کد خبر: 70416
تاریخ انتشار :

بررسى خطوط سه گانه استقلال در کم فروغ ترین شب آسیائى شان

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از گل ، تنها نماینده باقى مانده ى فوتبال ایران در رقابت هاى لیگ قهرمانان آسیا با ارائه یک بازى ضعیف،٢-٠ مقابل سئول کره شکست خورد تا چهارشنبه ى هفته ى آینده را به یک روز سخت و پر التهاب براى آبى ها و احتمالن تمام دوستداران فوتبال تبدیل کند،آن هم در غیاب آندو و نکو.اما حمایت ١٠٠ هزار تماشاچى،موضوعى نیست که بتوان براحتى از آن عبور کرد و هنوز هم امید هاى فراوانى براى صعود اولین تیم تهرانى به فینال لیگ قهرمانان آسیا وجود دارد.
با اینحال همه ى ما خوب مى دانیم که این بازى براى تیمى که قصد حضور در فینال آسیا و قهرمانى آن را دارد،راضى کننده نیست.شاید قلعه نوئى در محاسباتش چندان روى فاصله ى فوتبال کره و تایلند زوم نکرده بود و قصد داشت با تاکتیکى مشابه با بازى بوریرام ،دست پر از سئول خارج شود اما اینگونه نشد
. در این مقاله به بررسى خطوط سه گانه استقلال خواهیم پرداخت.
١-خط دفاع:صادقى و عمران زاده در مرکز،منتظرى در راست و بیگ زاده در چپ.اگر بازى مقابل بوریرام را بهترین بازى این فصل دفاع استقلال بدانیم،این بازى هم بدترین در این فصل بود.از زمانى که حملات سئول شکل جدى به خود گرفت،دیگر استقلال و به خصوص زوج مرکز خط دفاع،برخلاف بازى ایران -کره،روى کره اى ها را زمین نینداختند.استقلال از همان ابتداى فصل در خط دفاع متزلزل نشان داد و این در حالى است که هیچ کدام از مدافعان و دروازه بان هاى آبى ها تغییر نکرده،پس مشکل در کجاست؟فصل گذشته،منتظرى در اکثر بازى ها در مرکز حضور داشت و با صادقى یا عمران زاده زوج سازى مى کرد و حمودى و حیدرى هم سمت راست را بیمه کرده بودند،اما در فصل جدید منتظرى به راست منتقل شده و دیگر آن ثبات لازم در دفاع وجود ندارد،به علاوه او در حملات حتى در مقایسه با عابدینى هم ضعیف تر است و این موضوع در هنگام غیبت خسرو بیشتر احساس مى شود.در این مسابقه بهتربود عابدینى زود تر وارد میدان مى شد و منتظرى به مرکز انتقال پیدا مى کرد،البته تمامى این ها مربوط به زمانى است که شاگردان امیر به دنبال گل باشند.اما در سمت چپ ،بیگ زاده یکه و تنها همه کار کرد و نشان داد به شرایط آرمانى نزدیک شده و تنها مشکلش عدم هماهنگى با نورى است که آن هم کاملن طبیعى است زیرا نورى هرگز یک دفاع یا هافبک چپ نیست.
خط هافبک:نبود بازیساز در این پست باعث شده تا استقلال با مشکل بزرگى به نام عدم تنوع تاکتیک مواجه شود.نه خبر از پاس تودر بود نه شوت هاى سهمکش آندو و جواد،فقط قاضى گهگدارى این کار را انجام مى داد.انتقال توپ به جناحین و سانتر هاى پى در پى که در غیاب حیدرى،معمولن تعریفى نیست.همین و بس.هر چند با ورود جمشیدیان شرایط تا حدودى بهتر شد و به نظر مى رسد با توجه به وضعیت مبهم لاوره،او مناسب ترین مهره براى جانشینى جبارى باشد . دو بازیکن دیگر خط هافبک ،ساموئل و نورى،اولى از معدود بازى هاى ضعیفش بود و دومى هم که عادت کردیم با اینگونه عملکردش.به نظر مى رسد پژمان فصل بعد را با قو هاى سپید انزلى ادامه خواهد داد.
خط حمله:باز هم یک نیمه آزمون و خطا اینبار با زوج قاضى،نظرى.٩هفته از لیگ گذشته و استقلال همانند فصل قبل هنوز ٢ مهاجم اصلى خود را نمى شناسد و دلیلش هم تراکم بیش از حد در خط حمله است.تاکنون از٣ زوج متفاوت در خط حمله استفاده شده،قاضى-برهانى،قاضى-مجیدى و قاضى-نظرى.بالاخره کدام؟در نتیجه هیچ هماهنگى میان هیچ کدام از این سه زوج وجود ندارد.در همین مسابقه هیچ حرکت دو نفره اى میان این دو صورت نگرفت و همه ى موقعیت ها روى ارسال ها یا شوت هاى قاضى بود،نظرى که در جریان بازى نبود و فرهاد هم توپى را دشت نکرد. نقطه ضعف اساسى دیگر استقلال که اتفاقن به نظر مى رسید نقطه قوت سئول باشد،ضد حملات بود.کند و کم تعدادو در طرف مقابل کره اى ها هم سریع بودند،هم پرتعداد.تاکتیک مهمى که در چنین بازى مى توانست بسیار کار ساز باشد. به هر حال یک هفته فرصت است تا بتوان برخى از این نواقص را جبران کرد.باید دید ١٠٠ هزار تماشاچى مى تواند استقلال را به پنجمین فینال آسیائى خود برساند یا طلسم تیم هاى تهرانى در لیگ قهرمانان آسیا هم چنان پایدار خواهد ماند؟

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها