پرسپولیس چگونه باخت؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل ازگل ، قرمزهاى پایتخت در یکى از بدترین و بىبرنامهترین بازىهاى اخیرشان، دومین شکست فصل را باز هم مقابل یکى دیگر از دستیاران سابق دایى -یحیى گلمحمدى- تحمل کردند. چند نمونه از مهمترین عوامل این باخت سرخپوشان را مرور میکنیم.
۱- تعویضهاى بىاثر دایى:
پرسپولیس مطابق معمول یک نیمه بىخاصیت داشت. در نیمه دوم آنها شروعى امیدوارکنندهتر داشتند، اما تعویضهاى بیتاثیر دایى، معدود بارقههاى امید را هم از بین برد.
تعویض اول- دقیقه ۶ ٢- عباسزاده به جاى رضایى: مشابه همان تعویضى که در بازى با سایپا شکل گرفت. ورود یک مهاجم هدف به جاى یک گوش راست و در نتیجه تعطیل کردن سمت راست زمین. حضور دهنوى کند و بىتکنیک هم هرگز دردى را از این پست دوا نکرد.
تعویض دوم: شاید استثنائىترین حرکت دایى در تعویض دومش رقم خورد. جایى که او در دقیقه ٨٩ نوروزى را جایگزین بهترین بازیکن تیمش در این بازى یعنی امید عالیشاه کرد. سوال از علی دایی این است؛ تیمى که دنبال گل است، دومین تعویضش را در دقیقه ٨٩ انجام مىدهد؟ و آیا به نظر سرمربی پرسپولیس محمد نورى و دهنوى باید تا پایان کار در زمین مىماندند و جوانترهای باانگیزه ٩٠ دقیقه روى نیمکت؟!
۲- محمد نورى:
کابوسوارترین فصل نورى در حال رقم خوردن است، آن هم در فصلی که او کاپیتان اول سرخپوشان محسوب میشود. نمایش نوری در این ۶ بازى فاجعهبارتر از آن بوده که بتوان صفت مناسبی برای آن پیدا کرد. آیا این همان بازیکنى است که هر سال ٧، ٨ گل برای سرخپوشان مىزد؟ همانى که در اکثر مواقع گرهگشاى کار سرخپوشان بود؟ نوری با فرمی که این روزها دارد حتى از پس خودش هم برنمىآید چه برسد به کاپیتانى تیمى مثل پرسپولیس. آنچه مشخص است تا زمانى که او به فرم ایدهآلش نرسد، خط میانی پرسپولیس هم به جایى نخواهد رسید، حتى با جذب خلعتبری.
۳- استفاده از مارکو شپانوویچ در پست غیرتخصصى:
از همان ابتداى کار معلوم بود که او نمىتواند جانشین مناسبى براى رضا حقیقى باشد. بازیکنى که هرگز نمىتواند پاس قطرى بدهد، توپهاى پشت ١٨قدم را جمع کند، از حریف توپ بگیرد و در حقیقت هیچ نشانهای از جنگندگى در ذات بازیاش وجود ندارد. او توانایى بالایى در استفاده از پاسهاى کوتاه، یک و دو کردن و در نهایت هافبک بازیساز بودن دارد. مارکو شاید حتى بتواند جایگزین ناآمادهترین نورى این سالها باشد، اما بازی در پست هافبک دفاعی... هرگز!
۴- خودخواهى دهنوى:
انگار چند پاس خوب و زدن یک گل باعث شده غرور تمام وجود دهنوی را فرا بگیرد. با تکروىهاى بىموردی که حتى براى یک بازیکن بازیساز هم غیرطبیعى است چه برسد به یک هافبک دفاعى، هر کس نداند فکر مىکند او ١٠ سال است در پرسپولیس توپ مىزند!
۵- حضور ضعیف مدافعین کنارى در حملات:
ماهینى در نیمه اول یک یا دو بار در حملات شرکت داشت اما در نیمه دوم و پس از تعویض رضایى، دیگر در میدان دیده نشد تا آن دریبل ساده را بخورد و پایهگذار تکگل پیروزیبخش نفتیها باشد. اما در سمت چپ، میثم حسینى نه سانتر خوب داشت و نه یک نفوذ درست و حسابى. احتمالا از امروز به بعد هواداران پرسپولیس، بیش از پیش براى بازگشت پولادى دعا مىکنند.
دیدگاه تان را بنویسید