبق ماده 638 هرکس به طور علنی در انظار، اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی کند، علاوه بر کیفر عمل، به حبس از 10 روز تا 2 ماه و یا 74 ضربه شلاق محکوم میشود.
در صورتی که فرد مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نیست، ولی عفت عمومی را جریحهدار میکند، فقظ به حبس از 10 روز تا 2 ماه و یا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد.
ارتباط این ماده با مسئله حجاب چیست؟
حجت الاسلام اصغری: تبصره این ماده میگوید زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به حبس از 10 روز تا 2 ماه و یا از 50 تا 500 هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد.
آیا با توجه به اینکه مسئله حجاب فقط مربوط به بانوان نبوده و آقایان هم باید پوشش و حجاب مناسب را رعایت کنند در برخورد با مردانی که حجاب اسلامی را مراعات نکردند میتوان از این بند استفاده کرد؟
حجتالاسلام اصغری: در این ارتباط باید به خود ماده 638 مراجعه کرد و از لحاظ تظاهر به امر حرام در معابر و انظار عمومی و همچنین جریحهدار کردن عفت عمومی آن را پیگیری کرد.
آیا این مبلغ جریمه ناچیز نیست و آیا میتواند حالت پیشگیرانه داشته باشد؟
حجت الاسلام اصغری: در کل یکی از مشکلات جریمه نقدی این است که بعد از مدتی حالت ارعابی و ضمانت اجرایی آن لوث شده و از بین میرود.
آیا نباید برای این مسئله فکری کرد؟
حجت الاسلام اصغری: بله، به طوری که در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در این خصوص پیشبینی شده که هر سه سال یکبار قوه قضاییه براساس شاخص بانک مرکزی جریمه را روزآمد کند.
بنابراین همانگونه که قوه قضاییه هرسال دیه را روزآمد میکند، در خصوص جریمه نیز این مطلب برای رفع این نقیصه در قانون مجازات اسلامی 1392 پیشبینی شده است متاسفانه از یک طرف این مجازات برخورد با مسئله بسیار شدید بوده و زندان برای آن تعریف شده است اما در سمت دیگر جریمه نقدی بسیار ناچیزی قرار دارد و اکثر قضات به گرفتن همین جریمه بسنده میکنند که با توجه به ناچیز بودن مبلغ، این جریمه در واقع دهنکجی و استهزاء قانون و مقررات است.
با توجه به تاکید ریاست محترم قوه قضاییه مبنی بر کاهش جمعیت زندانیان و زندانزدایی آیا بهتر نیست همین جریمههای نقدی را به نحوی تعریف کنند که بازدارنده باشد زیرا شاید زندانی کردن افرادی که از لحاظ حجاب مشکل دارند عملی هم نباشد؟
حجت الاسلام اصغری: در خصوص عفت عمومی تنها برخورد مجازاتی جواب نخواهد داد بلکه باید کار فرهنگی صورت گیرد به طوری که باید اعتقاد مردم را ابتدا در خانواده و سپس در جامعه تقویت کنیم. در حالی که در جامعه با وجود خلأ فعالیتهای فرهنگی در راستای تقویت اعتقادات و همچنین ناتوی فرهنگی غرب با این وضع که از یک سو تاکید بر حجاب است و ازسوی دیگر الگوهای غربی در سینما ارائه میشود؛ جامعه در تشخیص الگوی صحیح سردرگم میماند.
هر بخش باید وظیفه خود را انجام دهد و به صرف لزوم کار فرهنگی نباید برخورد قضایی را کنار گذاشت نظر شما چیست؟
حجت الاسلام اصغری: بله؛ اما اگر هر بخش بخواهد وظیفه خود را به صورت جزیرهای انجام دهد، نتیجهای نخواهد داشت به طوری که در یک ساعت اگر هر قطعه و چرخ دنده فقط کار خود را انجام داده و با سایر اجزا هماهنگ نباشد، حتی امکان دارد جنبه تخریبی آن بیشتر از جنبه مثبتش باشد.
با توجه به آنکه وجوب حجاب در فقه اسلامی مورد اتفاق همه علماست چرا در این رابطه قانون مجازات اسلامی به صورت جداگانه جرمانگاری انجام نداده و این مسئله در تبصره مادهای دیگر قرار دارد؟
حجت الاسلام اصغری: بله؛ در رابطه با جرمانگاری این مسئله کار اساسی انجام نشده است به طوری که برای برخورد با آن به یک تبصره اکتفا شده که البته از این تبصره هم برداشتهای مختلفی میتواند صورت گیرد چراکه در آن "بدون حجاب شرعی بودن" مورد تاکید قرار دارد؛ اما در شرایطی که فرد روسری کوچکی به سر کرده و بدحجاب محسوب میشود و یا در مواردی که زنان به صورت آرایشکرده در جامعه حاضر میشوند چگونه باید تصمیم گرفت؟ چراکه این موارد نیز مضر به عفت عمومی است.
با توجه به این مطلب پس باید چگونه با بدحجابی برخورد کرد؟
حجت الاسلام اصغری: در این زمینه میتوان با توجه به اینکه بدحجابی و آرایش کردن برای حضور دراماکن عمومی امری حرام است، به خود ماده 638 رجوع کنیم که البته آن هم بسیار مبهم است. درکل این موارد قانونی آنقدر برجسته نیست که دست مقام قضایی را برای برخورد قاطع باز گذارد. بنابراین باز هم تاکید میکنم ابتدا باید در این زمینه کار فرهنگی اغنایی صورت گیرد.
در خصوص لزوم بستن کمربند ایمنی شاهد بودیم هرچقدر هم که کار فرهنگی انجام شد مسئله درجامعه جا نیفتاد اما محض افزایش جریمه بستن کمربند ایمنی در جامعه فراگیر شد نظر شما چیست؟
حجت الاسلام اصغری: اگرچه در این مورد جریمه افزایش یافت، اما همزمان نیز به واسطه کارهای فرهنگی این عمل در جامعه زشت تلقی شد به طوری که کم کم همه جامعه به این دیدگاه رسید که کسی که از کمربند ایمنی استفاده نمیکند، همسو با فرهنگ نیست، اما متاسفانه امروز در جامعه شخصی که به صورت بزککرده و بدحجاب باشد "با کلاس" محسوب شده و اگر کسی چادر به سر کند نشانه ارتجاع و استضعاف اوست؛ به همین جهت این مسئله از نظر فرهنگی دچار مشکل است.
آیا با این شرایط میتوان در جامعه امر به معروف و نهی از منکر انجام داد؟
حجت الاسلام اصغری: متاسفانه امروز در جامعه امر به معروف و نهی از منکر که دو اصل و اساس اسلامی هستند به منزله ورود در حریم خصوصی و دخالت در امور دیگران تلقی میشود؛ این در حالی است که اگر امر به معروف و نهی از منکر در جامعه انجام نشود پدیده شوم بی حجابی آنقدر زیاد میشود که تشخیص آنکه باید با چه کسی برخورد کرد بسیار دشوار میشود چراکه بعضی از بی حجابان مامور هستند به صورت بزک کرده برای تبلیغ بیحجابی در جامعه حضور یابند.
دیدگاه تان را بنویسید