کد خبر: 62501
تاریخ انتشار :

هشدار پلیس به افزایش سوء استفاده از سایت‌های همسریابی

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از تهران امروز؛ تعلل چند ساله سازمان ملی جوانان و به‌دنبال آن وزارت ورزش و جوانان در ساماندهی سایت‌های همسریابی پای پلیس فتا را به این مقوله باز کرد. سردار کمال هادیانفر، رئیس پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات ناجا به وزارت ورزش و جوانان پیشنهاد داد تا سایت رسمی همسریابی را به منظور کاهش جرایم در این حوزه ایجاد کند. به گفته وی، ضرورت وجود این سایت‌ها باید توسط نهادهای فرهنگی بررسی شود. پیشنهاد هادیانفر به دلیل مجرمانه خواندن سایت‌های همسریابی عنوان شد چرا که به عقیده پلیس افرادی که این سایت‌ها را ایجاد می‌کنند اطلاعات زنان و مردان را گرفته و به نوعی از این فضا سوء‌استفاده کرده و بعضا پس از گرفتن اطلاعات به بهانه‌های مختلف از آنها اخاذی می‌کنند. اگر‌چه هادیانفر از وزارت ورزش و جوانان در‌خواست کرده تا هر چه زودتر متولی این کار را مشخص کند اما آنچه از عملکرد این وزارتخانه در سال‌های گذشته مشخص است اینکه هیچ همتی در داخل این وزارتخانه و مسئولان آن برای ساماندهی این سایت‌ها وجود ندارد حتی ضرب‌الاجل 6 ماهه‌ای که از آبان سال 91 به این سایت‌ها داده شد تا فکری به حال سر و سامان دادن خود کنند نیز جوابگو نبود و آنچه در عمل مشاهده می‌شود رشد قارچ گونه این سایت‌ها در فضای مجازی و بی‌توجهی به این مقوله است. اما پیشنهاد پلیس فتا کاملا مشخص و واضح است. راه‌اندازی یک سایت مرجع تا افرادی که مایل به انتخاب فرد مورد نظرشان در این سایت‌ها هستند، بتوانند با خیال راحت در آن ثبت‌نام کرده و این سایت نیز با تمامی موضوعات و حواشی آن پشتیبانی و راه‌اندازی شود؛ در این صورت پلیس با دیگر سایت‌های غیرقانونی به صورت کامل برخورد می‌کند.اما چرا پلیس فتا تاکنون با سایت‌هایی که گفته می‌شود غیرمجاز هستند، برخورد جدی‌ای نداشته، هادیانفر در این‌باره می‌گوید:‌مشکل اینجاست که گرداننده سایت به صورت قانونی این سایت را ثبت کرده و تخلفی صورت نگرفته امادر صورتی که وزارت ورزش و جوانان به پلیس اعلام کند که از سایت مشخصی شاکی است پلیس نسبت به مسدود کردن یا برخورد با آن سایت اقدام می‌کند. در اینگونه سایت‌ها در ساختار کلی که نگاه می‌شود، جرمی مشاهده نمی‌شود و اساسا اگر قرار باشد عمل مجرمانه‌ای انجام بدهند، سعی می‌کنند که ظاهر سایت متناسب باشد. هادیانفر با اشاره به مشکلاتی که در سر راه برخورد با این سایت‌ها قرار دارد می‌گوید: برخی به طمع پول و مسائل اخلاقی و رفتاری، این سایت‌ها را ایجاد می‌کنند و زمانی که دستگاه‌های حاکمیتی عقب‌نشینی می‌کنند و وظایف خود را به درستی انجام نمی‌دهند، طبیعی است که عده‌ای سودجو از این فضا استفاده کرده و از افرادی که مایل به استفاده از این فضا هستند، اخاذی کنند. تهدیدی که عملی نشد آبان سال گذشته بود که محمدباقر پیشنمازی، معاون امور فرهنگی‌ـ‌تربیتی وزارت ورزش و جوانان به سایت‌های موسوم به همسریابی اولتیماتوم داد که تا 6 ماه آینده (یعنی تا اردیبهشت92)‌اقدام به ثبت و گرفتن مجوز از وزارت ورزش و جوانان کنند، اما از آخرین روز این اولتیماتوم تا امروز بیشتر از 3ماه گذشته و هنوز هیچ برخورد جدی با این موضوع نشده است. این در حالی است که در آیین‌نامه‌ای که به منظور ساماندهی سایت‌های همسریابی تدوین شده برای تخلفاتی که توسط این سایت‌ها انجام می‌شود ساز و کار خاصی پیش‌بینی شده است، به‌طوری که دستگاه‌های قضایی به تخلفات سایت‌های همسریابی رسیدگی خواهند کرد. اما مشکل اساسی درخصوص این سایت‌ها فعالیت بدون پروانه آنهاست. چرا که سازمان مشخصی برای نظارت بر کاراین سایت‌ها وجود ندارد. اما معاون فرهنگی وزیر ورزش و جوانان در همان ایامی که موضوع مقابله با این سایت‌ها مطرح شده بود، وعده داد که در آینده این سایت‌ها ساماندهی می‌شوند، اما پیشنمازی یک استثنا هم برای این موارد ذکر کرد. به گفته وی «ساماندهی مراکز بیشتر مربوط به مراکز حضوری همسریابی است.» با این حساب ظاهرا سایت‌هایی که به این منظور تاسیس شده‌اند کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. بر اساس ماده 43 قانون برنامه توسعه که ساز و کاری را برای احراز صلاحیت و صدور پروانه این مراکز تهیه کرده، قرار شده تا مراکز و سایت‌های همسریابی با عنوان مرکز مشاوره ازدواج و تحکیم خانواده فعالیت کنند چرا که به عقیده قانونگذار، تعابیری چون همسریابی بار فرهنگی مطلوبی ندارد. تا روزهای آخر سال گذشته بیش از 86 سایت درخصوص همسریابی به‌صورت فعال و نیمه فعال در شهرهای مختلف فعالیت می‌کردند که بیشترین سهم از این مراکز مربوط به کلانشهر تهران می‌شد. این در حالی است که با گشت و گذاری کوتاه در این سایت‌ها می‌توان به راحتی متوجه شد اکثر کاربران این سایت‌ها هدفی جز ازدواج را از عضویت در این سایت‌ها دنبال می‌کنند. معیارهایی که برای ازدواج در این سایت‌ها از سوی کاربران مطرح شده شامل، رنگ چشم، رنگ پوست، قد، حساب بانکی، داشتن خودرو یا منزل شخصی و رنگ مو و.. است که در سایت‌هایی که مدعی مجوز هستنددیده می‌شود. برای نخستین بار و به صورت جدی در سال 88 طرح برخورد با این سایت‌ها اعلام شد. با‌این وجود هنوز بر سر برخورد قانونی با این سایت‌ها حرف و حدیث‌های بسیاری وجود دارد. سال گذشته بود که مسعود امینی، مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی ازدواج و تعالی خانواده وزارت ورزش و جوانان اعلام کرد که مراجع قانونی برای برخورد با سایت‌های همسریابی نیازی به ابلاغ وزارت ورزش و جوانان ندارند و تنها مرجع قانونی برخورد با این سایت‌‌ها کمیته تعیین مصادیق عناوین مجرمانه است چرا که این کمیته از تمامی اطلاعات مربوط به سایت‌های همسریابی آگاه است و اسامی و دفاتر آنها را نیز شناسایی کرده است و وظیفه مراجع قانونی است که با فعالیت غیر‌رسمی سایت‌های همسریابی برخورد کنند.» طرح‌های بی‌نتیجه برای ازدواج جوانان ظاهرا ارائه طرح‌های بی‌نتیجه در زمینه ازدواج جوانان به روالی عادی در کشور تبدیل شده است. برای نخستین بار ورود مسئولان دولتی به مقوله ازدواج جوانان در سال 88 به صورت رسمی کلید خورد و سازمان ملی جوانان طرحی را با عنوان ساج (سامانه آموزش الکترونیکی ازدواج جوانان) رونمایی کرد که قرار بود جوانان با شرکت در کلاس‌های آموزشی قبل از ازدواج و بعد از طی موفقیت آمیز این دوره‌ها گواهینامه تخصصی ازدواج دریافت کنند. مسئولان سازمان ملی جوانان عقیده داشتند، داشتن این گواهینامه به این معناست که جوانان با داشتن آن با الفبای زندگی آشنا شده‌اند و می‌توانند از یکدیگر درک متقابل داشته باشند؛ طرحی که گفته می‌شد در نخستین روز راه‌اندازی این سامانه 3 هزار جوان در آن ثبت‌نام کرده‌اند و 40 نفر از استادان برجسته کشوری نیز جوانان را در فراگرفتن الفبای زندگی کمک می‌کنند. به گفته محسن زنگنه، رئیس وقت سازمان ملی جوانان استان تهران قرار بود افرادی که در این سامانه ثبت‌نام کرده بودند در پایان هر هفته در آزمونی شرکت کرده و پس از پایان دوره 3 ماهه به آنها گواهینامه معتبر ازدواج اعطا می‌شد اما بعد از فرو‌کش کردن تب خبری رونمایی از ساج، هیچ آمار دیگری از نحوه عملکرد و بازتاب فعالیت‌های آن به رسانه‌ها راه پیدا نکرد و ساج در سکوت خبری به خوابی زمستانی فرو رفت و هنوز بعد از گذشت 4 سال هیچ خبری از طرحی نیست که گفته می‌شود در همان اولین روز ثبت‌نام بیش از 30 میلیون تومان از طرف جوانان مشتاق به شرکت در کلاس‌ها به حساب سازمان ملی جوانان واریز شد. مبارزه با سایت‌های همسریابی، شاید وقتی دیگر اما در حالی که سازمان متولی ازدواج جوانان و بعد از آن وزارت ورزش و جوانان به تعلل در این موضوع متهم شده، سایت‌های همسریابی یکه تاز میدان شده‌اند و در غیاب مدیران این وزارتخانه هر روز بیشتر از گذشته جوانان در شرف ازدواج را جذب می‌کنند. دکتر «مصطفی اقلیما» با اشاره به این نکته که سایت‌ها و مراکزی که در کشور ما به عنوان همسریابی معرفی می‌شوند در کشورهای دیگر محلی برای دوست یابی هستند، به تهران امروز گفت: «این سایت‌ها در اروپا برای دوست یابی و در ایران محلی برای در آمدزایی است و بیشتر افرادی که به این سایت‌ها مراجعه می‌کنند افرادی هستند که خجالتی و کم رو هستند و در دنیای واقعی نمی‌توانند همسر مناسب خود را بیابند پس به ناچار به این سایت‌ها پناه می‌برند.» به عقیده وی «اگر دختر و پسر از طریق این سایت‌ها و مراکز با هم آشنا بشوند برای انجام مراحل بعدی ازدواج باید خانواده‌ها را در جریان بگذارند و در ایران با توجه به صبغه فرهنگی و مذهبی، اینگونه آشنایی‌ها از سوی خانواده درست شناخته نمی‌شوند و تعداد زیادی از این آشنایی‌ها به علت مخالفت خانواده‌ها به سرانجام نمی‌رسد.» دکتر امان‌الله قرایی‌‌مقدم نیز درباره سایت‌ها و مراکز همسریابی به تهران امروز می‌گوید: «این سایت‌ها و مراکز با فرهنگ ما ایرانی‌ها سازگاری ندارند و یک نوع بی‌بند و باری و غربزدگی را ترویج می‌دهند.» به اعتقاد این جامعه شناس، این ازدواج‌ها علاوه بر اینکه با نظام انتخاب سنتی ازدواج در ایران متفاوت هستند چون دختر و پسر از راهی غیر از راه‌های متداول ازدواج همسر خود را می‌یابند یک نوع سرخوردگی روحی و روانی در آنها ایجاد می‌شود که میزان این سرخوردگی در مورد دختران بیشتر از پسران است. این جامعه شناس می‌گوید: «این مراکز و سایت‌ها در کشورهای دیگر هم که فرهنگی متفاوت با کشور ما دارند با موفقیت همراه نبوده است.» شغل ایجاد کنید، جوانان ازدواج می‌کنند دکتر اقلیما که از مخالفان سرسخت این سایت‌ها و مراکز است برای حل مشکل ازدواج در کشور پیشنهادی را به مسئولان داده و می‌گوید: «در صورتی که مشکل کار و هزینه‌های بالای زندگی برای جوانان حل شود جوانان رغبت بیشتری برای ازدواج پیدا می‌کنند و دیگر کمتر با اینگونه مشکلات حاشیه‌ای در امر ازدواج مواجه می‌شویم.» این مددکار اجتماعی معتقد است: «با ارائه وام ازدواج مشکل جوانان حل نمی‌شود و دولت به عنوان متولی این امر باید در زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی برای جوانان تلاش بیشتری کند.» به اعتقاد اقلیما، اگر به دو رهنمود رهبر معظم انقلاب که شایسته‌سالاری و پاسخگویی است عمل شود علاوه بر مشکلات ازدواج جوانان، مشکلات دیگر اجتماع نیز حل خواهد شد. دکتر قرایی مقدم نیز به جوانان توصیه می‌کند: «تجربه نشان داده است که ازدواج‌هایی که در آن خانواده‌ها نقش دارند با موفقیت بیشتری همراه است پس بهتر است جوانان علاوه بر اینکه با چشمانی باز به‌دنبال فردی همفکر و مناسب برای خود هستند نقش و حضور خانواده را هم در نظر داشته باشند.» اما با وجود تمام مخالفت‌هایی که با سایت‌های همسریابی می‌شود، پیشنمازی معتقد است: «این اظهارنظرها اگر چه علمی است اما زندگی در کلانشهرها شرایط انتخاب همسر را سخت‌تر کرده است و قطعا مراکز مشاوره و سایت‌های همسرگزینی می‌توانند به جوانان در حوزه ازدواج کمک کنند ضمن آنکه بسیاری از جوانان هستند که قربانی طلاق یا فوت همسرشان شده و قرار نیست همه این جوانان تا آخر عمر به صورت مجردی زندگی کنند.» آنچه مسلم است اینکه با بخشنامه و قانون و بگیر و ببند نمی‌توان سر و سامانی به ازدواج جوانان داد. فقدان نگاه جامع کارشناسانه که در جامعه کاملا احساس می‌شود یکی از موضوعاتی است که باید به آن توجه بیشتری شود از سوی دیگر نباید از این نکته غافل بود که مشکلات اقتصادی، بیکاری و مسائل مالی هنوز یکی از دلایل عمده و مهم درخصوص بالا رفتن سن ازدواج، پایین بودن نرخ آن و بسیاری از طلاق‌هایی است که رخ می‌دهد. ساماندهی سایت‌ها و مراکز همسریابی اگر چه ایده‌های خوبی هستند اما معمولا زمانی که به مرحله اجرا می‌رسند پایشان لنگ می‌زند و نتیجه دلخواه حاصل نمی‌شود. با این حال نمی‌توان منکر این شد که یک عمر زندگی مشترک زیر یک سقف با همسریابی اینترنتی و از طریق مراکز همسریابی تضمین نمی‌شود و باید فکری اساسی برای این موضوع کرد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها