مافیا در کوره پزخانههای تهران
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از تهران امروز؛ مافیای کورهپزخانهها!و سی وپنج سال پس از انقلاب هنوز هم فقر دندانهای خونین و پلشت خود را لابهلای «میل»ها و «قمیر»های(1) کورهپزخانههای اطراف پایتخت به قربانیان نزار خود نشان میدهد و فرودستانی که گوشت وخون همنوعان میلیون ساله خود را به قالب میکشند باید در «زلآفتاب» خشت بزنند،هر هفت هزار خشت،بیست هزارتومان! و تو چه میدانی هر خشت را به چه زحمتی باید به عمل آورد؟! وچگونه جان به لب شد و ملات ساخت ، قالب زد و حرارت داد و سوخت تا یک خشت ، خشت شود؟! یک خشت چه قامت هایی را که خم نمی کند ، اما گزارش های کوره پزخانه ای حالا سال هاست که کلیشه ای بیش نیست.هر قلم به دستی وقتی بخواهد چهره نابرابریهای اجتماعی را به تصویر بکشد حتما به سراغ کوره پزخانه های اطراف پایتخت خواهد رفت. و سالهاست همه میدانند هر ساله تعداد بیشماری کارگر ارزان قیمت ایرانی برای پیروزی در نبرد تنازع حیات راهی این کوره پزخانه ها میشوند ؛خشت میزنند تا زنده بمانند.نه بیمه ای ،نه اضافه کاری و نه هیچ چیز دیگر. این هیچ چیز ، دیگر دبیر کل اصناف تهران و برخی دیگر را به این باور رسانده که تمام تلاش های سازمان های مردم نهاد و حتی دولتی برای تعبیه ساز وکارهای مبارزه با فرار کارفرمایان این کورهپزخانهها از پرداخت حق بیمه کارگران و رعایت قوانین مصرح در قانون کار در خصوص شاخص های سلامت و ایمنی کار و سایر قوانین و دستورالعملهای اداری و از سویی دیگر، الزام سازمانهای دولتی و بیمه ها برای ایجاد تسهیلات لازم برای رفاه هرچه بیشتر این کارگران به نتیجه ای نمیرسد،چون مافیای کوره پزخانه ها با ایجاد لابیهای نا پیدا اجازه به نتیجه رسیدن این تلاش ها را نمی دهد. اجازه به نتیجه رسیدن این تلاشها را نمیدهند چون در سال 89 وقتی یکی از مدیران مسئول روزنامههای سراسری کشور با جعل فرمهای تسویه حساب کارکنان خود از پرداخت حقوق و مزایای قانونی خبرنگاران سر باز زد ، با شکایت کارکنان روزنامه و ماهها پیگیری قضائی، بالاخره در محاکم قضائی تهران محکوم شد اما هنوز هم روزنامه اش هر روزه به چاپ می رسد و هیچ مرجعی نیست تا به قانون شکنی او پایان دهد و نتیجه اینکه این خبرنگاران هستند که «حلزونهای خانه به دوش»اند. «حلزون های خانه به دوش» در نمونه ای مشابه چهره کارگری تهیدست است که در مقابل ثمن بخس در یکی از فرودگاههای کشور به استخدام در آمده و بدون دریافت هرنوع آموزش و در اختیار داشتن ابزار و لوازم ایمنی به ماموریتی خطرناک اعزام و به دلیل بروز حادثه جان خود را از دست داده است. و البته دختر یک ساله اش هنوز هم موفق به احقاق حق خود ازطریق مراجع قضائی نشده و سرگردان دادگاه های تجدید نظر استان تهران است چون در داد گاه بدوی ، حقی به حقدار نرسیده است.(2) حقی به حقدار نمیرسد و وقتی میتوان چنین قانونگریزیهایی را در مرکز پایتخت و پیش چشم میلیون ها نفر رقم زد چرا باید بروز این نابه سامانی ها را در نا کجا آباد های فرودست پایتخت به مافیا نسبت نداد؟ ظاهرا مافیای کشور ما به جای به رگبار بستن قربانیان خود ، آنهم وسط خیابان ، راهی دیگر انتخاب کرده است.حالا مافیا قانونی و با پنبه سر می برد.باور ندارید؟سری به کوره پزخانه های اطراف پایتخت بزنید!آنجا که هنوز هم «کارفرما» را «ارباب» صدا می زنند!.
دیدگاه تان را بنویسید