اما و اگرهای مصرف آنتیاکسیدانها در دوره شیمیدرمانی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از سلامت نیوز؛ تغذیه مناسب در حین شیمی درمانی بسیار مهم است و همراه با درمانهای دیگر یکی از مهمترین عوامل دستیابی به سلامتی، تقویت قوای دفاعی و جلوگیری از عود مجدد بیماری به حساب میآید. آنتیاکسیدانها در زندگی پراسترس که هر ساعت با انواع عوامل بیماریزا روبرو میشویم، تقویت قوای بدن از طریق غذاهایی که میخوریم میتواند یک اقدام پیشگیرانه محسوب گردد. از بین اجزای غذایی برخی از ویتامینها به عنوان آنتیاکسیدان شناخته شدهاند که میتوانند باعث افزایش و بهبود عملکرد سیستم دفاعی بدن باشند و از ابتلای فرد به بیماریهای مختلف مثل سرطان، ناراحتیهای قلبی و... جلوگیری کنند. آنتیاکسیدانها موادی هستند که از تشکیل رادیکالهای آزاد در سلولها و بافتها جلوگیری میکنند. آنها نقش مهمی در پیشگیری از سرطان دارند. آنتیاکسیدانهای مهم رژیم غذایی آنتیاکسیدانهای مهم رژیم غذایی ویتامینهای E، C و بتاکاروتن هستند. سلنیم نیز بعنوان یک ماده معدنی نقش آنتیاکسیدانی مهمی دارد. مهمترین منابع ویتامین C عبارتند از: مرکبات، فلفل سبز، کلم براکلی، سبزیجات برگی شکل سبز، کیوی، کلم، طالبی، توتفرنگی، اسفناج و سیب زمینی. منابع غنی ویتامین E شامل روغنهای گیاهی، جوانه گندم، آجیل، دانهها، غلات سبوسدار و سبزیجات برگی شکل سبز میباشد. هویج، کدو حلوایی، سیب زمینی شیرین، اسفناج، گوجه فرنگی، انواع کلم مثل کلم براکلی، طالبی، هلو و زردآلو منابع غنی بتاکاروتن هستند. بهترین منابع غذایی سلنیم، شامل ماهی، گوشت قرمز، غلات، حبوبات، تخم مرغ، مرغ و سیر است. سبزیهایی که در خاکهای غنی از سلنیم، رشد میکنند، نیز منبع خوبی از سلنیم میباشند. لوتئین و زیگزانتین از مواد آنتیاکسیدانی هستند که در تخم مرغ وجود دارند و باعث جلوگیری از بروز آب مروارید میشوند. شیمی درمانی شیمیدرمانی به معنای درمان با داروها و مواد شیمیایی است که ممکن است به تنهایی یا همراه با درمانهای دیگر به کار رود؛ مثلا در افرادی که تومور دارند قبل از برداشتن تومور بوسیله عمل جراحی، بیمار شیمیدرمانی میشود تا اندازه تومور به قدر کافی کوچک شود و برداشتن آن آسانتر باشد. بیمار ممکن است در یک دوره درمانی ترکیبی از چند داروی شیمیایی را دریافت کند تا احتمال عود و ابتلای مجدد به حداقل برسد. جراحی و اشعه درمانی از اقدامات درمانی موضعی هستند که از طریق آنها سلولهای غیرطبیعی در یک ناحیه خاص تخریب میشوند، اما شیمیدرمانی با تمام بدن در ارتباط است. روشهای شیمیدرمانی از نظر داروها، مدت زمان و طول درمان با یکدیگر متفاوت هستند. مصرف آنتیاکسیدانها در دوره شیمی درمانی تغذیه مناسب در حین شیمی درمانی بسیار مهم است و همراه با درمانهای دیگر یکی از مهمترین عوامل دستیابی به سلامتی، تقویت قوای دفاعی و جلوگیری از عود مجدد بیماری به حساب میآید. اگرچه آنتی اکسیدانها با تقویت سیستم ایمنی بدن در پیشگیری از سرطان نقش بسزایی ایفا مینمایند، اما هدف از مصرف مکملهای آنتیاکسیدان در دوره شیمی درمانی و پس از ابتلا به سرطان دو مورد است: 1. سیستم ایمنی تقویت شود. 2. عوارض جانبی شیمیدرمانی و رادیوتراپی کاهش یابد. هرچند تقویت سیستم ایمنی درمان کافی برای سرطان نیست، اما در مبارزه با سرطان اهمیت بسیاری دارد. بیماران سرطانی در نتیجه بیماری یا درمان سرطان که سلولهای سفید را از بین میبرند، مستعد عفونت هستند. عفونت مشکل بزرگی برای افراد مبتلا به سرطان است، به همین دلیل خیلی مهم است که سیستم ایمنی آنها به بهترین صورت تقویت شود تا احتمال عفونت کاهش یابد. مکملها بعضی از افراد مبتلا به سرطان برای کاهش عوارض جانبی درمان (مانند تهوع ناشی از شیمیدرمانی، دردهای عصبی و خستگی) ویتامین و مکمل مصرف میکنند. با این حال باید خاطر نشان نمود که صدها نوع داروی شیمیدرمانی وجود دارد و مکمل مصرفی به درمان و شرایط خاص بیمار بستگی دارد. متخصصان در گزارشات جدید تاکید میکنند استفاده طولانی مدت از مکملهای آنتیاکسیدانی ممکن است در درمان سرطان اختلال ایجاد کنند و روی نتایج شیمیدرمانی اثرات نامطلوبی بر جای بگذارند. شواهد روز افزونی وجود دارد که تایید میکنند مصرف بیرویه آنتیاکسیدانها به اشکال مکملهای عمومی میتوانند تاثیر داروهای شیمی درمانی را تشدید و یا تضعیف نمایند و حتی در برخی موارد ممکن است منجر به واکنشهای سمی و کشنده در بدن بیمار شود. با افزایش آگاهی عمومی از فواید زیستی ویتامینها، بیماران اطلاعات زیادی درباره محصولات جایگزین ویتامینها و مکملهای آنتیاکسیدانی پیدا نمودهاند و اغلب بدلیل مصرف آسان و در دسترس بودن، برای درمان بیماری خود به این مکملها روی میآورند، چون تصور میکنند این مکملها کاملا بیخطر و طبیعی هستند، اما آنچه که در مورد این مکملهای آنتیاکسیدانی اطلاع رسانی نشده، این است که مکملها تاثیر به مراتب بیشتری از ویتامینهای طبیعی رژیم غذایی دارند و اگر به طور مناسب مصرف نشوند میتوانند با درمانهای دارویی تداخل نمایند و تاثیرات این داروها را مختل نمایند. داروهای شیمی درمانی با ایجاد رادیکالهای آزاد در بافت سرطانی موجب مرگ سلولی و از بین رفتن تومور میگردند. در این بین، مصرف بیش از حد آنتی اکسیدانها بخصوص ویتامین C بدلیل حذف رادیکالهای آزاد از مرگ سلولهای تومور ممانعت بعمل آورده و از اثر بخشی داروهای شیمی درمانی بطور بالقوه میکاهند. همچنین این مکملها میتوانند با سوخت و ساز داروها تداخل نمایند. هم چنین مطالعه روی مدلهای آزمایشگاهی حیوانی نشان داد که سرعت رشد تومورهای سرطانی در موشهایی که ویتامین C به بدنشان تزریق شده بیشتر است. امروزه متخصصان به بیماران سرطانی توصیه میکنند، باید رژیم غذایی سالم داشته باشند که شامل غذاهای غنی از ویتامین C است. در حالی که مصرف دوز بالای این ویتامین برای بیماران سرطانی نگران کننده شده است. با توجه به یافتههای اخیر، مصرف آنتیاکسیدانها برای بهبود وضعیت سلامتی، کاهش خطر و عوارض نامطلوب در دوره پس از ابتلا به سرطان و بخصوص در دوره شیمی درمانی، باید با احتیاط بیشتر صورت گرفته و تحت صلاحدید متخصص رژیم درمانی و پزشک انجام شود.
دیدگاه تان را بنویسید