گشت و گذاری در شهر بهارنارنج ایران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از باشگاه خبرنگاران ، بابل شهر بهار نارنج با وسـعت 15781 کیلومتر مربع در 52 درجه و 41 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 33 دقیقه عرض شمالی قرار دارد. از شمال به شهرستان بابلسر، از شمال شرق به شهرستانهای جویبار و کیاکلا و قائم شهر، از جنوب شرقی و جنوب به سواد کوه و از غرب به شهرستان آمل محدود می شود. ارتفاع آن از سطح دریای آزاد 5 متر کمتر و 22 متر از دریای خزر بالاتر است و براساس آخرین تقسیمات کشوری دارای 6 شهر و 6 بخش و 13 دهستان است. طبق آخرین سرشماری چهارصد و پنجاه و شش هزار و پانصد و هشتاد و یک نفر جمعیت دارد که 6/42 درصد آن در مناطق شهری سکونت دارند. زبان مردم بابل گویش طبری مازندرانی است. آب و هوای آن باتوجه به نزدیکی دریا و وجود جنگل و کوه به دو نوع معتدل خزری مرطوب و کوهستانی تقسیم می شود. نواحی جنگلی در شهر و حومه و بخش مرکزی و ناحیه کوهستانی در جنوب آن قرار دارد، رطوبت هوا مخصوصاً در تابستان ها در مناطق جنگلی زیاد و شرجی می شود. از مهم ترین رودهای این شهرستان بابل رود و سجادرود است که از ارتفاعات شمالی البرز سرچشمه می گیرند و قبل از رسیدن به پل محمد حسن خان به یکدیگر متصل شده و به بابلسر می ریزند. بنا به مکتوبات مورخین و باتوجه به نفوذ دین زرتشت در دوران باستان بومیان این شهر (مه میترا) می نامیدند و از اواخر دوران سوم هجری از مامطیر به عنوان یکی از شهرهای طبرستان یاد می کردند. این شهر از اواخر قرن هشتم هجری قمری همزمان با فرمانروایی سادات مرعشی به بار فروشده و اواخر دوره صفوی به بار فروش تغییر یافت و در سال 1311 به مناسبت مجاورت بابل رود که در غرب این شهر جریان دارد بابل کنونی نامیده می شود. مراکز دیدنی بابل از جمله مراکز مذهبی و تاریخی بابل می توان به مسجد جامع بابل، امامزاده قاسم، بقعه متبرکه سلطان محمد طاهر، بقعه درویش فخرالدین موزیرج، امامزاده محمد شهر آشوب، و برج سرست، سقا نفار کیجا تکیه، مسجد و مدرسه کاظم بیکی، پل معروف و تاریخی محمد حسن خان، حمام میرزا یوسف، تکیه مقر یکلا، سقا نفار و تکیه کبر یا کلا، سقا نفار روستای شیاده، موزه (گنجینه) بابل، کاخ سلطنتی، برج دیدبانی، و از جاذبه های توریستی علاوه بر مناظر و پدیده های جنگل و رودخانه ها و کشتزارها می توان از آب معدنی آرزو در دل روستای اری در بخش بند پی شرقی شهرستان بابل جاده گلوگاه، سجادرود- شیخ موسی به عنوان یکی از جاذبه های طبیعی خاص این منطقه نام برد. آشنایی با پل محمد حسن خان
پل محمدحسن خان در سه کیلومتری جنوب شهر بابل بر سر راه قدیم بابل- آمل و روی رودخانه بابل احداث شده است. در نیمه دوم قرن دوازدهم هجری (اوایل حکمرانی کریم خان) محمد حسن خان جدآقا محمدخان قاجار با صرف دوازده هزار تومان پل اجری عظیمی بنا کرد که اکنون نیز به نام او هم چنان پا برجاست این پل دارای هشت چشمه است و بدنه آن با تاق نمای بلند و کشیده و یک ردیف تاق نمای کوچک آجری تزیین شده است. پل مذکور دوبار مرمت شده است. موزه بابل
موزه بابل واقع در خیابان در سال 1307 هجری شمسی به عنوان بلدیه بنا شده است این بنا به احتساب زیرزمین سه طبقه است. ورودی اصلی رو به جنوب است که اتاق هایی در دو طرف تالار ورودی قرار دارد. دسترسی به طبقه دوم از طریق پلکانی در وسط تالار امکانپذیر است. این بنا در اسفند 1374 با کاربری فرهنگی در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار گرفت و پس از مرمت و باز پیرایی در بهمن 1375 به صورت موزه برای عموم گشایش یافت. برج دیدبانی
با نگاهی به این برج از سوئی سقا نفارهای چوبی مازندران و کلاه فرهنگی که در کوشک های دوران صفوی در این مرز و بوم ساخته شده است در نظر مجسم می شود و از سویی دیگر رد پای معماری دوره پهلوی اول با به کارگیری نوع معماری مذکور و بهره برداری از فناوریهای پیشرفته زمان خود ساخته شده است. آب معدنی ازرود این مکان در روستای اری در بخش بند پی شرقی و در جنوب شرقی شهر بابل در میان یک دره زیبای جنگلی و در کنار رودخانه قرار دارد که مجموعه طبیعی بی نظیری را با ترکیبی جالب عرضه می کند. آب معدنی فیروزه ای رنگ در دل جنگلهای سبز منظره ای را خلق کرده است که در دیگر نقاط کمتر دیده می شود آب باجوشش از دل زمین استخر کوچکی را پدید آورده که به خاطر ترکیبات گوگردی برای بیماری های (موضعی) ، روماتیسم و درد مفاصل بسیار مفید است.
دیدگاه تان را بنویسید