آیا ابنسینا را هم هپلیهپو کردند/طنز
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پوریا عالمی مرکز سعدیشناسی- مقیم ایران - توضیح داد: تصویر منتشرشده روی اسکناس تاجیکستان، تصویر ابنسینا است نه سعدی. دلاوران خسته نباشند. ما نمیدانیم این بازی تا کی ادامه دارد. کدام بازی؟ یک خط بروید پایین، عرض میکنم. اصل قضیه چیست؟ یک خط آمدید پایین؟ پس عرض کنم که اصل قضیه چیز دیگری است، ما دنبال فرع آن هستیم. یعنی متن را ول کردیم افتادیم تو حاشیه. چطوری؟ یک خط بروید پایین تا ببینید. ایستگاه بعد: مولوی مثلا اینکه ترکیه مولانا را برای خودش کرده. سالی یکبار، دقیقا سالی یکبار دلاوران و کارشناسان و ملت فریاد وااسفا سر میدهند که چه؟ که مولوی را بردند و روی پا نشستند خوردند و استخوانش را هم به ما ندادند. خب عزیز من، ترکیه مولوی را برداشته برای خودش، نوشجانش. دارد حالش را میبرد. مولوی برای ما یک اسم خشکوخالی است. ولی برای ترکیه اسم نیست، مسماست. محتواست. اقتصاد است. توریسم است. ما اسم مولوی را پشت نیسان مینویسیم، ترکیه اسمش را توی تقویم مینویسد، 43 تا مراسم هم در سال برگزار میکند، کتابش را به جهان میفروشد، بلیت اداواطوارهای عرفانی و سماعش را هم به ما ایرانیها میفروشد، که چه؟ که ما برویم آنجا، چهارتا آدم آن وسط قرش بدهند که چی؟ ما حالت عرفانی بگیریم و بغض کنیم و تو گوش بغلدستیمان بگوییم: پوووووف... مولوی من رو گرفته. برگردم ایران مولویمرو پس میگیرم. ایستگاه بعد: خیام یا مثلا خیام و ابنسینا و عطار و شیخ بهایی و کی و کی را کشورهای دیگر برداشتند. خب بردارند. نوشجانشان. والا ما راضی هستیم. آنها برندارند ما چه میکنیم؟ اسم مولوی را زورزورکی میگذاریم روی یک خیابانی که تا پریروز جای سیمرغ و عنقا توش کفترچاهی و سره و قناری و سوسمار و سمندر و مار بوآ خریدوفروش میشد. دریغ از یک کتابفروشی، یا یک موزه، یا یک قهوهخانه که پاتوق چهارتا درویش باشد. بعد اسم حافظ را گذاشتیم روی یک خیابان که پاتوق موبایل و تیر و تخته است. اسم سعدی را هم گذاشتیم یک جایی که بورس کفش است. همین دیگر. حداقل ما بلد نیستیم استفاده کنیم بدهیم دست خواهان و مصرفکنندهاش که دوزار از توی این اسامی کاسب شوند. واکنش رسمی یک مقام مسوول در واکنش به این سوال که «وقتی خودتون از مشاهیر درست بهره نمیبرید، چرا نمیگذارید خارجیها حالش را ببرند و بارشان را ببندند؟» پاسخ داد: چون ما معتقدیم نه خود خورم نه کس دهم. خلیجفارس اوکی، دریای خزر کنسل؟ بعد هم این از این اسامی که برای ما بلااستفاده هستند و اگر هم واقعا دست ما بود تا الان منقرض شده و از یاد رفته بودند. اما خلیجفارس هم همین بساط است. در کل شتر را با بارش بردند ما دنبال سوزنش هستیم. همین الان موقعیت استراتژیک ایران توی خلیجفارس بسیار محکمتر و باثباتتر و مقتدرانهتر از حضورش در دریای خزر است. باز توی خلیجفارس داریم معادله بازی را تعیین میکنیم یا تغییر میدهیم، توی خزر دقیقا داریم چهکار میکنیم؟ هفت، هشتدرصد حالا شما بگو شونزده، هفدهدرصد از سطح آب خزر برای ماست و چنددرصدی هم از آن زیر میر دریا. یعنی عملا تا آنجا که بتوانی شنا کنی و زیرآبی بروی حق ماست. یعنی وقتی میروی لب دریا و سنگ پرتاب میکنی توی آب، باید مراقب باشی این سنگ را اگر زیاد پرت کنی، از مرز آبی ما خارج نشود و نخورد به بساط روسیه. یعنی اگر الان آرش کمانگیر بود و میخواست تیر بیندازد، عمرا میتوانست کمان را تا ته بکشد. کل کلش باید هفت درصد زورش را میزد. نه بیشتر. بعد ما چی؟ ما سالی یکبار یکدفعه بساط را پهن میکنیم که خلیجفارس ما را بردند، روی پا نشستند خوردند. اوکی. اصلا خلیجفارس. بعد شما پا میشوی میروی دوبی، پانزدهجات را مورد بررسی قرار میدهند و عمرا یکبار اعتراض کنی. سرت را میاندازی پایین، مستقیم میروی کنار دریا و از آنجا هم میروی دیتودی و کلی خرتوپرت چینی بار میکنی میآوری بهعنوان دستاورد سفر پیروزمندانهات. یا پا میشوی میروی عربستان، زیارت خانه خدا، هر چه دستت میدهند اثری از نام «خلیجفارس» روش نیست و هر اسم دیگری روش استفاده کرده باشند، یکبار هم اعتراض نمیکنی. بعد هم از توی فرودگاه تا هتل و هر جای دیگر، چنان باهات توهینآمیز برخورد میکنند که دشمنان رسول خدا ابوذر را روی زین چوبی شتر نشاندند اما اینطور تحقیرآمیز باهاش برخورد نکردند. (تا آمپر نچسباندیم، بهتر است بگذریم و مطلب را درز بگیریم.) جمعبندی من بهشخصه حق و حقوقی را که نسبت به مشاهیر ایرانی دارم میبخشایم به هر کسی که قدر بیشتری برای آنان قایل است، به شرطی که حق و حقوقی را که نسبت به خودم روا میدانم، درست و با احترام لحاظ کنند.
دیدگاه تان را بنویسید